Η δημόσια εμφάνιση του νέου κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού και η συλλογή υπογραφών προκάλεσαν έντονη κινητοποίηση και αντιπαραθέσεις στα social media. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα πρόσωπα που τη στηρίζουν και οι αντιδράσεις σε επικριτικά σχόλια.
Η διαδικασία συλλογής υπογραφών για την ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού στο δικηγορικό γραφείο της Μαρίας Γρατσία στο Κολωνάκι λειτούργησε ως καταλύτης για έναν μικρό πολιτικό «σεισμό» στα κοινωνικά δίκτυα. Υποστηρικτές της Καρυστιανού ανάρτησαν φωτογραφίες και βίντεο από την εκδήλωση, προβάλλοντας το εγχείρημα ως «νέα ελπίδα» και επιχειρώντας να δημιουργήσουν δυναμική πριν από την κατάθεση της ιδρυτικής διακήρυξης στον Άρειο Πάγο τις επόμενες ημέρες.
Δημόσιες εμφανίσεις και συμβολισμοί υποστηρικτών
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η παρουσία του ηθοποιού Νίκου Ζιάγκου, γνωστού από τις τηλεοπτικές παραγωγές της δεκαετίας του ’80, ο οποίος εμφανίζεται σε βίντεο που ανάρτησαν οπαδοί της Καρυστιανού. Η συμμετοχή αναγνωρίσιμων προσώπων, έστω και από τον χώρο της ψυχαγωγίας, αξιοποιείται από τον πυρήνα των υποστηρικτών ως ένδειξη ότι το εγχείρημα αποκτά ευρύτερη αναγνωρισιμότητα. Παράλληλα, οι εικόνες από το δικηγορικό γραφείο, με πολίτες να συνυπογράφουν την ιδρυτική διακήρυξη, επιχειρούν να δώσουν την αίσθηση οργανωμένης εκκίνησης ενός νέου πολιτικού φορέα, σε μια περίοδο όπου ο κατακερματισμός του πολιτικού σκηνικού ευνοεί μικρότερα σχήματα που διεκδικούν χώρο.
Αντιδράσεις για την κριτική Δαβαράκη και τον ρόλο Αυγερινού
Στο επίκεντρο της διαδικτυακής αντιπαράθεσης βρέθηκε και ο δημοσιογράφος-σχολιαστής Άρης Δαβαράκης, ο οποίος παρενέβη σχολιάζοντας τη «μεγάλη κινητικότητα» γύρω από το κόμμα Καρυστιανού, αλλά και την παρουσία του Θανάση Αυγερινού στο πλευρό της. Η τοποθέτησή του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις άλλων χρηστών, με αποτέλεσμα ο ίδιος να αναδιπλωθεί, παραδεχόμενος ότι «κακώς ανακατεύτηκα». Το επεισόδιο αναδεικνύει πόσο γρήγορα η πολιτική κριτική στα social media μετατρέπεται σε πεδίο πόλωσης, ιδίως όταν αφορά νέα και αμφιλεγόμενα εγχειρήματα. Για το κόμμα Καρυστιανού, πάντως, η ψηφιακή αυτή ένταση λειτουργεί διττά: αφενός του προσφέρει δωρεάν προβολή, αφετέρου το εκθέτει σε κριτική πριν ακόμη διατυπώσει πλήρως το πολιτικό του στίγμα.
Σχόλιο 
: Η περίπτωση Καρυστιανού δείχνει πως η μάχη για την πολιτική ορατότητα ξεκινά πια από τα social media, όπου η εικόνα προηγείται του προγράμματος· το ζητούμενο θα είναι αν το νέο κόμμα μπορέσει να μετατρέψει τον ψηφιακό θόρυβο σε συγκροτημένο πολιτικό λόγο.
