Ο Σεργκέι Λαβρόφ ανέδειξε τις μόνιμες διαφορές με τις ΗΠΑ σε κυρώσεις και διπλωματία, προβάλλοντας ταυτόχρονα τον άξονα με την Κίνα.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι «πολλές διαφορές» εξακολουθούν να χωρίζουν τη Μόσχα από την Ουάσινγκτον, τόσο στο πεδίο των κυρώσεων όσο και στο συνολικό πλαίσιο των διπλωματικών σχέσεων. Μιλώντας στο Antalya Diplomatic Forum στην Τουρκία, αναφέρθηκε ειδικά στα μέτρα που επιβλήθηκαν από τις αμερικανικές διοικήσεις Τραμπ και Μπάιντεν, υπογραμμίζοντας πως παραμένουν κεντρικό εμπόδιο για οποιαδήποτε ουσιαστική επαναπροσέγγιση.
Κυρώσεις, μεταπολεμική αρχιτεκτονική και οικονομικά συμφέροντα
Ο Λαβρόφ σημείωσε ότι «έχει έρθει η ώρα» για μια ανοιχτή συζήτηση σχετικά με το πώς οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται το μέλλον των οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουάσινγκτον εμφανίζεται να επιδιώκει «απεριόριστο πεδίο αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας» μόλις λήξει ο πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας, τη στιγμή που το σημερινό καθεστώς κυρώσεων στραγγαλίζει κρίσιμους τομείς της ρωσικής οικονομίας, από τις χρηματοροές ως την πρόσβαση σε τεχνολογία και επενδύσεις.
Η τοποθέτηση αυτή φωτίζει την αντίφαση της αμερικανορωσικής εξίσωσης: η ανάγκη για μακροπρόθεσμη σταθερότητα και πιθανή συνεργασία σε ενέργεια, ασφάλεια και παγκόσμια ζητήματα, συνυπάρχει με ένα πλέγμα κυρώσεων που έχει σχεδιαστεί για να περιορίσει στρατηγικά τη Ρωσία. Για το Κρεμλίνο, οποιοδήποτε σενάριο εξομάλυνσης περνά μέσα από την αναθεώρηση ή άρση κυρώσεων – ζήτημα που παραμένει πολιτικά δύσκολο στην Ουάσινγκτον.
Σχέσεις με την Κίνα: άρνηση εξάρτησης, επίδειξη ισχύος
Παράλληλα, ο Λαβρόφ απέρριψε τον ισχυρισμό ότι η ρωσική οικονομία έχει καταστεί μονοδιάστατα εξαρτημένη από την Κίνα, ειδικά στις ενεργειακές εξαγωγές και το διμερές εμπόριο. Επέμεινε ότι οι σχέσεις δεν είναι «μονόπλευρες» και ότι η Μόσχα διατηρεί ουσιαστικό βαθμό αυτονομίας. Σχολιάζοντας το σενάριο δημιουργίας κλασικής στρατιωτικής συμμαχίας με το Πεκίνο, ανέφερε χαρακτηριστικά πως «οι σχέσεις μας είναι υψηλότερης ποιότητας, βαθύτερες και πιο αξιόπιστες από τις κλασικές στρατιωτικές συμμαχίες».
Με αυτή τη ρητορική, η Ρωσία επιδιώκει να παρουσιάσει τον άξονα με την Κίνα όχι ως σχέση ανάγκης, αλλά ως συνειδητή στρατηγική επιλογή που ξεπερνά το ΝΑΤΟϊκό μοντέλο. Το μήνυμα προς τη Δύση είναι διπλό: αφενός ότι η Μόσχα δεν είναι διπλωματικά απομονωμένη, αφετέρου ότι διαθέτει εναλλακτικά κανάλια χρηματοδότησης, τεχνολογικής συνεργασίας και ενεργειακής ζήτησης στην Ασία.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι δηλώσεις Λαβρόφ λειτουργούν τόσο ως σήμα προθυμίας για πραγματιστικό διάλογο με τις ΗΠΑ για τη «μεθαύριο» ημέρα του πολέμου, όσο και ως μήνυμα ότι η Ρωσία δεν προσεγγίζει τη Δύση από θέση αδυναμίας, αλλά ενισχύοντας παράλληλα τους δεσμούς της με την Κίνα.
Σχόλιο
: Η Μόσχα επιχειρεί να αναβαθμίσει το διαπραγματευτικό της βάρος: κρατά ανοιχτό παράθυρο με τις ΗΠΑ, αλλά θεμελιώνει την ισχύ της πάνω στον σινορωσικό άξονα, στέλνοντας μήνυμα πως η εποχή της μονοπολικής αμερικανικής ηγεμονίας έχει λήξει.






