Ο Νιλ Κασκάρι απορρίπτει αλλαγή του στόχου πληθωρισμού 2%, παρά τις αναταράξεις από τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Μινεάπολης, Νιλ Κασκάρι, τάχθηκε κατηγορηματικά κατά της ιδέας να αλλάξει ο επίσημος στόχος πληθωρισμού της Fed από το 2%, παρά τις έντονες γεωπολιτικές αναταράξεις και ειδικά τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή που θολώνει τις προοπτικές της αμερικανικής οικονομίας.
Επιμονή στον στόχο και ο ρόλος του Στενού του Ορμούζ
Μιλώντας στο Εμπορικό Επιμελητήριο της περιοχής Σεντ Πολ, ο Κασκάρι υπογράμμισε ότι ο πληθωρισμός «παραμένει υπερβολικά υψηλός» και ότι η νομισματική πολιτική πρέπει να στοχεύει με συνέπεια στην επιστροφή του στον στόχο του 2%. Παραδέχθηκε ότι πριν από την κλιμάκωση της σύγκρουσης με το Ιράν είχε «κάποια βεβαιότητα» πως ο πληθωρισμός κατευθυνόταν προς αυτό το επίπεδο. Ωστόσο, οι εξελίξεις στην περιοχή, και ειδικότερα το ενδεχόμενο παρατεταμένου κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ, έχουν, όπως είπε, καταστήσει το έργο της Fed «πιο δύσκολο».
Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί κρίσιμη θαλάσσια αρτηρία για τις παγκόσμιες ροές πετρελαίου. Ο Κασκάρι τόνισε ότι η διάρκεια τυχόν διακοπής της ναυσιπλοΐας θα έχει σημαντική επίπτωση στις τιμές της ενέργειας και, κατ’ επέκταση, στον πληθωρισμό. Η τοποθέτησή του δείχνει πως η Fed παρακολουθεί στενά τις επιπτώσεις των γεωπολιτικών εντάσεων στα κόστη ενέργειας και στη συνολική πορεία των τιμών.
Σήματα για πιθανή περαιτέρω σύσφιξη πολιτικής
Νωρίτερα, η πρόεδρος της Fed της Βοστώνης, Σούζαν Κόλινς, είχε αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο ακόμη και νέας αύξησης επιτοκίων, υποστηρίζοντας ότι η αβεβαιότητα από τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή δικαιολογεί πιο σφιχτή νομισματική στάση. Σε συνδυασμό με τις δηλώσεις Κασκάρι, διαμορφώνεται εικόνα κεντρικών τραπεζιτών που προτιμούν να διαφυλάξουν την αξιοπιστία του στόχου 2%, ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται παρατεταμένα υψηλά επιτόκια.
Για τις διεθνείς αγορές –και κατ’ επέκταση για την Ευρώπη και την Ελλάδα– η εμμονή της Fed στον στόχο 2% σημαίνει ότι το σενάριο γρήγορων μειώσεων επιτοκίων απομακρύνεται, ενώ η γεωπολιτική διάσταση της ενεργειακής ασφάλειας επανέρχεται στο προσκήνιο.
Σχόλιο
: Η άρνηση Κασκάρι να αγγίξει τον στόχο 2% επιβεβαιώνει ότι η Fed δεν προτίθεται να «νομιμοποιήσει» υψηλότερο πληθωρισμό για να διευκολύνει αγορές και κυβερνήσεις. Η σύνδεση με το Στενό του Ορμούζ δείχνει πόσο στενά ενοποιούνται γεωπολιτική και νομισματική πολιτική: κάθε ενεργειακό σοκ μπορεί να καθυστερήσει τη χαλάρωση, μεταφέροντας το κόστος σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά παγκοσμίως.






