Οι Ούγγροι ψηφίζουν σε μια κρίσιμη αναμέτρηση που μπορεί να τερματίσει τη 16ετή κυριαρχία του Βίκτορ Ορμπάν. Ο Πέτερ Μάγκιαρ υπόσχεται επιστροφή σε ευρωπαϊκή πορεία και περιορισμό της διαφθοράς.
Η Ουγγαρία βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής, καθώς περίπου 8 εκατ. ψηφοφόροι καλούνται να αποφασίσουν αν θα ανανεώσουν για πέμπτη συνεχόμενη φορά την εντολή στον Βίκτορ Ορμπάν ή αν θα ανοίξουν τον δρόμο για μια νέα πολιτική σελίδα με τον Πέτερ Μάγκιαρ και το κεντροδεξιό κόμμα Tisza. Οι κάλπες άνοιξαν στις 06:00 και θα κλείσουν στις 19:00 ώρα Ουγγαρίας, σε μια αναμέτρηση που περιγράφεται ως δημοψήφισμα για το μέλλον της ουγγρικής δημοκρατίας και της σχέσης της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ορμπάν μεταξύ Μόσχας, Βρυξελλών και Τραμπ
Ο Βίκτορ Ορμπάν, στην εξουσία αδιάλειπτα από το 2010, έχει μετατρέψει την Ουγγαρία σε «υβριδικό καθεστώς εκλογικής αυταρχίας», σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στο επίκεντρο της εκστρατείας του βρίσκονται ο έντονος ευρωσκεπτικισμός, η σκληρή ρητορική κατά της Ουκρανίας και η προβολή του ως εγγυητή της «σταθερότητας» και της εθνικής κυριαρχίας.
Ο Ορμπάν διατηρεί στενές σχέσεις με τη Μόσχα και θεωρείται ο πιο φιλικός προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν ηγέτης εντός ΕΕ, έχοντας επανειλημμένα μπλοκάρει ή απειλήσει να μπλοκάρει ευρωπαϊκά πακέτα στήριξης προς το Κίεβο. Παράλληλα, έχει επενδύσει πολιτικά στη συμμαχία του με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος όχι μόνο στήριξε ανοιχτά την επανεκλογή του, αλλά υποσχέθηκε να φέρει την «οικονομική ισχύ» των ΗΠΑ στην Ουγγαρία αν ο Ορμπάν παραμείνει στην εξουσία. Την τελική ευθεία της καμπάνιας ενίσχυσε και η επίσκεψη του Αμερικανού αντιπροέδρου JD Vance στη Βουδαπέστη.
Η άνοδος Μάγκιαρ και το διακύβευμα για την Ευρώπη
Απέναντι στον Ορμπάν, ο Πέτερ Μάγκιαρ, πρώην στέλεχος του Fidesz και μέχρι πρόσφατα σχετικά άγνωστο πρόσωπο, έχει εξελιχθεί στον σοβαρότερο αντίπαλό του εδώ και 16 χρόνια. Ο 45χρονος πολιτικός αποστασιοποιήθηκε από το κυβερνών κόμμα μετά το σκάνδαλο χάριτος σε καταδικασμένο για υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης, που οδήγησε σε παραίτηση την τότε υπουργό Δικαιοσύνης και σύζυγό του, Γιούδιτ Βάργκα. Έκτοτε κατήγγειλε ανοικτά τη διαφθορά και τη «μηχανή προπαγάνδας» του Fidesz.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα, το νεοσύστατο κόμμα Tisza πέτυχε περίπου 30% στις ευρωεκλογές του 2024, καταγράφοντας ισχυρή δυναμική. Ο Μάγκιαρ υπόσχεται «ευρωπαϊκή, λειτουργική, ανθρώπινη, ελεύθερη και ανεξάρτητη Ουγγαρία», με επαναπροσέγγιση της ΕΕ και αποκλιμάκωση της σύγκρουσης με τις Βρυξέλλες. Ωστόσο, σε ζητήματα όπως η μετανάστευση και ο πόλεμος στην Ουκρανία φαίνεται να διατηρεί στοιχεία της υφιστάμενης σκληρής γραμμής, επιχειρώντας περισσότερο μια αλλαγή ύφους και θεσμικής ομαλότητας παρά μια πλήρη πολιτική ανατροπή.
Οι περισσότερες ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το Tisza μπροστά από το Fidesz, ακόμη και με προοπτική ενισχυμένης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι οι μετρήσεις μπορεί να υποεκπροσωπούν αγροτικές και περιφερειακές περιοχές, όπου το κυβερνών κόμμα διατηρεί ισχυρά δίκτυα επιρροής.
Περιφερειακές συμμαχίες και μήνυμα προς την ΕΕ
Την παραμονή της κάλπης, οι πρωθυπουργοί Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο και Τσεχίας Αντρέι Μπάμπις έσπευσαν να στηρίξουν δημόσια τον Ορμπάν, επαινώντας τον ως «μαχητή της εθνικής κυριαρχίας» και υπερασπιστή μιας Ευρώπης των «κυρίαρχων εθνών». Οι τρεις ηγέτες συγκροτούν έναν άτυπο άξονα εντός ΕΕ, που αντιτίθεται στη σκληρή στάση έναντι της Ρωσίας και αποστασιοποιείται από την κοινή χρηματοδότηση της Ουκρανίας.
Το αποτέλεσμα της σημερινής ψηφοφορίας θα στείλει ένα ηχηρό μήνυμα στις Βρυξέλλες και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: είτε για την ανθεκτικότητα των αυταρχικών τάσεων στο εσωτερικό της Ένωσης, είτε για τη δυνατότητα δημοκρατικής εναλλαγής ακόμη και σε καθεστώτα που έχουν εδραιώσει επί χρόνια τον έλεγχο σε θεσμούς και ΜΜΕ.
Σχόλιο
: Η ουγγρική κάλπη λειτουργεί ως τεστ αντοχής για το ευρωπαϊκό εγχείρημα: αν ο Ορμπάν επιβιώσει, θα ενισχυθεί το αφήγημα της «κυρίαρχης, κλειστής» Ευρώπης· αν επικρατήσει ο Μάγκιαρ, θα σταλεί μήνυμα ότι ακόμη και βαθιά εδραιωμένα ημι-αυταρχικά καθεστώτα μπορούν να ανατραπούν με εκλογικές διαδικασίες, αναζωογονώντας την προοπτική μιας πιο συνεκτικής, φιλοευρωπαϊκής ΕΕ.






