Ο αρχηγός των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων ενημέρωσε τον Κινέζο ΥΠΕΞ ότι η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν είναι «κοντά». Η τριμερής δυναμική Πεκίνου–Ισλαμαμπάντ–Ουάσινγκτον αναδεικνύει νέο ρόλο διαμεσολάβησης στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Η διατύπωση ότι μια συμφωνία ειρήνης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν είναι «κοντά στο να επιτευχθεί» δεν προήλθε αυτή τη φορά από την Ουάσινγκτον ή την Τεχεράνη, αλλά από το Ισλαμαμπάντ, και μάλιστα επί κινεζικού εδάφους. Ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων του Πακιστάν, Ασίμ Μουνίρ, μετέφερε τη συγκεκριμένη εκτίμηση στον Κινέζο υπουργό Εξωτερικών, Γουάνγκ Γι, υπογραμμίζοντας τον ρόλο της χώρας του ως διαύλου επικοινωνίας ανάμεσα στα δύο ιστορικά αντίπαλα μέρη.
Πώς κινείται το Πακιστάν ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ιράν και Κίνα;
Ο Ασίμ Μουνίρ βρίσκεται στην Κίνα συνοδεύοντας τον πρωθυπουργό του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, σε μια επίσκεψη που αποκτά σαφή γεωπολιτική βαρύτητα. Η πακιστανική ηγεσία επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει τις σχέσεις της τόσο με την Ουάσινγκτον όσο και με την Τεχεράνη, παρουσιάζοντας τη χώρα ως χρήσιμο μεσολαβητή σε μια περίοδο όπου η ένταση στον Περσικό Κόλπο επηρεάζει ευρύτερα τη Μέση Ανατολή.
Η αναφορά του Μουνίρ ότι η συμφωνία είναι «κοντά» λειτουργεί ως πολιτικό μήνυμα προς όλες τις πλευρές: το Πακιστάν επιδιώκει να πιστωθεί μέρος της διπλωματικής προόδου, ενώ ταυτόχρονα δείχνει ότι οι διαύλοι με τις ΗΠΑ παραμένουν ανοικτοί, παρά τις κατά καιρούς εντάσεις. Η εμπλοκή του Ισλαμαμπάντ σε μια τόσο ευαίσθητη διαπραγμάτευση ενισχύει το επιχείρημά του ότι αποτελεί σταθεροποιητικό παράγοντα στην περιοχή.
Ο ρόλος της Κίνας και το μήνυμα Σι Τζινπίνγκ
Παράλληλα, ο Μουνίρ εξέφρασε την ελπίδα ότι η Κίνα θα συνεχίσει να διαδραματίζει ρόλο στην επίλυση ζητημάτων στη Μέση Ανατολή. Η τοποθέτηση αυτή συνδέεται με τη σταδιακή ανάδειξη του Πεκίνου ως παράγοντα διαμεσολάβησης σε περιφερειακές κρίσεις, σε αντιδιαστολή με την παραδοσιακή πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ.
Ο Κινέζος πρόεδρος, Σι Τζινπίνγκ, έσπευσε να αναγνωρίσει την πακιστανική συμβολή, επαινώντας τη χώρα για τον «εποικοδομητικό ρόλο» της στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις. Η διατύπωση αυτή ενισχύει την εικόνα ενός άξονα Πεκίνου–Ισλαμαμπάντ που επιχειρεί να τοποθετηθεί στο κέντρο των διπλωματικών διεργασιών γύρω από το Ιράν, σε μια περίοδο όπου η κινεζική παρουσία στη Μέση Ανατολή αποκτά ολοένα και πιο θεσμικά χαρακτηριστικά.
Τι θα σήμαινε μια συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν για την περιοχή;
Αν και οι λεπτομέρειες της υπό διαμόρφωση συμφωνίας δεν δημοσιοποιούνται, το ίδιο το ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα είχε άμεσες επιπτώσεις στην ασφάλεια της Μέσης Ανατολής. Μια σταθερότερη σχέση Ουάσινγκτον–Τεχεράνης θα μπορούσε να περιορίσει τον κίνδυνο στρατιωτικών επεισοδίων στον Περσικό Κόλπο και να επηρεάσει τις ισορροπίες σε χώρες όπου το Ιράν διατηρεί ισχυρή επιρροή.
Για τις περιφερειακές δυνάμεις, η διαμεσολάβηση τρίτων χωρών όπως το Πακιστάν και η Κίνα σηματοδοτεί ότι το διπλωματικό πεδίο δεν είναι πλέον μονοπολικό. Η ανάδειξη νέων μεσολαβητών δημιουργεί ένα πιο σύνθετο θεσμικό περιβάλλον, όπου οι συμφωνίες δεν είναι μόνο αποτέλεσμα αμερικανικών πρωτοβουλιών, αλλά και προϊόν ευρύτερων περιφερειακών και διεθνών συναινέσεων.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, μια πιθανή συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν και η ενισχυμένη μεσολάβηση Κίνας–Πακιστάν θα επηρέαζαν το γεωπολιτικό περιβάλλον στο οποίο κινούνται η ελληνική διπλωματία και η ενεργειακή στρατηγική. Η αποκλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο θα μπορούσε να μειώσει τους κινδύνους για τις θαλάσσιες οδούς και τη ναυτιλία, όπου η Ελλάδα έχει κρίσιμα συμφέροντα, ενώ η αυξανόμενη κινεζική παρουσία στη Μέση Ανατολή απαιτεί προσεκτική προσαρμογή των ελληνικών συμμαχιών και πρωτοβουλιών στην ευρύτερη περιοχή.
#Πακιστάν #ΗΠΑ #Ιράν #Κίνα #Διπλωματία
