Οι γαλλικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου μειώθηκαν οριακά το 2025, όμως η χώρα απομακρύνεται από την απαιτητική κλιματική της τροχιά. Τα νέα στοιχεία αναδεικνύουν δομικές αδυναμίες στη μετάβαση, ιδιαίτερα στην παραγωγή ενέργειας.
Η Γαλλία κατέγραψε νέα μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το 2025, όμως ο ρυθμός αποκλιμάκωσης δεν επαρκεί για να ευθυγραμμιστεί με τους εθνικούς και ευρωπαϊκούς κλιματικούς στόχους. Σύμφωνα με τον ετήσιο απολογισμό του Citepa, οι εκπομπές υποχώρησαν κατά 1,5% σε σχέση με το 2024, πολύ κάτω από τη μείωση 4% ετησίως που θεωρείται αναγκαία για την περίοδο 2024-2028.
Από τη θεαματική αποκλιμάκωση στην ανησυχητική επιβράδυνση
Μετά από δύο χρόνια εντυπωσιακής πτώσης – 3,9% το 2022 και 6,8% το 2023 – η γαλλική πορεία αποανθρακοποίησης εμφανίζει σαφή κόπωση. Το 2024 η μείωση είχε ήδη περιοριστεί στο 1,8%, ενώ τα αναθεωρημένα στοιχεία για το 2025 δείχνουν περαιτέρω επιβράδυνση στο 1,5%, έναντι αρχικής εκτίμησης για 1,6%.
Σε απόλυτα μεγέθη, η Γαλλία εξέπεμψε 364 μεγατόνους ισοδυνάμου CO2 το 2025. Η υπό διαμόρφωση Τρίτη Εθνική Στρατηγική για τη Μείωση του Άνθρακα (SNBC), που αναμένεται να οριστικοποιηθεί την άνοιξη, θέτει ως ορόσημο τις 279 μεγατόνους έως το 2030. Το κενό μεταξύ της σημερινής πραγματικότητας και του στόχου της επόμενης πενταετίας είναι συνεπώς πολύ μεγάλο και απαιτεί επιτάχυνση των πολιτικών σε όλους τους τομείς.
Ενέργεια η αχίλλειος πτέρνα, βιομηχανία η θετική έκπληξη
Η ανάλυση ανά κλάδο αποκαλύπτει μια αντιφατική εικόνα. Όλοι σχεδόν οι τομείς μειώνουν τις εκπομπές τους, με μία κρίσιμη εξαίρεση: την παραγωγή ενέργειας. Εκεί οι εκπομπές αυξάνονται ελαφρά, κυρίως λόγω αυξημένης δραστηριότητας στα διυλιστήρια. Η εξέλιξη αυτή υπονομεύει την προσπάθεια απανθρακοποίησης, καθώς ο ενεργειακός τομέας έχει κεντρικό ρόλο στην επιτυχία ή αποτυχία της κλιματικής στρατηγικής.
Αντίθετα, η βιομηχανία εμφανίζει τη μεγαλύτερη μείωση, με πτώση εκπομπών κατά 3,5%. Η βελτίωση αποδίδεται εν μέρει στη μείωση της παραγωγής σε ιδιαίτερα ρυπογόνους κλάδους, όπως η μεταλλουργία, αλλά και στη χαμηλότερη κατανάλωση ορυκτών καυσίμων. Ωστόσο, η πτυχή που αφορά την επιβράδυνση της βιομηχανικής δραστηριότητας εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο η μείωση εκπομπών οφείλεται σε πραγματική πράσινη μετάβαση ή σε οικονομική αδυναμία.
Στους υπόλοιπους τομείς η εικόνα είναι μεν θετική, αλλά ανεπαρκής. Οι εκπομπές από τα κτίρια μειώνονται κατά 1,5%, οι μεταφορές κατά 1,4% και η γεωργία κατά 1,2%. Οι ρυθμοί αυτοί απέχουν από την απαιτούμενη τροχιά, υποδεικνύοντας ότι τα υφιστάμενα μέτρα ενεργειακής αναβάθμισης, στροφής στις δημόσιες μεταφορές και πράσινων πρακτικών στη γεωργία δεν αρκούν.
Πολιτικές συνέπειες και ευρωπαϊκή διάσταση
Η απόκλιση της Γαλλίας από τους στόχους της αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η χώρα καλείται να συμβάλει αποφασιστικά στην επίτευξη των συνολικών δεσμεύσεων της ΕΕ για το 2030. Η επερχόμενη Τρίτη Στρατηγική Εθνικής Απανθρακοποίησης θα λειτουργήσει ως τεστ αξιοπιστίας τόσο της γαλλικής κυβέρνησης όσο και της ευρωπαϊκής πράσινης ατζέντας, ειδικά σε μια περίοδο αυξανόμενων κοινωνικών αντιδράσεων στο κόστος της μετάβασης.
Για τις αγορές ενέργειας και τις επιχειρήσεις, τα στοιχεία του Citepa στέλνουν διπλό μήνυμα: αφενός, η πορεία προς την κλιματική ουδετερότητα θα απαιτήσει πιο επιθετικές ρυθμιστικές παρεμβάσεις, αφετέρου, η καθυστέρηση της προσαρμογής αυξάνει τον κίνδυνο απότομων και ακριβών μέτρων στο μέλλον.
Σχόλιο 
: Η γαλλική περίπτωση επιβεβαιώνει ότι η «εύκολη» φάση μείωσης εκπομπών έχει τελειώσει· πλέον απαιτούνται βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές στην ενέργεια, τις μεταφορές και τα κτίρια, με σαφή πολιτικό κόστος αλλά και μεγάλα επενδυτικά διακυβεύματα.
#Γαλλία #Κλίμα #ΕκπομπέςCO2 #Ενέργεια #ΕΕ
