Ο Κέβιν Χάσετ συνδέει την επόμενη κίνηση της Fed με την αλλαγή ηγεσίας και την απουσία πληθωριστικών πιέσεων. Το διακύβευμα ξεπερνά τις ΗΠΑ, αγγίζοντας αγορές, επενδυτές και νομισματικές ισορροπίες διεθνώς.
Η δημόσια τοποθέτηση του διευθυντή του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου των ΗΠΑ, Κέβιν Χάσετ, ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ενδέχεται να μειώσει τα επιτόκια όταν ο Κέβιν Γουόρς διαδεχθεί τον Τζερόμ Πάουελ, φωτίζει μια κρίσιμη μετατόπιση: την επαναπολιτικοποίηση της νομισματικής πολιτικής σε μια περίοδο που τα επιτόκια έχουν επιστρέψει σε ιστορικά «κανονικά» επίπεδα.
Τι λέει η Ουάσινγκτον: ισχυρή αγορά εργασίας, χαμηλές πληθωριστικές ανησυχίες
Ο Χάσετ υποστήριξε ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις πως ο πληθωρισμός ξεφεύγει από τον έλεγχο» και, συνεπώς, «δεν υπάρχει λόγος» για περαιτέρω αυξήσεις επιτοκίων. Αντίθετα, εκτίμησε πως «θα δούμε μειώσεις επιτοκίων φέτος», αποδίδοντας τη στάση αυτή στην ευθυγράμμιση του υποψηφίου προέδρου της Fed, Κέβιν Γουόρς, με την άποψη του Λευκού Οίκου.
Παράλληλα, ο Χάσετ μίλησε για «εκρηκτικά» στοιχεία απασχόλησης, με την αγορά εργασίας να χαρακτηρίζεται «πολύ, πολύ, πολύ ισχυρή» και τις νέες αιτήσεις για επίδομα ανεργίας να κινούνται στα χαμηλότερα επίπεδα από τη δεκαετία του 1960. Η εικόνα αυτή προσφέρει πολιτικό κεφάλαιο στον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά δημιουργεί και το παράδοξο μιας συζήτησης για μείωση επιτοκίων σε περιβάλλον ιστορικά σφιχτής αγοράς εργασίας.
Η Fed ανάμεσα σε ανεξαρτησία και πολιτική πίεση
Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ έχει ως θεσμικό της πυρήνα την ανεξαρτησία από την εκτελεστική εξουσία. Όταν όμως ανώτατα κυβερνητικά στελέχη συνδέουν ανοιχτά τις μελλοντικές αποφάσεις επιτοκίων με την αλλαγή προσώπων στην ηγεσία, η αγορά διαβάζει ένα σαφές μήνυμα: η νομισματική πολιτική γίνεται μέρος της πολιτικής ατζέντας.
Η προσδοκία για χαλαρότερη γραμμή υπό τον Γουόρς δεν είναι μόνο τεχνοκρατική εκτίμηση, αλλά και σήμα προς τις αγορές ότι ο Λευκός Οίκος επιδιώκει φθηνότερο χρήμα για να στηρίξει την ανάπτυξη και τις αγορές μετοχών. Αυτό βραχυπρόθεσμα ενισχύει το επενδυτικό κλίμα, μακροπρόθεσμα όμως εντείνει τον κίνδυνο να υπονομευθεί η αξιοπιστία της Fed ως θεσμού που λειτουργεί με ορίζοντα δεκαετίας και όχι εκλογικού κύκλου.
Μείωση επιτοκίων με «καυτή» απασχόληση: ποιο είναι το ρίσκο;
Η υπόσχεση μειώσεων επιτοκίων σε περίοδο ιστορικά χαμηλής ανεργίας και ισχυρής αγοράς εργασίας αντιστρέφει την κλασική λογική της νομισματικής πολιτικής. Αντί η Fed να «μαζεύει» την υπερθέρμανση, καλείται να την τροφοδοτήσει, με το σκεπτικό ότι ο πληθωρισμός παραμένει υπό έλεγχο.
Το ρίσκο είναι διπλό. Πρώτον, να υποτιμηθούν οι καθυστερημένες επιδράσεις της χαλαρής πολιτικής: ο πληθωρισμός συχνά εμφανίζεται με χρονική υστέρηση, όταν οι αγορές έχουν ήδη χτίσει πάνω σε φθηνό χρήμα. Δεύτερον, να ενθαρρυνθεί υπερβολική ανάληψη κινδύνου σε μετοχές, ακίνητα και εταιρικό δανεισμό, δημιουργώντας συνθήκες για μελλοντικές διορθώσεις με μεγαλύτερο κοινωνικό κόστος.
Παγκόσμιες επιπτώσεις: δολάριο, κεφάλαια και αναδυόμενες αγορές
Κάθε στροφή της Fed προς χαμηλότερα επιτόκια μεταφράζεται σε ανακατανομή κεφαλαίων παγκοσμίως. Πιθανές μειώσεις επιτοκίων θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν το δολάριο, να ανακουφίσουν χώρες και επιχειρήσεις με δανεισμό σε δολάρια και να ενισχύσουν την όρεξη για επενδύσεις σε αναδυόμενες αγορές.
Ωστόσο, η αβεβαιότητα γύρω από την πορεία της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής –και ιδίως η εντύπωση ότι αυτή εξαρτάται από πολιτικές επιλογές προσώπων– αυξάνει τη μεταβλητότητα. Οι επενδυτές δεν τιμολογούν μόνο τα μακροοικονομικά μεγέθη, αλλά και τον θεσμικό κίνδυνο: πόσο σταθεροί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού σε βάθος χρόνου;
Τι σημαίνει η στροφή της Fed για την Ελλάδα και την Ευρώπη
Για την Ευρωζώνη, μια πιο χαλαρή Fed δημιουργεί πίεση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να σταθμίσει προσεκτικά τη δική της πορεία επιτοκίων. Αν η διαφορά επιτοκίων ΗΠΑ–Ευρωζώνης μειωθεί, μπορεί να περιοριστεί η ενίσχυση του δολαρίου έναντι του ευρώ, επηρεάζοντας τις ευρωπαϊκές εξαγωγές και το κόστος εισαγωγών ενέργειας.
Για την Ελλάδα, η προοπτική χαμηλότερων αμερικανικών επιτοκίων έχει τρεις βασικές επιδράσεις: πρώτον, ευνοεί την όρεξη για επενδυτικό ρίσκο σε αγορές όπως το ελληνικό χρηματιστήριο, εφόσον οι επενδυτές αναζητούν αποδόσεις εκτός ΗΠΑ. Δεύτερον, μπορεί να στηρίξει τις αποτιμήσεις ελληνικών ομολόγων, καθώς η παγκόσμια ρευστότητα παραμένει άφθονη. Τρίτον, επιδρά στο κόστος δανεισμού επιχειρήσεων που έχουν έκθεση σε δολάριο ή απευθύνονται σε διεθνείς αγορές κεφαλαίου.
Σχόλιο 
: Για την ελληνική οικονομία, μια πιο «ήπια» Fed σημαίνει παράταση του περιβάλλοντος φθηνού χρήματος σε διεθνές επίπεδο, κάτι που στηρίζει τις αποτιμήσεις στο Χρηματιστήριο Αθηνών και διευκολύνει τις εκδόσεις ομολόγων από το Δημόσιο και τις τράπεζες. Ωστόσο, η αυξανόμενη πολιτική πίεση στη νομισματική πολιτική των ΗΠΑ υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίζει τη στρατηγική της μόνο στη διεθνή ρευστότητα· χρειάζεται σταθερή βελτίωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης, ενίσχυση των επενδύσεων και θεσμική αξιοπιστία, ώστε να παραμείνει ελκυστικός προορισμός κεφαλαίων ακόμη και όταν ο κύκλος των επιτοκίων αντιστραφεί.
#Fed #επιτόκια #ΗΠΑ #οικονομία #Ελλάδα
