Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών καλεί τα κράτη-μέλη του IMO να απορρίψουν μη ρεαλιστικά σχήματα και να υιοθετήσουν εφαρμόσιμη, παγκόσμια λύση για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας. Προειδοποιεί για κατακερματισμό των κανόνων και στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό.
Με σαφές μήνυμα προς τα κράτη-μέλη του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO), η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ) Μελίνα Τραυλού παρεμβαίνει ενόψει της κρίσιμης συνεδρίασης της Επιτροπής Προστασίας Θαλασσίου Περιβάλλοντος (MEPC84), ζητώντας μια «παγκόσμια, ρεαλιστική και εφαρμόσιμη λύση» για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας.
Κριτική στο Net-Zero Framework και ο ρόλος της ελληνικής ναυτιλίας
Η Τραυλού υπογραμμίζει ότι η ελληνική ναυτιλία, ο μεγαλύτερος διασυνοριακός εμπορικός στόλος διεθνώς, έχει επενδύσει διαχρονικά στην ανανέωση του στόλου, στην ενεργειακή αποδοτικότητα και στην τεχνολογική καινοτομία, αποδεικνύοντας ότι «επιχειρησιακή αριστεία και περιβαλλοντική ευθύνη συμβαδίζουν». Παράλληλα, επαναβεβαιώνει την «αταλάντευτη» δέσμευση του κλάδου στην απανθρακοποίηση.
Ωστόσο, ασκεί έμμεση αλλά σαφή κριτική στο προωθούμενο Net-Zero Framework, το οποίο χαρακτηρίζει μη κατάλληλη λύση, επικαλούμενη την έλλειψη στήριξης από σημαντικά και επιδραστικά κράτη που αντιπροσωπεύουν κρίσιμο ποσοστό της παγκόσμιας χωρητικότητας. Η στάση αυτών των κρατών, σημειώνει, δεν μπορεί να αγνοηθεί, καθώς απειλεί τη δυνατότητα διαμόρφωσης ενιαίων, παγκόσμιων κανόνων.
Κίνδυνος κανονιστικού κατακερματισμού και ανάγκη πολιτικής βούλησης
Κεντρικό σημείο της παρέμβασης είναι η προειδοποίηση για τον κίνδυνο «κατακερματισμένου κανονιστικού τοπίου» σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί μια κοινά αποδεκτή λύση σε επίπεδο IMO. Η Τραυλού κάνει λόγο για πιθανή εξάπλωση περιφερειακών μέτρων, τα οποία θα διαστρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και δεν θα υπηρετούν ουσιαστικά τον στόχο της παγκόσμιας απανθρακοποίησης της ναυτιλίας, υπονομεύοντας παράλληλα τον ρόλο του IMO ως αποκλειστικά αρμόδιου ρυθμιστή.
Η ΕΕΕ καλεί τα κράτη να αξιοποιήσουν την εμπειρία προηγούμενων διαπραγματεύσεων και τη βαθιά τεχνογνωσία της βιομηχανίας, ώστε να εξεταστούν εναλλακτικές προσεγγίσεις που θα διασφαλίζουν ταυτόχρονα περιβαλλοντικούς στόχους, οικονομική βιωσιμότητα του κλάδου και την ευημερία των κοινωνιών που εξαρτώνται από το παγκόσμιο εμπόριο. Η ενεργός συμμετοχή της ναυτιλιακής βιομηχανίας θεωρείται κρίσιμη για τη διαμόρφωση ανθεκτικού και σταθερού ρυθμιστικού πλαισίου, ικανού να στηρίξει μακροπρόθεσμες επενδύσεις στην πράσινη μετάβαση.
Κλείνοντας, η Τραυλού απευθύνει σαφή πρόσκληση προς τις κυβερνήσεις να ανταποκριθούν στην προσήλωση της ναυτιλίας στην απανθρακοποίηση, επιδεικνύοντας «την αναγκαία πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα», ώστε η μετάβαση να είναι δίκαιη, ισότιμη και παγκοσμίως συντονισμένη.
Σχόλιο
: Η ελληνική ναυτιλία επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από φιλόδοξες αλλά πολιτικά εύθραυστες ρυθμίσεις σε ένα ρεαλιστικό, παγκόσμιο πλαίσιο που δεν θα διαλύσει την ενιαία αγορά θαλάσσιων μεταφορών. Το μήνυμα Τραυλού στο MEPC84 αναδεικνύει ότι χωρίς συντονισμό και συμμετοχή των μεγάλων ναυτιλιακών κρατών, η πράσινη μετάβαση κινδυνεύει να γίνει μωσαϊκό αντικρουόμενων κανόνων, με κόστος τόσο για το περιβάλλον όσο και για την ανταγωνιστικότητα του κλάδου.






