Ευρωπαϊκές χώρες επεξεργάζονται διεθνή αμυντική αποστολή στα Στενά του Ορμούζ χωρίς συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών. Στόχος είναι η αποκατάσταση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας μετά το τέλος των συγκρούσεων.
Ευρωπαϊκές χώρες προχωρούν, σύμφωνα με πληροφορίες, στην κατάρτιση σχεδίου για μια ευρεία διεθνή αποστολή στα Στενά του Ορμούζ, από την οποία θα αποκλείονται οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρωτοβουλία επιδιώκει να διασφαλίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαύλους του πλανήτη, μετά την ολοκλήρωση της τρέχουσας σύρραξης στην περιοχή.
Ναρκοθηρευτικά και στρατιωτικά πλοία σε αμυντικό ρόλο
Στον πυρήνα του σχεδίου βρίσκεται η αποστολή ναρκοθηρευτικών και άλλων στρατιωτικών σκαφών, με αποστολή την αποναρκοθέτηση και τη δημιουργία ασφαλών θαλάσσιων διαδρόμων για τα δεξαμενόπλοια και τα εμπορικά πλοία. Η ενεργοποίηση της δύναμης προβλέπεται για τη φάση μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, ώστε να στηριχθεί η ομαλοποίηση των ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου προς τις διεθνείς αγορές.
Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν σημείο διέλευσης κρίσιμου ποσοστού των θαλάσσιων εξαγωγών πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή. Οποιαδήποτε απειλή ή περιορισμός στη ναυσιπλοΐα μεταφράζεται άμεσα σε αυξημένο κόστος ασφάλισης, ένταση στη μεταφορική ικανότητα και αναζωπύρωση των ανησυχιών για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και της Ασίας. Για τις αγορές, η προοπτική μιας πολυεθνικής δύναμης με τεχνικό και αμυντικό χαρακτήρα λειτουργεί ως σήμα προσπάθειας σταθεροποίησης.
Αποκλεισμός «εμπόλεμων» πλευρών και μήνυμα στρατηγικής αυτονομίας
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει διευκρινίσει ότι ο σχεδιασμός αφορά μια διεθνή αμυντική αποστολή που δεν θα περιλαμβάνει «εμπόλεμες» πλευρές, φωτογραφίζοντας τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν. Η επιλογή αποκλεισμού των βασικών αντιμαχόμενων δρώντων στοχεύει στη δημιουργία ενός σχήματος που θα εμφανίζεται ως ουδέτερο, διευκολύνοντας την αποδοχή του από χώρες της περιοχής και από μη ευθυγραμμισμένα κράτη.
Παράλληλα, η ευρωπαϊκή κίνηση εκπέμπει μήνυμα ενίσχυσης της στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ στον τομέα της ασφάλειας θαλασσίων οδών, πέρα από την παραδοσιακή ομπρέλα της Ουάσινγκτον. Ωστόσο, η επιτυχία του εγχειρήματος θα εξαρτηθεί από τη διαθεσιμότητα ευρωπαϊκών μέσων, τον βαθμό συμμετοχής τρίτων χωρών και το κατά πόσο το Ιράν και οι περιφερειακοί παίκτες θα ανεχθούν μια τέτοια παρουσία σε ένα τόσο ευαίσθητο γεωπολιτικά σημείο.
Σχόλιο
: Η υπό εξέταση αποστολή στα Στενά του Ορμούζ αποτελεί δοκιμασία για την αξιοπιστία της ευρωπαϊκής «στρατηγικής αυτονομίας»: αν πετύχει, θα ενισχύσει τον ρόλο της ΕΕ ως αυτόνομου πυλώνα ασφάλειας, αν όμως βαλτώσει σε πολιτικές αντιθέσεις και επιχειρησιακές αδυναμίες, θα αναδείξει τα όρια της ευρωπαϊκής φιλοδοξίας.






