Ο Βίκτορ Ορμπάν παρεμβαίνει ανοιχτά στη βρετανική συζήτηση για τη μετανάστευση, καλώντας τον Κιρ Στάρμερ σε πολύ σκληρότερη στάση. Η ουγγρική εμπειρία στα σύνορα προβάλλεται ως «μοντέλο αποτροπής» για τα μικρά σκάφη στη Μάγχη.
Σε μια ακόμη ηχηρή παρέμβαση στη συζήτηση για τη μεταναστευτική πολιτική στην Ευρώπη, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπάν κάλεσε το Ηνωμένο Βασίλειο να υιοθετήσει σαφώς πιο σκληρή γραμμή στην αντιμετώπιση των παράτυπων διελεύσεων με μικρά σκάφη στη Μάγχη. Μιλώντας στο δεξιό τηλεοπτικό δίκτυο GB News, ο Ορμπάν περιέγραψε την αυστηρή φύλαξη των συνόρων ως «όχι την πιο ευχάριστη, αλλά απολύτως αναγκαία» αποστολή για κάθε κυβέρνηση.
Η ουγγρική «συνταγή» και το βρετανικό αδιέξοδο
Ο Ορμπάν, ο οποίος έχει οικοδομήσει την πολιτική του ταυτότητα πάνω σε μια σκληρή, κατασταλτική προσέγγιση απέναντι στη μετανάστευση, τόνισε ότι το «μυστικό» είναι η αποφασιστικότητα: «Αν αποφασίσεις ότι θα τους σταματήσεις, πρέπει να τους σταματήσεις», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως κανείς δεν πρέπει να μπορεί να περάσει τα σύνορα χωρίς προηγούμενη άδεια από τις αρχές.
Στην Ουγγαρία, όπως υπενθύμισε, η παράνομη διέλευση των συνόρων αντιμετωπίζεται ως έγκλημα και οι παραβάτες «θεωρούνται εγκληματίες». Η ρητορική αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη βρετανική πραγματικότητα, όπου περίπου το 95% όσων φθάνουν με μικρά σκάφη ζητούν άσυλο και συχνά στεγάζονται σε ξενοδοχεία, προκαλώντας πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση.
Η κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ κληρονόμησε ένα οξύ πρόβλημα: από το 2018 έως το 2025 καταγράφηκαν περίπου 193.000 αφίξεις μέσω Μάγχης, με αποκορύφωμα τους 46.000 ανθρώπους το 2022. Μόνο το 2025 εκτιμάται ότι 41.000 άτομα έφθασαν στο Ηνωμένο Βασίλειο με μικρά σκάφη, ενώ ήδη πάνω από 3.000 έχουν περάσει το 2026.
Το γαλλοβρετανικό «one in, one out» και οι πολιτικές πιέσεις
Για να περιορίσει τις ροές, το Λονδίνο έχει συνάψει από τον Ιούλιο του 2025 μια συμφωνία «ένας μέσα, ένας έξω» με τη Γαλλία: για κάθε άτομο που επιστρέφεται στη Γαλλία από μικρό σκάφος, το Παρίσι δέχεται αιτούντα άσυλο με δεσμό με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η συμφωνία, ωστόσο, έχει δεχθεί σφοδρή κριτική, τόσο λόγω περιστατικών όπως η επιστροφή στη Βρετανία ατόμου που είχε προηγουμένως απελαθεί, όσο και για τις συνθήκες διαβίωσης όσων επαναπροωθούνται στη Γαλλία.
Παρά τις προκλήσεις, ο Ορμπάν απέφυγε να επιτεθεί ευθέως στον Στάρμερ ή στον προκάτοχό του Ρίσι Σούνακ, δηλώνοντας πως «δεν είναι αρκετά γενναίος» για να κρίνει άμεσα Βρετανούς ηγέτες. Ωστόσο, το μήνυμα ήταν σαφές: κατά την ουγγρική λογική, μόνο μια αδιαπραγμάτευτα σκληρή προσέγγιση μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά.
Η παρέμβαση του Ορμπάν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό ρεύμα σκλήρυνσης της ρητορικής για τη μετανάστευση, με κυβερνήσεις να πιέζονται από την άνοδο λαϊκιστικών και ακροδεξιών δυνάμεων. Για χώρες όπως η Ελλάδα, που αποτελούν επίσης πύλες εισόδου, οι βρετανικές και ουγγρικές εμπειρίες λειτουργούν ως παραδείγματα προς μίμηση ή προς αποφυγή, ανάλογα με το πολιτικό πρόσημο και τις δεσμεύσεις έναντι του διεθνούς δικαίου.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Ορμπάν λειτουργεί ως έμμεση πίεση προς τον Στάρμερ να μετακινηθεί δεξιότερα στο μεταναστευτικό, σε μια συγκυρία όπου το Λονδίνο αναζητά ισορροπία ανάμεσα στην αποτροπή, τις διεθνείς υποχρεώσεις για το άσυλο και τις εσωτερικές πολιτικές πιέσεις. Η σύγκρουση ανάμεσα στη λογική «νόμος και τάξη» και στην προστασία δικαιωμάτων προσφύγων θα παραμείνει κεντρικό πεδίο πολιτικής πόλωσης σε όλη την Ευρώπη.
#Orban #Starmer #ΗνωμενοΒασιλειο #Ουγγαρια #Μεταναστευση #Ασυλο #Ευρωπη
