Η υπόθεση διορισμού του Πίτερ Μάντελσον στην Ουάσινγκτον εξελίσσεται σε βαριά πολιτική κρίση για τον Κιρ Στάρμερ. Οι συνεχείς αποπομπές συνεργατών, ενώ ο ίδιος μένει στη θέση του, τροφοδοτούν αμφισβήτηση στην κοινοβουλευτική ομάδα των Εργατικών.
Λιγότερο από δύο χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας, ο Κιρ Στάρμερ βρίσκεται αντιμέτωπος με μια κρίση ηγεσίας που ξεπερνά κατά πολύ την αρχική υπόθεση του αμφιλεγόμενου διορισμού του Πίτερ Μάντελσον ως πρέσβη στην Ουάσινγκτον. Το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο η καταλληλότητα του Μάντελσον, αλλά η εικόνα ενός πρωθυπουργού που, κατά τους επικριτές του, μεταθέτει διαρκώς την ευθύνη σε άλλους, θυσιάζοντας συνεργάτες για λάθη στα οποία ο ίδιος είχε κεντρικό ρόλο.
Ο Μάντελσον, ο Ρόμπινς και η κρίση εμπιστοσύνης
Αφετηρία της υπόθεσης υπήρξε η απόπειρα τοποθέτησης του πρώην ισχυρού άνδρα των Νέων Εργατικών, Πίτερ Μάντελσον, σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη διπλωματική θέση στην Ουάσινγκτον. Η διαδικασία ελέγχου ασφαλείας εντόπισε σοβαρές επιφυλάξεις, όμως αυτές δεν διαβιβάστηκαν εγκαίρως στο Νο 10. Ο ανώτατος διπλωμάτης Όλι Ρόμπινς αποπέμφθηκε επειδή δεν «κλώτσησε την μπάλα πιο ψηλά», αφήνοντας την απόφαση στον ίδιο τον Στάρμερ.
Η υπεράσπιση του Ρόμπινς επικαλείται την αυστηρή μυστικότητα που διέπει τις διαδικασίες ελέγχου στη βρετανική διοίκηση. Ακόμη και η ανώτερη αξιωματούχος Κάτ Λιτλ χρειάστηκε εβδομάδες για να βεβαιωθεί ότι επιτρεπόταν να ενημερώσει τον πρωθυπουργό. Παρ’ όλα αυτά, με την απόσταση του χρόνου, η επιλογή να παραμείνει το θέμα «κλειδωμένο» στο Φόρεϊν Όφις φαντάζει ως κρίσιμο σφάλμα – ένα σφάλμα που στοίχισε τη θέση στον Ρόμπινς, αλλά όχι στον Στάρμερ, ο οποίος είχε πολιτικά ωφεληθεί από τον ίδιο διορισμό.
«Jobs for the boys» και φθορά στο εσωτερικό των Εργατικών
Το πλήγμα για τον πρωθυπουργό επιδεινώνεται από τις αποκαλύψεις περί συστηματικής αναζήτησης «θέσεων για τα δικά μας παιδιά». Πέρα από τον Μάντελσον, αποκαλύφθηκε ότι το Νο 10 αναζητούσε διπλωματική τοποθέτηση και για τον στενό επικοινωνιακό συνεργάτη του Στάρμερ, Μάθιου Ντόιλ, ώστε να «μαλακώσει» η αποχώρησή του. Τελικά ο Ντόιλ βρέθηκε στη Βουλή των Λόρδων, μόνο για να χάσει γρήγορα το κομματικό χρίσμα όταν ήρθαν στο φως παλαιότερες ενέργειές του υπέρ φίλου που κατηγορούνταν για αδικήματα με υλικό παιδικής πορνογραφίας.
Οι προειδοποιήσεις, σύμφωνα με τους αντιπάλους του Στάρμερ, είχαν φτάσει στο πρωθυπουργικό γραφείο και αγνοήθηκαν. Το γεγονός ότι παρόμοια μοτίβα αγνόησης προειδοποιήσεων εμφανίζονται δύο φορές ενισχύει την εντύπωση όχι απλής αμέλειας, αλλά πολιτικής κουλτούρας που θεωρεί αυτονόητο το «βόλεμα» προσώπων του στενού κύκλου.
Εσωκομματική αναταραχή και αβέβαιο μέλλον
Στο παρασκήνιο, η κοινοβουλευτική ομάδα των Εργατικών εμφανίζεται απογοητευμένη και κουρασμένη. Βουλευτές που εγκατέλειψαν σταθερές καριέρες για την πολιτική αναρωτιούνται πλέον αν άξιζε η θυσία, καθώς βλέπουν τη κυβέρνηση να βυθίζεται σε διαδοχικά σκάνδαλα και σε πόλεμο χαρακωμάτων με τη δημόσια διοίκηση. Φήμες για παραιτήσεις υπουργών και διεργασίες διαδοχής πληθαίνουν, ενώ φιλοδοξίες στελεχών όπως η Άντζελα Ρέινερ και η Λουίζ Χέιγκ τροφοδοτούν σενάρια για την «επόμενη μέρα».
Καταλυτικό ρόλο μπορεί να παίξει η επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής των Κοινοτήτων, με πρόεδρο την Έμιλι Θόρνμπερι, η οποία διερευνά αν το Νο 10 άσκησε πίεση στο Φόρεϊν Όφις για τον διορισμό Μάντελσον. Ο πρώην επιτελάρχης του Στάρμερ, Μόργκαν ΜακΣουίνι, αναμένεται να δώσει εξηγήσεις για φερόμενη εντολή «να εγκριθεί όπως-όπως» η τοποθέτηση. Αν αποδειχθεί ότι η Ντάουνινγκ Στριτ παρενέβη ευθέως στη διαδικασία ελέγχου, το πολιτικό κόστος για τον πρωθυπουργό μπορεί να γίνει εκρηκτικό.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι μιας ηγεσίας που προσπαθεί να διασώσει τον ίδιο τον ηγέτη, ρίχνοντας διαρκώς «σώματα από το έλκηθρο» – συμβούλους, υπουργούς, ανώτατους αξιωματούχους. Όμως κάθε νέα αποπομπή φωτίζει όλο και περισσότερο τον μοναδικό άνθρωπο που παραμένει ακλόνητος στο κέντρο της θύελλας: τον ίδιο τον Στάρμερ. Το ερώτημα που τίθεται πλέον στο Λονδίνο δεν είναι μόνο αν ο χειρισμός του σκανδάλου ήταν λανθασμένος, αλλά αν ο πρωθυπουργός διαθέτει το πολιτικό και ηθικό κεφάλαιο για να ηγηθεί σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας και οικονομικών κραδασμών.
Σχόλιο 
: Η υπόθεση Μάντελσον εξελίσσεται σε τεστ αξιοπιστίας για το σύνολο της βρετανικής διακυβέρνησης: αν αποδειχθεί ότι το Νο 10 παρενέβη στην ανεξάρτητη διαδικασία ελέγχου για να επιβάλει έναν πολιτικά βολικό διορισμό, τότε δεν μιλάμε απλώς για «jobs for the boys», αλλά για συστημική υπονόμευση θεσμικών αντιβάρων. Για τους Εργατικούς, το διακύβευμα δεν είναι μόνο η τύχη του Στάρμερ, αλλά η ικανότητά τους να πείσουν ότι αποτελούν αξιόπιστη δύναμη διακυβέρνησης σε μια συγκυρία όπου η αγορά, οι σύμμαχοι και οι ψηφοφόροι ζητούν σταθερότητα και σοβαρότητα.
#ΗνωμενοΒασιλειο #Starmer #Mandelson #Εργατικοι
