Ο Ντόναλντ Τραμπ επιτίθεται σε βουλευτές της Βουλής των Αντιπροσώπων που ψήφισαν να περιορίσουν τις πολεμικές του αρμοδιότητες έναντι του Ιράν. Η σύγκρουση εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας επανέρχεται στο προσκήνιο, με φόντο τις τελικές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου.
Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Λευκό Οίκο και το Κογκρέσο για τις πολεμικές αρμοδιότητες αναζωπυρώνεται στην Ουάσιγκτον. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε ευθέως τους βουλευτές που ψήφισαν υπέρ ψηφίσματος το οποίο απαιτεί να τερματίσει τη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν ή να ζητήσει έγκριση από το Κογκρέσο για τη συνέχισή της.
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Τραμπ χαρακτήρισε την κίνηση «αντιπατριωτική» και επιχείρησε να την παρουσιάσει ως προσωπικά υποκινούμενη. Στρέφοντας τα βέλη του κυρίως στους 211 Δημοκρατικούς που στήριξαν το κείμενο, τους κατηγόρησε ότι πάσχουν από «Trump Derangement Syndrome» και ότι προτιμούν, όπως είπε, «να αποτύχει η χώρα» παρά να του αναγνωρίσουν «άλλη μία, από τις πολλές, νίκες».
Πολιτική σύγκρουση για τις πολεμικές αρμοδιότητες
Το ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων δεν αμφισβητεί απλώς μια συγκεκριμένη στρατιωτική επιλογή, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της συνταγματικής ισορροπίας εξουσιών στις ΗΠΑ. Με την απαίτηση να λήξει η επιχείρηση στο Ιράν ή να λάβει ρητή έγκριση, το Κογκρέσο επιχειρεί να επαναβεβαιώσει τον θεσμικό του ρόλο στη λήψη αποφάσεων για τον πόλεμο.
Ο Τραμπ, ωστόσο, απορρίπτει τη θεσμική διάσταση και υποβαθμίζει την ψήφο ως «ανούσια». Υποστηρίζει ότι η κίνηση έρχεται «ακριβώς στη μέση των τελικών διαπραγματεύσεών» του για τον τερματισμό του πολέμου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Κογκρέσο παρεμβαίνει σε μια ευαίσθητη φάση της διαπραγματευτικής διαδικασίας. Την ίδια στιγμή, χαρακτηρίζει τους τέσσερις Ρεπουμπλικανούς που συντάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς ως «θεατρινιζόμενους» («GRANDSTANDERS»), επιχειρώντας να απομονώσει τις εσωκομματικές διαρροές.
Τι διακυβεύεται για την αμερικανική πολιτική στο Ιράν;
Η ουσία της σύγκρουσης αφορά το ποιος θα έχει τον τελευταίο λόγο για τη συνέχιση ή τον τερματισμό της στρατιωτικής παρουσίας στο Ιράν. Αν και ο Τραμπ χαρακτηρίζει την ψήφο «μη ουσιαστική», το μήνυμα της Βουλής είναι σαφές: ζητείται πολιτικός και θεσμικός έλεγχος σε μια σύγκρουση με υψηλό ρίσκο για την περιφερειακή ασφάλεια.
Για τους Δημοκρατικούς, η ψήφος λειτουργεί ως μοχλός πίεσης ώστε ο πρόεδρος να λογοδοτεί για τις στρατιωτικές επιλογές του. Για τον Τραμπ, αντίθετα, η κίνηση παρουσιάζεται ως κομματική στοχοποίηση σε μια στιγμή που ο ίδιος υποστηρίζει ότι βρίσκεται κοντά σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου.
Σχόλιο
: Για την Ελλάδα, η θεσμική διαμάχη στις ΗΠΑ γύρω από τις πολεμικές αρμοδιότητες έχει έμμεση αλλά ουσιαστική σημασία. Η σταθερότητα της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή επηρεάζει το περιβάλλον ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Αθήνα επενδύει σε στενή αμυντική συνεργασία με την Ουάσιγκτον. Όσο εντονότερη είναι η εσωτερική αμερικανική σύγκρουση για το πώς και από ποιον λαμβάνονται οι αποφάσεις πολέμου, τόσο μεγαλύτερη η αβεβαιότητα για τους συμμάχους που στηρίζουν τον στρατηγικό τους σχεδιασμό στη συνέχεια και προβλεψιμότητα της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή.






