Ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός ανακοίνωσε ότι κατεβαίνει πολιτικά με το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, συνδέοντας την απόφασή του με την τραγωδία των Τεμπών. Μιλά για «ιστορική στιγμή» και ανάγκη θεσμικής και πολιτικής υπέρβασης.
Τη μετάβασή του από τη δημοσιογραφία στην ενεργό πολιτική ανακοίνωσε ο Θανάσης Αυγερινός, γνωστός για την πολυετή ανταποκριτική του παρουσία. Με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα γνωστοποίησε ότι θα συμμετάσχει στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, το οποίο επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά το κύμα αγανάκτησης που γέννησε η τραγωδία των Τεμπών.
Ο Αυγερινός χαρακτήρισε την απόφασή του «ιστορική στιγμή για τη μεταχουντική περίοδο», κάνοντας λόγο για πιθανό «τέλος της Μεταπολίτευσης» και του, όπως το περιγράφει, μονοκομματισμού των «επαγγελματιών» πολιτικών που οδήγησαν στη χρεοκοπία και τα μνημόνια.
Πατριωτικό μέτωπο και θεσμική υπέρβαση
Στο κείμενο της ανάρτησής του ο δημοσιογράφος υποστηρίζει ότι για πρώτη φορά επιχειρείται η δημιουργία «δύναμης θεσμικής υπέρβασης» της, κατά τον καθηγητή Γιώργο Κοντογιώργη, «κοινοβουλευτικής μοναρχίας». Περιγράφει το εγχείρημα ως «μετωπική συμπόρευση» πατριωτικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων διαφορετικής αφετηρίας, που συναντήθηκαν μέσα από την οργή για την «εγκληματική τραγωδία των Τεμπών» και τη «σκανδαλώδη συγκάλυψη» των αιτίων και των ευθυνών.
Κεντρικό πρόταγμα του χώρου στον οποίο προσχωρεί, όπως το παρουσιάζει, είναι η πάταξη της διαφθοράς του πολιτικού προσωπικού και του περιβάλλοντός του, η ουσιαστική – και όχι τυπική – ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και η αντιμετώπιση των ζωτικών κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων που πιέζουν την πλειονότητα των πολιτών.
Κριτική στο πολιτικό σύστημα και κάλεσμα σε ενεργούς πολίτες
Ο Αυγερινός κάνει λόγο για «υπό κατάρρευση βιοτικό επίπεδο», θέτει ως στόχο τη δημιουργία συνθηκών επιστροφής όσων αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν και ζητεί «διεύρυνση της νομιμοποίησης και της αντιπροσωπευτικότητας» της δημοκρατίας. Ειδική αναφορά κάνει στον ρόλο των ενεργών πολιτών, οι οποίοι – όπως σημειώνει – επιχειρούν να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους και να προτείνουν συγκροτημένες λύσεις για το «πολύπλευρο και πολυπλόκαμο υπαρξιακό ζήτημα της χώρας».
Κλείνοντας, δηλώνει ότι «δεν θα μπορούσε να λείπει» από αυτή τη συγκυρία, εκφράζοντας την πεποίθηση πως «ευρύτατες δυνάμεις» έχουν μια «πρωτοφανή ευκαιρία» να αλλάξουν το μέχρι σήμερα πολιτικό παράδειγμα, επιχειρώντας να μετατρέψει τη δημοσιογραφική του αναγνωρισιμότητα σε πολιτικό κεφάλαιο.
Σχόλιο
: Η κάθοδος ενός προβεβλημένου δημοσιογράφου με ένα νέο, αντισυστημικό εγχείρημα που αντλεί καύσιμο από την τραγωδία των Τεμπών εντείνει τον κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού. Το ερώτημα είναι αν τέτοιες κινήσεις θα μετουσιωθούν σε πραγματική θεσμική ανανέωση ή θα περιοριστούν σε διαμαρτυρία χωρίς διαρκές αποτύπωμα.






