Με αφορμή τη σοβαρή περιπέτεια υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη, η Λιάνα Κανέλλη επιτέθηκε στην τοξικότητα της δημόσιας σφαίρας. Ανέδειξε τον ρόλο της προσωπικής στοχοποίησης και των «κακοήθων μανταλακίων».
Αφορμή τη σοβαρή περιπέτεια υγείας του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ Γιώργου Μυλωνάκη, μετά από ρήξη ανευρύσματος, βρήκε η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη για να θέσει με ωμό τρόπο το ζήτημα της τοξικότητας στον δημόσιο λόγο και την πολιτική αντιπαράθεση. Μιλώντας στον ΣΚΑΪ, συνδύασε την ανθρώπινη συμπαράσταση με μια αιχμηρή κριτική στο κλίμα προσωπικής στοχοποίησης που κυριαρχεί στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα.
Ανθρώπινη συμπαράσταση και αιχμές για «φούσκωμα προσωπικό»
Η Λιάνα Κανέλλη εξέφρασε αρχικά τις ευχές της για ταχεία ανάρρωση: «Περαστικά, κουράγιο στη γυναίκα και τα παιδιά του… Εύχομαι να πάνε όλα καλά», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι η κατάσταση, έστω και δύσκολη, είναι σε κάποιο βαθμό ελεγχόμενη. Στη συνέχεια, όμως, πέρασε σε μια πιο σκληρή αποτύπωση του κλίματος που βιώνουν οι πολιτικοί και τα δημόσια πρόσωπα, λέγοντας πως «το να πάθει κάποιος εγκεφαλικό είναι δυστυχώς το λιγότερο, με αυτά που γράφονται ανεξέλεγκτα επί προσωπικού».
Η φράση της «καταλαβαίνω τι πάει να πει να πάθεις εγκεφαλικό από φούσκωμα προσωπικό, από κακοήθη μανταλάκια» στοχεύει ευθέως σε πρακτικές προσωποποίησης και διασυρμού, όπου ο πολιτικός αντίπαλος μετατρέπεται σε προϊόν τηλεοπτικής και διαδικτυακής κατανάλωσης. Η Κανέλλη, με προσωπικό τόνο, δείχνει να συνδέει τη δική της εμπειρία με ένα γενικευμένο φαινόμενο πίεσης και απαξίωσης.
Τοξικότητα, κοινωνικός εκφυλισμός και συστημική κρίση
Πέρα από την ατομική περίπτωση, η βουλευτής του ΚΚΕ περιέγραψε ένα συνολικό περιβάλλον τοξικότητας: «Γενικά, υπάρχει τοξικότητα τόσο στην πολιτική κατάσταση, όσο και στην κοινωνία. Είναι εδώ, είναι βαθύ κι υπάρχει παντού». Συνέδεσε μάλιστα αυτή την εικόνα με μια ευρύτερη συστημική κρίση, υποστηρίζοντας ότι «είναι το έσχατο σημείο στο οποίο έχει φτάσει ο καπιταλισμός. Τα έχει φτύσει το σύστημα διεθνώς».
Η παρέμβασή της εντάσσεται σε μια έντονη δημόσια συζήτηση για τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης, τον ρόλο των μέσων και των κοινωνικών δικτύων, αλλά και τις επιπτώσεις της διαρκούς πόλωσης στην ψυχική και σωματική υγεία όσων βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Σε μια περίοδο όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς διαβρώνεται, η Κανέλλη επιχειρεί να μετατρέψει ένα δραματικό προσωπικό γεγονός σε αφορμή για ευρύτερο προβληματισμό γύρω από την ποιότητα της δημοκρατικής συζήτησης.
Σχόλιο 
: Η τοποθέτηση Κανέλλη φωτίζει το πραγματικό κόστος της τοξικότητας: πέρα από την πολιτική φθορά, αγγίζει την υγεία και την αξιοπρέπεια των προσώπων, αναδεικνύοντας την ανάγκη για θεσμικούς και ηθικούς φραγμούς στη δημόσια σφαίρα.
#Κανέλλη #Μυλωνάκης #Πολιτική #Τοξικότητα
