Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν διαμηνύει ότι η Τεχεράνη δεν έχει αλλάξει πορεία σε ανθρώπινα δικαιώματα. Η ενεργειακή εξάρτηση κοστίζει ακριβά στην Ευρώπη.
Σαφές μήνυμα προς την Τεχεράνη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προτίθεται να χαλαρώσει την πίεση χωρίς ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις έστειλε από το Βερολίνο η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, υπογράμμισε ότι είναι ακόμη «πολύ νωρίς» για να εξεταστεί η άρση των κυρώσεων κατά του Ιράν.
Ανθρώπινα δικαιώματα στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής στάσης
Η φον ντερ Λάιεν εξήγησε ότι η όποια συζήτηση για άρση ή χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων προϋποθέτει «θεμελιώδη αλλαγή» στη συμπεριφορά του ιρανικού καθεστώτος. «Υπάρχει λόγος που επιβάλλονται κυρώσεις στο Ιράν. Και αυτός ο λόγος είναι η συμπεριφορά τους προς τον ίδιο τους τον πληθυσμό και η καταστολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», τόνισε, σκιαγραφώντας το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η ευρωπαϊκή διπλωματία.
Η τοποθέτηση αυτή επιβεβαιώνει ότι η ΕΕ συνδέει άρρηκτα την οικονομική και πολιτική της πολιτική απέναντι στην Τεχεράνη με την εσωτερική κατάσταση στη χώρα, παρά τις διεθνείς πιέσεις για επαναπροσέγγιση λόγω ενεργειακών και γεωπολιτικών αναγκών.
Βαρύ ενεργειακό κόστος για την Ευρώπη
Αναφερόμενη στις συνέπειες των εντάσεων με το Ιράν και της ευρύτερης αποσταθεροποίησης στην περιοχή, η πρόεδρος της Κομισιόν αποκάλυψε ότι η Ευρώπη έχει πληρώσει μέχρι σήμερα επιπλέον 32 δισ. δολάρια για εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το αυξημένο αυτό κόστος αποτυπώνει την ευαλωτότητα της ΕΕ στις διακυμάνσεις των διεθνών αγορών ενέργειας και στην περιορισμένη πρόσβαση σε ορισμένες πηγές.
Την ίδια στιγμή, η φον ντερ Λάιεν επανέλαβε ότι η απάντηση της Ένωσης δεν μπορεί να είναι η επιστροφή σε προβληματικούς προμηθευτές, αλλά η επιτάχυνση της στροφής σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Όπως σημείωσε, η ΕΕ συνεχίζει να «προωθεί και να στηρίζει» την ανάπτυξη και επέκταση των πράσινων τεχνολογιών, προκειμένου να μειώσει σταδιακά την εξάρτησή της από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα και τις γεωπολιτικές τους παρενέργειες.
Η στάση αυτή δείχνει ότι οι Βρυξέλλες επιλέγουν να πληρώσουν βραχυπρόθεσμο οικονομικό τίμημα, διατηρώντας τις κυρώσεις και επενδύοντας παράλληλα σε ενεργειακή αυτονομία, παρά να ανταλλάξουν αρχές με φθηνότερους υδρογονάνθρακες.
Σχόλιο 
: Η Κομισιόν επιχειρεί διπλό μήνυμα: αφενός καθησυχάζει όσους φοβούνται μια κυνική ενεργειακή συναλλαγή με την Τεχεράνη, αφετέρου δικαιολογεί το αυξημένο ενεργειακό κόστος ως αναγκαίο μεταβατικό τίμημα για την πράσινη μετάβαση. Η ΕΕ «κλειδώνει» τη διαπραγματευτική της θέση, μετατρέποντας τις κυρώσεις σε εργαλείο αρχών, αλλά και σε μοχλό για να επιταχύνει την απεξάρτηση από ασταθείς προμηθευτές.
