Ο Κώστας Τσουκαλάς αμφισβητεί τη γείωση του νέου κόμματος Τσίπρα στην κοινωνία και το συγκρίνει με το ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα επιτίθεται στη ΝΔ, τον Άδωνι Γεωργιάδη και αναδεικνύει τον ρόλο Ανδρουλάκη και Καραμανλή σε σκάνδαλα και επισυνδέσεις.
Σε μια συνέντευξη με σαφές πολιτικό στίγμα, ο Κώστας Τσουκαλάς επιχειρεί να τοποθετήσει το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα μέσα στον χάρτη της Κεντροαριστεράς, αμφισβητώντας τόσο τη φυσιογνωμία του όσο και τη στρατηγική του στόχευση. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει το ΠΑΣΟΚ ως βασικό πόλο εναλλακτικής διακυβέρνησης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, με αιχμές για τη στάση της κυβέρνησης, αλλά και για τον τρόπο που διεξάγεται η πολιτική αντιπαράθεση.
«Προϊόν μάρκετινγκ» και όχι νέα πρόταση;
Ο Κώστας Τσουκαλάς περιγράφει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ως «προϊόν μάρκετινγκ» που στοχεύει, όπως λέει, κυρίως στην «προσωπική του στόχευση» και όχι σε μια νέα πολιτική πρόταση με γείωση στην κοινωνία. Υποστηρίζει ότι, παρά την εκτεταμένη δημοσιότητα, η εικόνα του νέου φορέα παραμένει περισσότερο επικοινωνιακή παρά προγραμματική.
Στέκεται ιδιαίτερα στο «πρώτο στίγμα» του κόμματος, τα χρώματα και το όνομά του, τα οποία, κατά την άποψή του, «δείχνουν έλλειψη πολιτικής ουσίας και προσπάθεια να γίνεται viral». Επιμένει ότι η διακήρυξη δεν φέρνει «κάποιο εναλλακτικό αφήγημα», αλλά επαναλαμβάνει σε πολλά σημεία όσα ήδη λέει το ΠΑΣΟΚ, «με λιγότερες γωνίες» ώστε να αποφεύγονται συγκρούσεις με συμφέροντα.
Σύγχυση ταυτότητας και «μη όμοροι χώροι»
Ο Τσουκαλάς επικαλείται τη δήλωση της κας Κουφονικολάκου, εκπροσώπου δημοσίων σχέσεων του Ινστιτούτου του πρώην πρωθυπουργού, ότι «δεν είμαστε όμοροι χώροι» με το ΠΑΣΟΚ. Από αυτό συνάγει ότι υπάρχει «πολιτική τρικυμία», καθώς από τη μία πλευρά εμφανίζεται ένα κόμμα που αυτοπροσδιορίζεται ως Κεντροαριστερά και από την άλλη αρνείται τη γειτνίαση με τον χώρο του ΠΑΣΟΚ.
Προσθέτει ότι, σύμφωνα με τον ίδιο, «ο συντάκτης του μανιφέστου παραδέχεται ότι δεν είναι στρατηγικός αντίπαλος του κ. Τσίπρα η Δεξιά», στοιχείο που τον οδηγεί στο συμπέρασμα πως «υπάρχει μία σύγχυση σχετικά με το τι ακριβώς εκφράζει το νέο κόμμα». Παρά την «τόση διαφήμιση» που, όπως λέει, έχει δεχθεί, σημειώνει με ειρωνική διάθεση ότι «θα περίμενε κανείς να έχει αυτοδυναμία».
Συνεργασίες, «χαμένη ψήφος» και σενάρια διακυβέρνησης
Στο ερώτημα των μετεκλογικών συνεργασιών, ο Τσουκαλάς αποφεύγει να μπει σε «υποθετικά σενάρια», τα οποία, όπως υπενθυμίζει, «αποκλείει άλλωστε και το ίδιο το κόμμα του κ. Τσίπρα». Εστιάζει, αντίθετα, στο διακύβευμα της κάλπης, υποστηρίζοντας ότι «δεν έχουμε την πολυτέλεια για χαμένη ψήφο ή για ψήφο που κρατά τη Νέα Δημοκρατία στο τιμόνι της χώρας».
Προβλέπει ότι, αν η ΝΔ αναδειχθεί πρώτη χωρίς αυτοδυναμία –«που δεν θα είναι», όπως εκτιμά– θα «αναγκαστεί να κυβερνήσει με τον κ. Βελόπουλο και την κα Λατινοπούλου». Αντιπαραβάλλει σε αυτό το σενάριο το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, κατά τον ίδιο, διαθέτει «πολιτικό σχέδιο που στηρίζει την κοινωνία» και θέτει στο επίκεντρο την εργασία, τα funds, τις απευθείας αναθέσεις και τη «σύγκρουση με τα καρτέλ».
ΠΑΣΟΚ, καρτέλ και ο ρόλος Ανδρουλάκη
Ο Τσουκαλάς αποδίδει στο ΠΑΣΟΚ και στον Νίκο Ανδρουλάκη τον κεντρικό ρόλο στη θεσμική αντιπαράθεση με τα καρτέλ και το «καθεστώς», όπως το περιγράφει. «Ποιοι έδωσαν τη μάχη με τα καρτέλ και στάθηκαν απέναντι στο καθεστώς αποκαλύπτοντας σκάνδαλα; Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης», αναφέρει, προσθέτοντας ότι «δεν ήταν άλλοι που παρέμειναν άφωνοι τόσα χρόνια».
Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να χαράξει σαφή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τις υπόλοιπες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, παρουσιάζοντας το κόμμα του ως τον βασικό φορέα θεσμικού ελέγχου και κοινωνικής προστασίας. Η κριτική του προς το νέο κόμμα Τσίπρα εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο, ως αντιπαράθεση για την ηγεμονία στον χώρο του προοδευτικού κέντρου.
Εμφυλιοπολεμικό κλίμα και φόβος ενός ισχυρού ΠΑΣΟΚ
Ο Τσουκαλάς συνδέει την επιμονή της ΝΔ να επαναφέρει στο προσκήνιο τον πρώην πρωθυπουργό με τη στρατηγική διατήρησης της εξουσίας. Υποστηρίζει ότι «η κυβέρνηση γνωρίζει πως δεν μπορεί να νικήσει με θετικό αφήγημα» και ότι «μόνο αν στηθεί ένα εμφυλιοπολεμικό και διχαστικό κλίμα μπορεί να υπάρξει αντισυσπείρωση» υπέρ της.
Κατά την εκτίμησή του, «αυτό που πραγματικά τρέμει ο κ. Μητσοτάκης είναι η πιθανότητα ενός ισχυρού ΠΑΣΟΚ είτε στην πρώτη είτε στη δεύτερη κάλπη». Θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να λειτουργήσει ως «υποδοχέας ψήφων από την Αριστερά, το Κέντρο αλλά και από κεντροδεξιούς πολίτες που δεν έχουν σχέση με τη ΝΔ», υπονοώντας μια δυνητικά διακομματική διεύρυνση. Θέτει, τέλος, το ερώτημα αν «μπορεί να παρουσιάζεται τώρα ως λύση ένας πρώην πρωθυπουργός που έχασε με τη μεγαλύτερη διαφορά των τελευταίων δεκαετιών απέναντι σε μία αποτυχημένη κυβέρνηση».
Σκληρή αντιπαράθεση με Άδωνι Γεωργιάδη και προσφυγή στη Δικαιοσύνη
Η σύγκρουση με τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη αποκτά πλέον και νομική διάσταση. Ο Τσουκαλάς αναφέρει ότι «ο κ. Γεωργιάδης εδώ και δύο χρόνια ασχολείται συστηματικά με το να καθυβρίζει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ» και προαναγγέλλει ότι, όπως θα φανεί «στο δικόγραφο της μήνυσης», όσα είπε ο υπουργός «είναι ψέματα».
Μετά την παρακολούθηση του βίντεο-απάντησης του υπουργού, ο Τσουκαλάς σημειώνει ότι ο Γεωργιάδης «ονομάζει, προφανώς πανικόβλητος, πολιτική κριτική τα ψεύδη που έλεγε για τα χρήματα και για ”μαϊμού” διαγωνιστικές διαδικασίες». Ειδικά για τα οικονομικά στοιχεία, υποστηρίζει ότι ο υπουργός ισχυρίστηκε πως τα μισθώματα «των χιλίων ευρώ» που έπαιρνε ο Νίκος Ανδρουλάκης «τα έβγαζε στο εξωτερικό», κάτι που, όπως λέει, «είναι ψέμα και θα αποδειχθεί» από τα προσκομιζόμενα στοιχεία.
Παράλληλα, κατηγορεί τον Γεωργιάδη ότι έκανε λόγο για «1,5 εκατομμύριο ευρώ», ενώ «το ποσό είναι περίπου 200.000 μέσα σε δεκαπέντε χρόνια», χαρακτηρίζοντας αυτή τη διαφορά «συκοφαντία». Η επιλογή της δικαστικής οδού δείχνει ότι η πολιτική αντιπαράθεση μεταφέρεται και στο πεδίο της προσωπικής και θεσμικής αξιοπιστίας.
Η παρέμβαση Καραμανλή και οι «νόμιμες» παράνομες επισυνδέσεις
Ιδιαίτερο βάρος δίνει ο Τσουκαλάς στην πρόσφατη παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, στην παρουσίαση βιβλίου των κ.κ. Φίλη και Αρβανιτόπουλου. Όπως σημειώνει, «είχε ιδιαίτερη σημασία η αναφορά του στις παράνομες επισυνδέσεις που μοιάζουν νόμιμες», καθώς αγγίζει τον πυρήνα της υπόθεσης των παρακολουθήσεων.
Επισημαίνει ότι «όταν αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν φυσικοί φάκελοι για τις εγκρίσεις των επισυνδέσεων, καταρρέει όλο το αφήγημα περί νομιμότητας». Κατά την ερμηνεία του, «ο κ. Καραμανλής ουσιαστικά αφήνει να εννοηθεί πως η κυβέρνηση φέρει ευθύνη για παράνομες επισυνδέσεις». Η αναφορά αυτή ενισχύει το επιχείρημα περί θεσμικού ελλείμματος και επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα όρια και τον έλεγχο των μυστικών υπηρεσιών.
Ελληνοτουρκικά και κριτική στην πολιτική «ήρεμων νερών»
Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, ο Τσουκαλάς υποστηρίζει ότι «η πολιτική των ”ήρεμων νερών” έχει αποτύχει». Κατά την άποψή του, όσο η κυβέρνηση ακολουθούσε «πολιτική κατευνασμού», η Τουρκία ενίσχυε το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας», διευρύνοντας τις διεκδικήσεις της.
Η κριτική αυτή συνδέει την εσωτερική πολιτική συζήτηση με τα εθνικά θέματα, θέτοντας ζήτημα στρατηγικής επάρκειας της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά. Προβάλλεται έτσι η ανάγκη για πιο ενεργητική και λιγότερο αμυντική στάση, σε ένα περιβάλλον αυξημένων γεωπολιτικών πιέσεων.
Σχόλιο 
: Οι παρεμβάσεις του Κώστα Τσουκαλά φωτίζουν μια τριπλή σύγκρουση: για την ηγεμονία στον προοδευτικό χώρο, για τη θεσμική αξιοπιστία του κράτους και για τη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος. Για τον πολίτη, η αντιπαράθεση ΠΑΣΟΚ–νέου κόμματος Τσίπρα σημαίνει ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς μπαίνει σε φάση αναδιάταξης, με άμεση επίπτωση στο ποια αντιπολίτευση θα μπορεί να διαπραγματευτεί ή να επιβάλει πολιτικές σε εργασία, ακρίβεια, καρτέλ και θεσμικό έλεγχο. Η κλιμάκωση με τον Άδωνι Γεωργιάδη και η επίκληση της Δικαιοσύνης δείχνουν ότι η πολιτική σύγκρουση μεταφέρεται σε πεδίο προσωπικών και νομικών αντιπαραθέσεων, με κίνδυνο να χαθεί η ουσία των πολιτικών επιλογών πίσω από δικαστικές διαμάχες. Τέλος, η ανάδειξη των επισυνδέσεων και της πολιτικής στα ελληνοτουρκικά υπενθυμίζει ότι ζητήματα διαφάνειας και στρατηγικής δεν είναι αφηρημένα: επηρεάζουν άμεσα την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, την ποιότητα της δημοκρατίας και την ικανότητα της χώρας να διαχειριστεί κρίσεις στο εσωτερικό και στα σύνορά της.
#ΠΑΣΟΚ #Τσίπρας #ΝΔ #Ανδρουλάκης #ΕλληνικήΠολιτική
