Ως εμβληματική και φιλεργατική μεταρρύθμιση παρουσιάζει ο Άκης Σκέρτσος την ψηφιακή κάρτα εργασίας, συνδέοντάς την με μείωση ανεργίας και υπερωριακή διαφάνεια. Τονίζει ότι πρόκειται για επιλογή της αυτοδύναμης κεντροδεξιάς κυβέρνησης και όχι της αριστεράς.
Με αφορμή την εργατική Πρωτομαγιά, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος επανέφερε στο προσκήνιο την ψηφιακή κάρτα εργασίας, χαρακτηρίζοντάς την «μία από τις πιο εμβληματικές μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης. Στην ανάρτησή του υποστηρίζει ότι πρόκειται για βαθιά φιλεργατική αλλά και φιλελεύθερη παρέμβαση, που αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού στην αγορά εργασίας.
Άλμα στις δηλωμένες υπερωρίες και αφήγημα για την ανεργία
Κεντρικό επιχείρημα του Άκη Σκέρτσου είναι η εκρηκτική αύξηση των δηλωμένων υπερωριών στο πληροφοριακό σύστημα «Εργάνη». Όπως σημειώνει, οι δηλωμένες υπερωρίες από 1,87 εκατ. το 2021 ανήλθαν σε 7,8 εκατ. το 2025. «Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι, πλέον, η νομίμως προβλεπόμενη υπερεργασία και πληρώνεται αλλά και ασφαλίζεται όπως πρέπει», αναφέρει, συνδέοντας άμεσα το μέτρο με τη μείωση της αδήλωτης ή υποδηλωμένης εργασίας.
Ο υπουργός εντάσσει την ψηφιακή κάρτα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτικής, μαζί με τη μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών στην εργασία. Κατά την προσέγγισή του, ο συνδυασμός αυτών των παρεμβάσεων έχει συμβάλει στη ραγδαία μείωση της ανεργίας, με την Ελλάδα –όπως υποστηρίζει– να εμφανίζει σήμερα χαμηλότερο ποσοστό από χώρες όπως η Ισπανία, η Σουηδία και η Φινλανδία.
Ιδεολογική σφραγίδα και στόχος περιορισμού της παραβατικότητας
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο Άκης Σκέρτσος στην πολιτική και ιδεολογική διάσταση της μεταρρύθμισης. Υπογραμμίζει ότι η ψηφιακή κάρτα εργασίας «υλοποιήθηκε από την αυτοδύναμη κεντροδεξιά κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη» και «όχι από κάποιο κόμμα της αριστεράς ή της κεντροαριστεράς», επιχειρώντας να οριοθετήσει το αφήγημα περί προστασίας της εργασίας πέρα από τα παραδοσιακά κομματικά στεγανά.
Παραδέχεται ότι η υποδηλωμένη και αδήλωτη εργασία δεν έχει εξαλειφθεί, ωστόσο εκτιμά ότι έχουν γίνει «πολύ σημαντικά βήματα» περιορισμού της μέσα στις επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκεκριμένη πολιτική όχι μόνο ενισχύει τα δικαιώματα των εργαζομένων και μειώνει το μη μισθολογικό κόστος για τις νόμιμες επιχειρήσεις, αλλά και προστατεύει τις τελευταίες από τον αθέμιτο ανταγωνισμό της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής. Στόχος, όπως τον περιγράφει, είναι η μετάβαση σε έναν «ενάρετο» οικονομικό κύκλο, όπου ο κανόνας είναι η συμμόρφωση στη νομιμότητα.
Σχόλιο
: Η ανάρτηση Σκέρτσου λειτουργεί ως πολιτική «απολογιστική» για την αγορά εργασίας, με αιχμηρή ιδεολογική στόχευση και ανάδειξη της ψηφιακής κάρτας σε σύμβολο κυβερνητικής ταυτότητας. Το εντυπωσιακό άλμα στις δηλωμένες υπερωρίες είναι πράγματι ένδειξη μεγαλύτερης διαφάνειας, αλλά απαιτείται ψύχραιμη ανάλυση: χρειάζονται διασταυρώσεις με πραγματικούς ελέγχους, στοιχεία για κυρώσεις και εικόνα από μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ώστε να φανεί αν πρόκειται για ουσιαστική αλλαγή κουλτούρας ή κυρίως για βελτίωση καταγραφής. Παράλληλα, η σύνδεση της μείωσης της ανεργίας αποκλειστικά με την ψηφιακή κάρτα και τις φοροελαφρύνσεις παραβλέπει τον ρόλο του κύκλου της οικονομίας και της μετανάστευσης εργατικού δυναμικού. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση επενδύει πολιτικά στη μεταρρύθμιση αυτή, μετατρέποντάς την σε κεντρικό αφήγημα για ένα «νέο» εργασιακό μοντέλο, το οποίο όμως θα κριθεί τελικά από τους ελέγχους πεδίου και τα πραγματικά εισοδήματα.






