Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ προειδοποιεί ότι «ο χρόνος τελειώνει» για συμφωνία κατάπαυσης πυρός με ΗΠΑ και Ισραήλ. Η Τεχεράνη συνδέει ρητά τους όρους της εκεχειρίας με το μέτωπο του Λιβάνου και απειλεί με ισχυρή απάντηση σε τυχόν παραβιάσεις.
Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ έστειλε σαφές μήνυμα κλιμάκωσης, δηλώνοντας ότι «ο χρόνος τελειώνει» σχετικά με μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Με ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, ο Γκαλιμπάφ επανέφερε προηγούμενη δήλωσή του, στην οποία θέτει αυστηρούς όρους για οποιαδήποτε εκεχειρία.
Οι όροι της Τεχεράνης και ο ρόλος του Λιβάνου
Σύμφωνα με όσα ο ίδιος υπενθύμισε, η ιρανική πλευρά επιμένει σε τρεις βασικούς άξονες. Πρώτον, δεν δέχεται «οπισθοχώρηση» στο ζήτημα του Λιβάνου ως τμήμα της συνολικής συμφωνίας. Η ρητή αναφορά αυτή υπογραμμίζει ότι η Τεχεράνη αντιμετωπίζει το μέτωπο του Λιβάνου –και κατ’ επέκταση τις εκεί συμμαχικές της δυνάμεις– ως αναπόσπαστο κομμάτι της περιφερειακής εξίσωσης ασφαλείας. Δεύτερον, απαιτείται σαφής, δεσμευτικός μηχανισμός για την τήρηση της εκεχειρίας. Τρίτον, ο Γκαλιμπάφ προειδοποιεί ότι σε παραβιάσεις της κατάπαυσης πυρός θα υπάρξουν «ισχυρές» απαντήσεις, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο κλιμάκωσης αν οι όροι της Τεχεράνης αγνοηθούν.
Απόρριψη διμερούς εκεχειρίας και μήνυμα προς τη Δύση
Την προηγούμενη ημέρα, ο Γκαλιμπάφ είχε ήδη δηλώσει ότι «διμερής κατάπαυση πυρός ή διαπραγματεύσεις είναι παράλογα» στις σημερινές συνθήκες. Με αυτόν τον τρόπο απορρίπτει τη λογική περιορισμένων, αποσπασματικών διευθετήσεων και προκρίνει μια ευρύτερη, πολυμερή προσέγγιση, στην οποία η Τεχεράνη θα έχει κεντρικό ρόλο. Η τοποθέτηση αντανακλά τη στρατηγική της Ισλαμικής Δημοκρατίας να εμφανιστεί ως καθοριστικός παίκτης στη Μέση Ανατολή, ικανός να μπλοκάρει ή να επιβάλει όρους σε κάθε συμφωνία που αφορά τις εστίες έντασης στην περιοχή.
Παράλληλα, οι δηλώσεις του προέδρου της Βουλής στέλνουν μήνυμα και προς το εσωτερικό ακροατήριο, ενισχύοντας την εικόνα σκληρής στάσης απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η επίκληση του «περιορισμένου χρόνου» αυξάνει την πίεση στις διεθνείς διαπραγματεύσεις, ενώ η ρητορική περί «ισχυρής απάντησης» επιχειρεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά, χωρίς ωστόσο να αποκλείει τον κίνδυνο νέας κλιμάκωσης αν οι συνομιλίες οδηγηθούν σε αδιέξοδο.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Γκαλιμπάφ λειτουργεί ως προειδοποίηση προς Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ ότι η Τεχεράνη δεν θα αποδεχθεί εκεχειρία «κομμένη και ραμμένη» στις δικές τους προτεραιότητες, αλλά επιδιώκει συνολική συμφωνία που να ενσωματώνει και τα περιφερειακά μέτωπα, με πρώτο τον Λίβανο.






