Ο Ντόναλντ Τραμπ κλιμακώνει τη σύγκρουση με τον Μπρους Σπρίνγκστιν, λίγες ώρες μετά κρίσιμη ομιλία για το Ιράν. Η επιλογή θεμάτων στα κοινωνικά δίκτυα αποκαλύπτει τις προτεραιότητες του Λευκού Οίκου.
Λίγες μόλις ώρες μετά μια καθοριστική, όπως παρουσιάστηκε, τηλεοπτική ομιλία για τον πόλεμο με το Ιράν και τον ρόλο των ΗΠΑ στα στενά του Ορμούζ, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να αφιερώσει την πρωινή του παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα όχι στην εξωτερική πολιτική, αλλά σε προσωπικές επιθέσεις. Στο επίκεντρο βρέθηκε ο Μπρους Σπρίνγκστιν, εμβληματική μορφή της αμερικανικής ροκ σκηνής και σταθερός επικριτής του προέδρου.
Η προσωπική επίθεση στον Σπρίνγκστιν
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Τραμπ χαρακτήρισε τον Σπρίνγκστιν «αποξηραμένο δαμάσκηνο» και ισχυρίστηκε ότι πάσχει από «ανίατη περίπτωση Trump Derangement Syndrome», χρησιμοποιώντας τον όρο που συχνά επιστρατεύει η αμερικανική Δεξιά για να απονομιμοποιήσει τους επικριτές του. Προχώρησε ακόμη παραπέρα, αποκαλώντας τον «απόλυτο loser» που «ξεστομίζει μίσος» εναντίον ενός προέδρου που, όπως υποστήριξε ο ίδιος, κέρδισε «εκλογικό θρίαμβο» με νίκη σε όλες τις κρίσιμες πολιτείες και την πλειονότητα των κομητειών στις ΗΠΑ.
Η ανάρτηση κατέληξε με κάλεσμα για οικονομικό μποϊκοτάζ: «Η MAGA ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΠΟΪΚΟΤΑΡΕΙ ΤΙΣ ΥΠΕΡΤΙΜΗΜΕΝΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΑΛΙΑ. ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΤΕ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΑΣ», έγραψε, μετατρέποντας μια πολιτική διαφωνία σε στοχευμένη επίθεση στην επαγγελματική δραστηριότητα του καλλιτέχνη.
Πολιτικό υπόβαθρο και στρατηγική αποπροσανατολισμού
Η κλιμάκωση της σύγκρουσης με τον Σπρίνγκστιν δεν είναι μεμονωμένο επεισόδιο. Ο μουσικός έχει εδώ και χρόνια τοποθετηθεί ανοιχτά εναντίον του Τραμπ, ήδη από το 2016 όταν είχε δηλώσει ότι «η Δημοκρατία βρίσκεται υπό πολιορκία από έναν ηλίθιο». Πιο πρόσφατα, συμμετείχε σε συγκέντρωση «No Kings» στη Μινεσότα, όπου κατήγγειλε την πολιτική «Operation Metro Surge» – τη σκληρή μεταναστευτική εκστρατεία του Λευκού Οίκου – παρουσιάζοντας νέο τραγούδι με τίτλο «Streets of Minneapolis».
Η χρονική σύμπτωση της επίθεσης στον Σπρίνγκστιν με την ομιλία για το Ιράν έχει ξεχωριστή σημασία. Την προηγούμενη νύχτα, ο Τραμπ είχε παρουσιάσει την Τεχεράνη ως «υπαρξιακή απειλή για τον ελεύθερο κόσμο» και κάλεσε τους συμμάχους να συνδράμουν στο άνοιγμα των στενών του Ορμούζ, κομβικής θαλάσσιας οδού για τη διεθνή διακίνηση πετρελαίου. Παρά την κρισιμότητα του θέματος – με άμεσες επιπτώσεις στις ενεργειακές αγορές και τις τιμές του πετρελαίου – οι επόμενες δημόσιες παρεμβάσεις του προέδρου επικεντρώθηκαν σε προσωπικές διαμάχες.
Στο ίδιο μοτίβο, ο Τραμπ επιτέθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο, χαρακτηρίζοντάς το «δικαστήριο-καγκουρό», και αναπαρήγαγε δημοσιεύματα που στοχοποιούν τον τηλεπαρουσιαστή Τάκερ Κάρλσον – κατά καιρούς σύμμαχο και επικριτή του – καθώς και τον Δημοκρατικό βουλευτή Έρικ Σουόλουελ. Η επιλογή θεματολογίας στα κοινωνικά δίκτυα αναδεικνύει μια προεδρία που συχνά λειτουργεί σε καθεστώς μόνιμης σύγκρουσης, με έντονη προσωποποίηση της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Για τους συμμάχους των ΗΠΑ και τις αγορές, το μήνυμα είναι διττό: από τη μια, μια Ουάσιγκτον που μιλά για «υπαρξιακές απειλές» και στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Περσικό Κόλπο· από την άλλη, ένας πρόεδρος που, την επόμενη κιόλας ημέρα, επενδύει πολιτικό κεφάλαιο σε λεκτικούς καβγάδες με έναν μουσικό. Η αντίφαση αυτή εντείνει τις ανησυχίες για τη συνέπεια και τη στρατηγική σοβαρότητα της αμερικανικής ηγεσίας σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής έντασης.
Σχόλιο 
: Η επιλογή του Τραμπ να μετατοπίσει τη δημόσια συζήτηση από τον κίνδυνο κλιμάκωσης με το Ιράν σε προσωπικές επιθέσεις σε έναν καλλιτέχνη φωτίζει το κενό μεταξύ ρητορικής «υπαρξιακής απειλής» και θεσμικής σοβαρότητας. Για τις αγορές και τους συμμάχους, η εικόνα μιας υπερδύναμης που συνδυάζει πολεμικές δεσμεύσεις με προεδρικά ξεσπάσματα στα social media αποτελεί παράγοντα αβεβαιότητας, τόσο πολιτικής όσο και οικονομικής.
#ΗΠΑ #Trump #Springsteen #Ιράν #πολιτική
