Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή στραγγαλίζει τις ροές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο, αλλά το Ιράν εμφανίζεται ως ο απρόσμενος κερδισμένος. Τα δεξαμενόπλοιά του συνεχίζουν να κινούνται, ενώ των ανταγωνιστών του έχουν σχεδόν παγώσει.
Η κλιμάκωση της έντασης στον Περσικό Κόλπο και το de facto «κλείσιμο» των Στενών του Ορμούζ έχουν ανατρέψει δραματικά τον χάρτη των θαλάσσιων ροών πετρελαίου, χωρίς όμως να πλήττουν στον ίδιο βαθμό όλους τους παραγωγούς. Σύμφωνα με στοιχεία της Kpler που μεταδίδει το Bloomberg, το Ιράν έχει καταφέρει όχι μόνο να διατηρήσει σημαντικό μέρος των εξαγωγών του, αλλά και να ενισχύσει το σχετικό του μερίδιο στις ροές από την κρίσιμη αυτή θαλάσσια αρτηρία.
Συντριπτική ανατροπή στις ροές από τον Περσικό Κόλπο
Οι εξαγωγές ιρανικού αργού μέσω των Στενών του Ορμούζ υποχώρησαν από περίπου 1,5 σε 1,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως μετά το ξέσπασμα του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Παρά τη μείωση, ο όγκος αυτός αντιπροσωπεύει σχεδόν τα τρία τέταρτα των 1,7 εκατ. βαρελιών (27,2 εκατ. σε διάστημα 16 ημερών) που έχουν εξέλθει συνολικά από τον Περσικό Κόλπο στο ίδιο χρονικό διάστημα.
Αντίθετα, οι άλλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες της περιοχής –που σε συνθήκες ομαλότητας εξάγουν περί τα 14 εκατ. βαρέλια ημερησίως– βλέπουν πλέον τις ροές τους να περιορίζονται σε μόλις 400.000 βαρέλια την ημέρα. Η ασύμμετρη αυτή εικόνα καταδεικνύει ότι η Τεχεράνη έχει καταφέρει να προστατεύσει τα δικά της δεξαμενόπλοια, ενώ η προσφορά από ανταγωνιστές της έχει σχεδόν παραλύσει.
Την πρώτη εβδομάδα του πολέμου, τα ιρανικά τάνκερ αντιπροσώπευαν ήδη το 35% των πλοίων που διέσχιζαν το Στενό του Ορμούζ. Μία εβδομάδα αργότερα, πέντε από τα οκτώ πλοία που απέπλευσαν από την περιοχή ανήκαν σε ιρανικά συμφέροντα, επιβεβαιώνοντας την ικανότητα της Τεχεράνης να διατηρεί παρουσία σε ένα περιβάλλον αυξημένου στρατιωτικού και ασφαλιστικού ρίσκου.
Κέρδη για την Τεχεράνη, σοκ για τη διεθνή ναυσιπλοΐα
Η συνέχιση των φορτώσεων στο νησί Καργκ –κομβικό εξαγωγικό κόμβο του Ιράν– ενισχύει την εικόνα ανθεκτικότητας. Δορυφορικές εικόνες του Sentinel Hub δείχνουν τουλάχιστον τρία δεξαμενόπλοια αγκυροβολημένα σήμερα και άλλα δύο στις 7 Μαρτίου, παρά τις αμερικανικές επιδρομές στην περιοχή. Αυτό σημαίνει ότι η ιρανική εφοδιαστική αλυσίδα παραμένει λειτουργική, την ώρα που οι διεθνείς ναυτιλιακές εταιρείες αποφεύγουν μαζικά τη διέλευση από τα στενά.
Για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, ο περιορισμός της κυκλοφορίας στα Στενά του Ορμούζ συνιστά τεράστιο πλήγμα: αυξημένα ασφάλιστρα, εκτροπές δρομολογίων, καθυστερήσεις παραδόσεων και γενικευμένη αβεβαιότητα για τη διαθεσιμότητα φορτίων. Για το Ιράν όμως, η κατάσταση μεταφράζεται σε ενίσχυση διαπραγματευτικής ισχύος και σε δυνατότητα επίτευξης υψηλότερων τιμών, καθώς η διεθνής αγορά αναζητά εναλλακτικές ποσότητες σε ένα περιβάλλον περιορισμένης προσφοράς από τους υπόλοιπους παραγωγούς του Κόλπου.
Η ιδιότυπη αυτή «ασυλία» του ιρανικού αργού υπογραμμίζει πόσο περίπλοκη έχει γίνει η γεωοικονομία της ενέργειας: κυρώσεις, πόλεμος, ναυτιλιακό ρίσκο και δορυφορική επιτήρηση συνθέτουν ένα σκηνικό όπου η ικανότητα παράκαμψης περιορισμών μπορεί να μετατραπεί σε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, έστω και προσωρινά.
Σχόλιο
: Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ λειτουργεί ως crash test για την ανθεκτικότητα των πετρελαϊκών ροών και αναδεικνύει πόσο ευάλωτη παραμένει η παγκόσμια αγορά σε γεωπολιτικά σοκ. Το Ιράν αξιοποιεί το «παράθυρο» που άνοιξε η σύγκρουση, όμως για καταναλωτές και εισαγωγικές οικονομίες –συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης και της Ελλάδας– η εικόνα προαναγγέλλει μεγαλύτερη μεταβλητότητα τιμών και ανάγκη για επιτάχυνση της διαφοροποίησης πηγών και διαδρομών εφοδιασμού.






