Με συντριπτικές πλειοψηφίες η Ολομέλεια της Βουλής ενέκρινε την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι ίδιοι ζήτησαν να δικαστούν, αμφισβητώντας τη βασιμότητα των στοιχείων της ευρωπαϊκής εισαγγελίας.
Με ευρύτατες διακομματικές πλειοψηφίες η Ολομέλεια της Βουλής έκανε δεκτό το αίτημα άρσης ασυλίας 13 βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται σε δύο δικογραφίες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. Στην ονομαστική ψηφοφορία συμμετείχαν 288 βουλευτές και, ανά περίπτωση, τα «ναι» κυμάνθηκαν από 285 έως 287, καταδεικνύοντας πολιτική βούληση να αφεθεί η τακτική Δικαιοσύνη να κρίνει την υπόθεση.
Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας και οι πολιτικές γραμμές
Για την Κ. Παπακώστα υπέρ της άρσης ασυλίας ψήφισαν 287 και κατά 1. Για τους Κ. Καραμανλή, Ι. Κεφαλογιάννη, Ν. Μηταράκη, Κ. Σκρέκα, Δ. Βαρτζόπουλο, Μ. Σενετάκη, Λ. Βασιλειάδη, Χρ. Μπουκώρο, Θ. Λεονταρίδη και Τ. Χατζηβασιλείου τα «υπέρ» ήταν 286 και τα «κατά» 2. Στην περίπτωση του Κ. Τσιάρα τα «υπέρ» ήταν 285 και τα «κατά» 2, ενώ για τον Χαρ. Αθανασίου καταγράφηκαν 285 «υπέρ», 2 «κατά» και 1 «παρών».
Σύμφωνα με κοινοβουλευτικές πηγές, τουλάχιστον 10 από τους 13 εμπλεκόμενους βουλευτές ψήφισαν υπέρ όχι μόνο της δικής τους άρσης ασυλίας αλλά και των υπολοίπων, επιδιώκοντας να αποσείσουν την κατηγορία περί «πολιτικής ασυλίας». Τα δύο «κατά» στις περισσότερες περιπτώσεις αποδίδονται στην Κατερίνα Παπακώστα και τον ανεξάρτητο βουλευτή Κώστα Φλώρο, γεγονός που αναδεικνύει μεμονωμένες ενστάσεις απέναντι στη λογική της αυτόματης άρσης ασυλίας.
Η υπερασπιστική γραμμή των βουλευτών και ο ρόλος της ευρωπαϊκής εισαγγελίας
Κοινός παρονομαστής στις τοποθετήσεις όλων των εμπλεκομένων ήταν η επίκληση της ανάγκης να κριθούν από τη Δικαιοσύνη και η σφοδρή αμφισβήτηση της επάρκειας των στοιχείων της ευρωπαϊκής εισαγγελίας. «Πουθενά στη δικογραφία δεν καταγράφεται συνομιλία δική μου ή συνεργατών μου. Τόσο ισχυρά είναι τα στοιχεία» ανέφερε σκωπτικά ο Κώστας Καραμανλής, υποβαθμίζοντας την τεκμηρίωση των κατηγοριών.
Ο Κώστας Τσιάρας υπογράμμισε ότι «ο ρόλος του βουλευτή δεν είναι ρόλος παρατηρητή αλλά του ανθρώπου που παρεμβαίνει υπέρ των ανθρώπων που έχουν πραγματικά ανάγκη», εξηγώντας πως η δική του εμπλοκή αφορά νόμιμο αίτημα κτηνοτρόφου, με πιθανή κύρωση πρόστιμο μόλις 190 ευρώ. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Νότης Μηταράκης υποστήριξε ότι «ο βουλευτής είναι ο πρώτος συνήγορος πολίτη» και κατήγγειλε ότι οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν «τεκμήριο ενοχής και όχι αθωότητας», δηλώνοντας πάντως εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και την ευρωπαϊκή εισαγγελία.
Ο Γιάννης Κεφαλογιάννης τόνισε ότι «δεν υπήρξε κανένα αδίκημα» εκ μέρους του και ότι στη δικογραφία υπάρχουν μόνο συνομιλίες πρώην συνεργάτη του, ενώ ο Κώστας Σκρέκας παρουσίασε αναλυτικά τα πραγματικά περιστατικά της δικής του υπόθεσης. Ο Δημήτρης Βαρτζόπουλος έθεσε θεσμικό ζήτημα, διερωτώμενος: «Σε ποια άλλη χώρα της ΕΕ παραπέμπεται αιρετό προσωπικό για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας με μόνο κέρδος τον σταυρό προτίμησης;».
Ο Μάξιμος Σενετάκης ζήτησε να ελεγχθεί «όπως κάθε πολίτης», ενώ οι Λάκης Βασιλειάδης, Τάσος Χατζηβασιλείου και Χρήστος Μπουκώρος διαβεβαίωσαν ότι δεν διέπραξαν παράνομες πράξεις. Ο Χαράλαμπος Αθανασίου προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, κατηγορώντας τα μέλη της ευρωπαϊκής εισαγγελίας για κατάχρηση εξουσίας, δείχνοντας την ένταση που προκαλεί η διεύρυνση των ευρωπαϊκών ελεγκτικών μηχανισμών πάνω στις εθνικές πολιτικές ελίτ.
Σχόλιο 
: Η σχεδόν ομοφωνη άρση ασυλίας λειτουργεί θεσμικά εκτονωτικά, αλλά η σκληρή κριτική προς την ευρωπαϊκή εισαγγελία προαναγγέλλει μια δίκη με έντονο πολιτικό και ευρωπαϊκό αποτύπωμα, όπου θα δοκιμαστούν όρια μεταξύ πολιτικής διαμεσολάβησης, πελατειακών πρακτικών και ποινικής ευθύνης.
