Ο διοικητής της Αεροδιαστημικής Δύναμης των Φρουρών της Επανάστασης απαντά στις απειλές για «Λίθινη Εποχή» από την Ουάσινγκτον. Αντιπαραβάλλει την ιρανική ιστορική συνέχεια με τη σχετικά σύντομη ιστορία των ΗΠΑ.
Νέα κλιμάκωση στη ρητορική αντιπαράθεση μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον προκαλούν οι δηλώσεις του διοικητή της Αεροδιαστημικής Δύναμης των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), Ματζίντ Μουσαβί. Αντιδρώντας σε ανάρτηση του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ στην πλατφόρμα X, με το μήνυμα «Back to the Stone Age», ο Ιρανός αξιωματούχος υπογράμμισε ότι το Ιράν διαθέτει «πάνω από 6.000 χρόνια πολιτισμού», την ώρα που, όπως είπε, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μόλις 250 χρόνια ιστορίας.
Η ρητορική της «Λίθινης Εποχής» και το μήνυμα Τραμπ
Η επίμαχη ανάρτηση του Χέγκσεθ ήρθε να επαναλάβει τη σκληρή γραμμή που διατύπωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος προειδοποίησε ότι ο αμερικανικός στρατός θα πλήξει το Ιράν «εξαιρετικά σκληρά» μέσα στις επόμενες δύο με τρεις εβδομάδες. «Θα τους γυρίσουμε στη Λίθινη Εποχή», φέρεται να δήλωσε, διευκρινίζοντας όμως ότι οι συνομιλίες με την Τεχεράνη συνεχίζονται. Η φράση παραπέμπει σε αφήγημα συντριπτικής στρατιωτικής υπεροχής, με στόχο την αποτροπή ιρανικών ενεργειών και την ενίσχυση του αισθήματος ισχύος στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Ο Μουσαβί απέρριψε πλήρως αυτό το πλαίσιο, κάνοντας λόγο για «χαλυγούντιας έμπνευσης αυταπάτες» και προειδοποιώντας ότι «οι ίδιοι και οι στρατοί τους θα πληρώσουν τις συνέπειες» μιας τέτοιας προσέγγισης, όχι το Ιράν. Με αυτή τη ρητορική, η Τεχεράνη επιδιώκει να μετατρέψει την απειλή σε εργαλείο εσωτερικής συσπείρωσης, προβάλλοντας την εικόνα μιας χώρας ιστορικά ανθεκτικής που δεν εκφοβίζεται από υπερδυνάμεις.
Συμβολισμοί ισχύος και κίνδυνος κλιμάκωσης
Η αντιπαράθεση για την «Λίθινη Εποχή» εντάσσεται στο διαρκές μπρα-ντε-φερ ΗΠΑ – Ιράν, όπου οι λέξεις λειτουργούν ως σήματα πρόθεσης, αλλά και ως εργαλεία διαπραγμάτευσης. Η ιρανική πλευρά προβάλλει την πολυχιλιετή πολιτισμική της συνέχεια για να υπογραμμίσει ότι δεν αντιμετωπίζει τη σύγκρουση με ορίζοντα λίγων ετών, αλλά ως μακροχρόνια αναμέτρηση με μια «νεότερη» δύναμη.
Από την άλλη, η Ουάσινγκτον, μέσω υψηλών τόνων και απειλών ολικής καταστροφής, επιχειρεί να καθησυχάσει συμμάχους στη Μέση Ανατολή και να αποτρέψει περαιτέρω ενίσχυση της ιρανικής επιρροής στην περιοχή. Ωστόσο, όσο κλιμακώνεται η λεκτική ένταση, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος παρερμηνειών, ατυχημάτων ή υπερβολικών αντιδράσεων σε τοπικά επεισόδια, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευρύτερη ανάφλεξη.
Για τις διεθνείς αγορές και ειδικά για την ενέργεια, κάθε νέα φραστική σύγκρουση ΗΠΑ – Ιράν λειτουργεί ως υπενθύμιση της ευθραυστότητας των θαλάσσιων οδών στον Περσικό Κόλπο και της εξάρτησης της παγκόσμιας οικονομίας από τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.
Σχόλιο 
: Η αντιπαράθεση για τη «Λίθινη Εποχή» αποτυπώνει πώς η υπερβολική ρητορική λειτουργεί ως μέσο ισχύος αλλά και ως παράγοντας αστάθειας, αφού μειώνει τα περιθώρια συμβιβασμού και αυξάνει τον κίνδυνο μια κρίση επικοινωνίας να μετατραπεί σε πραγματική σύγκρουση.
