Η φράση «η υπομονή μας δεν είναι απεριόριστη» από τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ προς το Ιράν σηματοδοτεί κλιμάκωση. Το μήνυμα μεταφέρει την κρίση από το διπλωματικό πεδίο στην καρδιά του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Η προειδοποίηση του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ προς το Ιράν, ότι «η υπομονή μας δεν είναι απεριόριστη», προσθέτει ένα νέο, σαφώς οικονομικό, επίπεδο στην ήδη εύθραυστη ισορροπία στη Μέση Ανατολή. Όταν το σήμα κλιμάκωσης έρχεται όχι από το Πεντάγωνο ή το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αλλά από το υπουργείο Οικονομικών, οι αγορές διαβάζουν προληπτικά το ενδεχόμενο χρηματοοικονομικής πίεσης, νέων κυρώσεων ή πιο αυστηρής εφαρμογής του υφιστάμενου καθεστώτος.
Γιατί έχει βαρύτητα όταν μιλά ο υπουργός Οικονομικών
Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών είναι ο βασικός αρχιτέκτονας και εκτελεστής του συστήματος κυρώσεων που στηρίζεται στη διεθνή χρήση του δολαρίου και στην πρόσβαση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ. Η ιστορική εμπειρία από τα προηγούμενα «επεισόδια» με το Ιράν δείχνει ότι οι πιο αποτελεσματικές πιέσεις δεν ήταν οι στρατιωτικές, αλλά οι χρηματοπιστωτικές: αποκλεισμός τραπεζών από το δολαριακό σύστημα, περιορισμός στις εξαγωγές πετρελαίου, στοχευμένες λίστες σε πρόσωπα και εταιρείες.
Μια δημόσια δήλωση περί «περιορισμένης υπομονής» λειτουργεί ως προαναγγελία αυστηρότερης εφαρμογής ή διεύρυνσης μέτρων. Ακόμη κι αν δεν συνοδεύεται άμεσα από συγκεκριμένες αποφάσεις, επηρεάζει τη συμπεριφορά τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών και ναυτιλιακών ομίλων που εμπλέκονται σε ροές ενέργειας και εμπορίου με χώρες της περιοχής. Η προληπτική συμμόρφωση (over-compliance) είναι συχνά πιο ισχυρή από την ίδια την τυπική ρύθμιση.
Το ενεργειακό σκέλος: αγορές που τιμολογούν τον κίνδυνο
Η ένταση με το Ιράν δεν αφορά μόνο μια διμερής πολιτική αντιπαράθεση, αλλά έναν από τους βασικούς διαύλους της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας. Κάθε σήμα κλιμάκωσης επαναφέρει στο προσκήνιο τον κίνδυνο για τα Στενά του Ορμούζ, τα θαλάσσια ασφαλιστήρια, την πρόσβαση σε τερματικούς σταθμούς και τις ροές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ακόμη και χωρίς άμεση διακοπή ροών, η πρόσθετη αβεβαιότητα ενσωματώνεται στα ασφάλιστρα κινδύνου και στο κόστος μεταφοράς.
Για τα funds που δραστηριοποιούνται σε εμπορεύματα, παράγωγα και ενεργειακές μετοχές, μια τέτοια δήλωση αποτελεί σήμα επαναξιολόγησης θέσεων. Η εμπειρία των τελευταίων ετών έχει δείξει ότι οι αγορές ενέργειας αντιδρούν όχι μόνο σε γεγονότα, αλλά και σε αξιόπιστες απειλές μεταβολής του καθεστώτος κυρώσεων. Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών είναι ακριβώς ο θεσμός που μπορεί να μετατρέψει μια φράση σε δεσμευτικό πλαίσιο.
Γεωοικονομική στρατηγική: από τις κυρώσεις στην αρχιτεκτονική πληρωμών
Η Ουάσινγκτον τα τελευταία χρόνια έχει μετατρέψει τις οικονομικές κυρώσεις σε κεντρικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής. Η στοχοποίηση του Ιράν είχε ήδη οδηγήσει σε ανακατανομή εμπορικών ροών προς Ασία, σε διμερείς διακανονισμούς εκτός δολαρίου και σε προσπάθειες παράκαμψης του παραδοσιακού συστήματος πληρωμών. Κάθε νέα κίνηση ή απειλή κίνησης ενισχύει την τάση δημιουργίας παράλληλων δικτύων, αλλά, βραχυπρόθεσμα, αυξάνει το ρυθμιστικό κόστος για όσους συναλλάσσονται με την περιοχή.
Για τις διεθνείς τράπεζες, η δήλωση Μπέσεντ λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η ανοχή σε «γκρίζες ζώνες» συναλλαγών με ιρανικά συμφέροντα είναι περιορισμένη. Η συμμόρφωση με κανόνες κατά του ξεπλύματος χρήματος, η παρακολούθηση τελικών δικαιούχων (beneficial ownership) και η χρήση ενδιάμεσων οντοτήτων τίθενται ξανά υπό αυστηρότερο έλεγχο. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερο διοικητικό βάρος, υψηλότερο κόστος συναλλαγών και, συχνά, διακοπή σχέσεων αλληλόχρεων λογαριασμών (correspondent banking) με ορισμένες τράπεζες της περιοχής.
Μακροπρόθεσμες συνέπειες για το διεθνές σύστημα
Σε βάθος χρόνου, η επαναλαμβανόμενη χρήση του δολαριακού συστήματος ως εργαλείου πίεσης ενισχύει τη συζήτηση για νομισματική και χρηματοπιστωτική διαφοροποίηση. Η Κίνα, η Ρωσία και περιφερειακοί παίκτες στη Μέση Ανατολή έχουν ήδη επιταχύνει τη χρήση εναλλακτικών νομισμάτων σε διμερείς συναλλαγές ενέργειας. Ωστόσο, η κεντρική θέση του δολαρίου, η βάθος των αμερικανικών αγορών και η θεσμική σταθερότητα των ΗΠΑ διατηρούν ακόμη σημαντικό προβάδισμα.
Το δίλημμα για τις χώρες και τις επιχειρήσεις είναι διπλό: βραχυπρόθεσμα, η συμμόρφωση με το αμερικανικό πλαίσιο είναι σχεδόν μονόδρομος για να διατηρηθεί η πρόσβαση σε χρηματοδότηση και διεθνή ρευστότητα. Μακροπρόθεσμα, όμως, η αναζήτηση εναλλακτικών μηχανισμών πληρωμών και νομισματικών επιλογών ενισχύεται κάθε φορά που η Ουάσινγκτον στέλνει μήνυμα ότι η «υπομονή» της έχει όρια.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα και την ευρωπαϊκή περιφέρεια
Για την ελληνική οικονομία, η όποια κλιμάκωση γύρω από το Ιράν έχει τρεις βασικές διαστάσεις: ενεργειακό κόστος, ναυτιλία και χρηματοπιστωτικό ρίσκο. Αν οι αγορές προεξοφλήσουν υψηλότερο γεωπολιτικό κίνδυνο στη Μέση Ανατολή, η ευρωπαϊκή περιφέρεια –με υψηλή εξάρτηση από εισαγόμενη ενέργεια– κινδυνεύει να δει αναζωπύρωση πληθωριστικών πιέσεων, σε μια περίοδο που η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ επιχειρεί σταδιακή χαλάρωση.
Παράλληλα, η ελληνόκτητη ναυτιλία, που κατέχει κρίσιμο μερίδιο στη μεταφορά υδρογονανθράκων, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των ρυθμιστικών ισορροπιών. Πιθανή αυστηροποίηση των αμερικανικών κυρώσεων θα απαιτήσει ακόμη πιο προσεκτική διαχείριση φορτίων, συμβολαίων και ασφαλιστικών καλύψεων, ώστε να αποφευχθεί η εμπλοκή σε παραβάσεις καθεστώτων κυρώσεων. Οι ελληνικές τράπεζες, με ενισχυμένα πλέον τμήματα κανονιστικής συμμόρφωσης, θα χρειαστεί να αξιολογήσουν εκ νέου την έκθεσή τους σε συναλλαγές που σχετίζονται με την περιοχή.
Σχόλιο
: Για την ελληνική αγορά, το μήνυμα Μπέσεντ λειτουργεί ως έγκαιρη προειδοποίηση. Οι επιχειρήσεις με έκθεση σε ναυτιλία, ενέργεια και χρηματοδότηση διεθνούς εμπορίου χρειάζεται να ενισχύσουν τις διαδικασίες συμμόρφωσης με κυρώσεις και να προετοιμαστούν για πιθανή άνοδο του ενεργειακού κόστους. Σε μακροοικονομικό επίπεδο, μια νέα φάση έντασης με το Ιράν θα μπορούσε να επιβραδύνει την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού στην Ευρωζώνη, διατηρώντας τα επιτόκια σε υψηλότερα επίπεδα για μεγαλύτερο διάστημα, με άμεσες επιπτώσεις στο κόστος δανεισμού δημοσίου και επιχειρήσεων στην Ελλάδα.






