Ο πόλεμος ΗΠΑ–Ισραήλ στο Ιράν αποκάλυψε τα όρια της συμμαχίας Τραμπ με τους ψηφιακούς «στρατηγούς» του. Η αποσύνδεση influencer–κινήματος θέτει υπό αμφισβήτηση όλο το μοντέλο της MAGA.
Η σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν δεν αναδιατάσσει μόνο τις γεωπολιτικές ισορροπίες, αλλά και τον εσωτερικό πολιτικό χάρτη της αμερικανικής δεξιάς. Η μέχρι πρότινος στενή σχέση του Ντόναλντ Τραμπ με ένα πλέγμα πανίσχυρων influencers –από τον Τζο Ρόγκαν μέχρι την Κάντας Όουενς– δοκιμάζεται σκληρά, αποκαλύπτοντας τα δομικά όρια ενός μοντέλου πολιτικής που στηρίζεται σε χαλαρές, προσωποκεντρικές συμμαχίες στα κοινωνικά δίκτυα.
Η κρίση διαδοχής στην MAGA και το παράδειγμα TPUSA
Στο εσωτερικό του κινήματος MAGA, ο θάνατος του Τσάρλι Κερκ, ιδρυτή της Turning Point USA (TPUSA), άνοιξε ένα κενό εξουσίας. Η ταχεία ανάδειξη της συζύγου του, Ερίκα Κερκ, στη θέση της διευθύνουσας συμβούλου παρουσιάστηκε ως κίνηση συνέχειας. Ωστόσο, η εικόνα της έχει γίνει αντικείμενο χλευασμού τόσο από σάτιρες όπως εκείνες του κωμικού Druski, όσο και –κυρίως– από πρόσωπα της ίδιας της άκρας δεξιάς.
Ακροδεξιοί σχολιαστές όπως ο Νικ Φουέντες και η Κάντας Όουενς επιτίθενται ανοικτά στην Κερκ, αμφισβητώντας τη νομιμοποίηση και το ύφος ηγεσίας της. Η διαμάχη δεν αφορά μόνο πρόσωπα, αλλά υπογραμμίζει κάτι βαθύτερο: την απουσία ισχυρών θεσμικών δομών που θα μπορούσαν να διαχειριστούν ομαλά μια διαδοχή και να απορροφήσουν τις εσωτερικές συγκρούσεις. Η MAGA λειτουργεί περισσότερο ως χαλαρό δίκτυο media personalities παρά ως κλασικός πολιτικός οργανισμός.
Από πλεονέκτημα σε αδυναμία: η αποσύνδεση των influencers
Η άνοδος του Τραμπ στη δεύτερη θητεία του στηρίχθηκε σε ένα αποκεντρωμένο οικοσύστημα podcasters, YouTubers και ραδιοφωνικών παραγωγών, που εμφανίζονταν ως αυθεντικές, αντισυστημικές φωνές. Ο Τζο Ρόγκαν, ο Άλεξ Τζόουνς, η Μέγκιν Κέλι και ο Ματ Γουόλς συνέβαλαν στη διαμόρφωση και διάχυση του αφηγήματος της MAGA, λειτουργώντας ως πολλαπλασιαστές απήχησης.
Ωστόσο, η ίδια αυτή αποκέντρωση αποδεικνύεται σήμερα τροχοπέδη για την άσκηση διακυβέρνησης. Οι influencers δεν είναι κομματικά στελέχη, αλλά αυτόνομα brands με πιστό κοινό και δική τους ατζέντα. Η πίεση του κοινού τους –που προσδοκούσε συνέπεια με το δόγμα «America First» και την αποφυγή νέων πολέμων– τους ωθεί να στραφούν εναντίον του ίδιου του προέδρου που κάποτε στήριξαν.
Η σφοδρή κριτική του Ρόγκαν στον πόλεμο με το Ιράν, τον οποίο παρουσιάζει ως προδοσία της υπόσχεσης «όχι άλλοι ανόητοι πόλεμοι», είναι ενδεικτική. Η σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ–Ιράν λειτουργεί ως stress test για μια πολιτική συμμαχία που δεν μπορεί να επιβάλει πειθαρχία στις φωνές που την ανέδειξαν.
Το δίδαγμα για τα κόμματα διεθνώς
Η «εμφύλια» σύγκρουση στο στρατόπεδο MAGA –όχι μόνο για το Ιράν, αλλά και για το Ισραήλ και τη μεταναστευτική πολιτική– αναδεικνύει τα όρια της πολιτικής που στηρίζεται σε προσωπολατρία και αλγοριθμική ορατότητα. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά κόμματα, όπου ιεραρχία, πειθαρχία μηνύματος και συλλογική ευθύνη επιτρέπουν μια στοιχειώδη διαχείριση διαφορών, εδώ κυριαρχεί ένα σύνολο παράλληλων «μικρο-κοσμών» με προτεραιότητα τη διατήρηση της δικής τους επιρροής.
Το παράδειγμα δεν αφορά μόνο τη δεξιά. Ακόμη και πολιτικοί του αμερικανικού κέντρου ή της αριστεράς, όπως ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ, που επιχειρούν να αντιγράψουν τη στρατηγική της MAGA στα social media, διαπιστώνουν ότι οι influencers που σήμερα στηρίζουν, αύριο μπορούν να στραφούν εναντίον τους αν κρίνουν ότι «πρόδωσαν» το αφήγημα του κοινού τους.
Το κεντρικό μήνυμα είναι σαφές: πολιτικά εγχειρήματα που «δένουν» την επιβίωσή τους με ανεξέλεγκτα πρόσωπα, των οποίων η νομιμοποίηση προέρχεται πρωτίστως από τα views και όχι από θεσμούς, ενδέχεται να καταρρεύσουν μόλις βρεθούν αντιμέτωπα με το κόστος της εξουσίας.
Σχόλιο 
: Η αμερικανική εμπειρία λειτουργεί ως προειδοποίηση και για τα ευρωπαϊκά κόμματα: η εκλογική ενίσχυση μέσω influencers είναι εύκολη, η κυβερνησιμότητα όμως απαιτεί θεσμούς, πειθαρχία και σαφή κέντρα αποφάσεων – στοιχεία που καμία πλατφόρμα δεν μπορεί να υποκαταστήσει.
#ΗΠΑ #Trump #MAGA #JoeRogan #SocialMedia #Πολιτική
