Ο Πιτ Χέγκσεθ χαρακτηρίζει τον προϋπολογισμό ύψους 1,5 τρισ. δολαρίων ως αντανάκλαση επείγουσας ανάγκης. Το πολιτικό μήνυμα υπερβαίνει τα στενά δημοσιονομικά όρια.
Η αναφορά του Πιτ Χέγκσεθ σε προϋπολογισμό ύψους 1,5 τρισ. δολαρίων, τον οποίο περιέγραψε ως μέτρο που «αντικατοπτρίζει την επείγουσα ανάγκη», εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σκηνικό κλιμακούμενης γεωπολιτικής έντασης και εσωτερικής πολιτικής πόλωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και οι λεπτομέρειες του πακέτου δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί πλήρως, το ίδιο το μέγεθος του ποσού και ο τόνος περί «επείγοντος» αποτυπώνουν τη στροφή της Ουάσινγκτον σε μια λογική διαρκούς κρίσης – είτε πρόκειται για άμυνα, είτε για υποστήριξη συμμάχων, είτε για εσωτερική ασφάλεια.
Το πολιτικό μήνυμα πίσω από τα 1,5 τρισ. δολάρια
Στην αμερικανική πολιτική, η λέξη «επείγον» δεν είναι τεχνικός αλλά βαθιά πολιτικός όρος. Ένας προϋπολογισμός της τάξης των 1,5 τρισ. δολαρίων υποδηλώνει ότι ο Λευκός Οίκος και το Κογκρέσο επιχειρούν να σηματοδοτήσουν προτεραιότητες που συνδέονται με πόλεμο, τρομοκρατία και ευρύτερη ασφάλεια, όπως δείχνει και η κατηγοριοποίηση της είδησης στα πεδία «Πολιτική» και «Πόλεμος/Τρομοκρατία».
Τέτοιου μεγέθους πακέτα συνήθως συνδυάζουν αυξημένες αμυντικές δαπάνες, χρηματοδότηση πληροφοριακών υπηρεσιών, ενίσχυση συνόρων, αλλά και σημαντικά κονδύλια για στήριξη συμμάχων σε εμπόλεμες ή ασταθείς περιοχές. Η επιλογή να παρουσιαστεί το ποσό ως αντανάκλαση «επείγουσας ανάγκης» λειτουργεί επικοινωνιακά: περιορίζει τον χώρο για αντιρρήσεις γύρω από το δημοσιονομικό κόστος, μεταφέροντας τη συζήτηση από το «πόσο ακριβό είναι» στο «πόσο απαραίτητο είναι».
Δημοσιονομικές ισορροπίες και διεθνείς προεκτάσεις
Για την παγκόσμια οικονομία, κάθε αμερικανικό πακέτο της τάξης των 1,5 τρισ. δολαρίων έχει ευρύτερες προεκτάσεις. Η χρηματοδότηση μέσω αυξημένου δανεισμού μπορεί να επηρεάσει τις αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων, τις ροές κεφαλαίων προς τις αναδυόμενες αγορές και, τελικά, το κόστος δανεισμού διεθνώς. Επιπλέον, εφόσον σημαντικό τμήμα του πακέτου κατευθυνθεί σε εξοπλιστικά προγράμματα και στήριξη αμυντικών βιομηχανιών, ενισχύεται ο ήδη έντονος κύκλος επανεξοπλισμών σε πολλές περιοχές του πλανήτη.
Για την Ευρώπη και την Ελλάδα, η στροφή των ΗΠΑ σε μια λογική διαρκούς ασφάλειας σημαίνει αυξημένες πιέσεις για ευθυγράμμιση πολιτικών, τόσο σε επίπεδο ΝΑΤΟ όσο και σε επίπεδο κυρώσεων, ενεργειακής ασφάλειας και αμυντικών δαπανών. Ένας τόσο μεγάλος αμερικανικός προϋπολογισμός για θέματα που σχετίζονται με πόλεμο και τρομοκρατία λειτουργεί ως σημείο αναφοράς και για τους ευρωπαϊκούς προϋπολογισμούς, οι οποίοι ήδη μετατοπίζουν πόρους από την κοινωνική πολιτική προς την άμυνα και την ασφάλεια.
Σε αυτό το περιβάλλον, χώρες όπως η Ελλάδα καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στην ανάγκη για δημοσιονομική σταθερότητα και την πίεση για αυξημένες αμυντικές δαπάνες, σε μια εποχή υψηλών επιτοκίων και περιορισμένων δημοσιονομικών περιθωρίων. Το αμερικανικό παράδειγμα, με το μέγεθος και τη ρητορική του «επείγοντος», τείνει να κανονικοποιήσει τα γιγαντιαία πακέτα ασφάλειας ως νέα «κανονικότητα» στη Δύση.
Σχόλιο 
: Η αναφορά Χέγκσεθ δείχνει πως η αμερικανική πολιτική εδραιώνει μια μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με τεράστιους προϋπολογισμούς ασφάλειας που αναδιαμορφώνουν όχι μόνο τη δημοσιονομική ατζέντα των ΗΠΑ, αλλά και τις προτεραιότητες των συμμάχων τους, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης και της Ελλάδας.
#ΗΠΑ #προϋπολογισμός #πόλεμος #τρομοκρατία #οικονομία
