Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει τη μετακίνηση αμερικανικών στρατευμάτων ως «τιμωρία» για συμμάχους που δεν στηρίζουν τον πόλεμο στο Ιράν. Η κίνηση απειλεί να βαθύνει τις ρωγμές εντός της Συμμαχίας.
Η κυβέρνηση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να μελετά μορφές «τιμωρίας» προς ορισμένους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, λόγω της περιορισμένης ή ανύπαρκτης στήριξής τους στον πόλεμο στο Ιράν. Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται άτομα με γνώση των συζητήσεων, η Ουάσινγκτον εξετάζει τη μετεγκατάσταση αμερικανικών στρατευμάτων από χώρες που κρίνονται «μη βοηθητικές» προς κράτη–μέλη που στάθηκαν πιο κοντά στη γραμμή των ΗΠΑ στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.
Πίεση μέσω στρατιωτικής παρουσίας και μηνύματα στη Συμμαχία
Η ιδέα της αναδιάταξης δυνάμεων αξιοποιεί το γεγονός ότι η μόνιμη παρουσία αμερικανικού στρατού θεωρείται από πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κεντρικό στοιχείο της αποτρεπτικής ικανότητας του ΝΑΤΟ. Μια στοχευμένη αποχώρηση ή μείωση στρατευμάτων θα ερμηνευόταν όχι μόνο ως έντονη πολιτική αποδοκιμασία, αλλά και ως έμμεση αμφισβήτηση των δεσμεύσεων ασφάλειας προς συγκεκριμένους εταίρους.
Η προσέγγιση της κυβέρνησης Τραμπ εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση αξιοποίησης των θεμάτων άμυνας και κόστους ασφαλείας ως εργαλείων πολιτικής πίεσης. Η κριτική προς τους Ευρωπαίους συμμάχους για «ανεπαρκείς αμυντικές δαπάνες» έχει επανειλημμένα χρησιμοποιηθεί από την Ουάσινγκτον, και τώρα συνδέεται με τη στάση τους έναντι της αμερικανικής στρατιωτικής εκστρατείας στο Ιράν.
Κίνδυνος για τη συνοχή του ΝΑΤΟ και οι γεωπολιτικές επιπτώσεις
Εάν υλοποιηθούν, τέτοιες κινήσεις θα μπορούσαν να επιτείνουν τις υπαρκτές ρωγμές στο εσωτερικό της Συμμαχίας. Η διαφοροποίηση μεταξύ «υποστηρικτικών» και «μη υποστηρικτικών» κρατών–μελών απέναντι στην αμερικανική γραμμή δημιουργεί ένα de facto σύστημα δύο ταχυτήτων, με άμεσες συνέπειες για τον σχεδιασμό ασφάλειας και τη στρατιωτική διαλειτουργικότητα.
Παράλληλα, μια ανακατανομή αμερικανικών δυνάμεων μπορεί να αναδιαμορφώσει τους συσχετισμούς ισχύος στην ευρωπαϊκή ήπειρο και στη Μέση Ανατολή. Χώρες που θα δεχθούν περισσότερα στρατεύματα θα ενισχύσουν τη γεωστρατηγική τους αξία, ενώ όσες βρεθούν στο στόχαστρο «τιμωρητικών» μέτρων θα αντιμετωπίσουν ερωτήματα για την αξιοπιστία της αποτρεπτικής τους ασπίδας. Αυτό ενδέχεται να προκαλέσει εσωτερικές πολιτικές πιέσεις σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες ισορροπούν ανάμεσα στην ανάγκη διατήρησης ισχυρών δεσμών με τις ΗΠΑ και στις αντιδράσεις της κοινής γνώμης απέναντι σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.
Σχόλιο 
: Η απειλή αξιοποίησης της στρατιωτικής παρουσίας ως μέσου πολιτικής τιμωρίας μετατρέπει την ασφάλεια σε διαπραγματευτικό χαρτί και βαθαίνει τη στρατηγική αβεβαιότητα στην Ευρώπη, ενισχύοντας ταυτόχρονα την εξάρτηση των πιο «πιστών» συμμάχων από την Ουάσινγκτον.
#Τραμπ #ΝΑΤΟ #ΗΠΑ #Ιράν #ΜέσηΑνατολή
