Η Αρμενία βαδίζει σε εκλογές που ξεπερνούν την εσωτερική πολιτική. Η κάλπη λειτουργεί ως δημοψήφισμα για τον γεωπολιτικό της προσανατολισμό.
Η Αρμενία οδεύει σε βουλευτικές εκλογές με διακύβευμα που υπερβαίνει την εναλλαγή κυβερνήσεων. Η αναμέτρηση εξελίσσεται σε έμμεσο δημοψήφισμα για το αν η χώρα θα επιταχύνει την ευρωπαϊκή της πορεία ή θα επιχειρήσει επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία και τις δομές της. Το κυβερνών κόμμα «Συμφωνία Πολιτών» του Νικόλ Πασινιάν εμφανίζεται πρώτο στις δημοσκοπήσεις, με ποσοστά γύρω στο ένα τρίτο, ενώ οι βασικοί αντίπαλοι προέρχονται από τον παραδοσιακά πιο φιλορωσικό χώρο της αντιπολίτευσης. Παρά ταύτα, η υψηλή αβεβαιότητα στις μετρήσεις και η έντονη πόλωση καθιστούν το τελικό αποτέλεσμα ανοιχτό.
Η γεωπολιτική στροφή και τα εργαλεία πίεσης της Μόσχας
Τα τελευταία χρόνια, το Ερεβάν έχει απομακρυνθεί σταδιακά από τη ρωσική ομπρέλα ασφαλείας και οικονομικής ολοκλήρωσης. Η αποστασιοποίηση από τον Οργανισμό Συλλογικής Ασφάλειας και η έναρξη θεσμικής διαδικασίας προσέγγισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση σηματοδοτούν μια νέα στρατηγική κατεύθυνση. Ο Πασινιάν έχει θέσει ως στόχο την κατάργηση της βίζας με την ΕΕ εντός διετίας, ενώ η φιλοευρωπαϊκή ρητορική συνοδεύεται από σαφή διαφοροποίηση έναντι της Ρωσίας στο ουκρανικό ζήτημα.
Η Μόσχα απαντά με συνδυασμό οικονομικών και πολιτικών πιέσεων. Η απειλή επιβολής δασμών, οι περιορισμοί σε αγροτικά και οινοπαραγωγικά προϊόντα, καθώς και η προειδοποίηση για αναστολή προνομιακών ενεργειακών τιμολογίων, δείχνουν ότι το Κρεμλίνο χρησιμοποιεί την εξάρτηση της Αρμενίας από τη ρωσική αγορά ως μοχλό επιρροής. Παράλληλα, η ανάδειξη υποθέσεων κατασκοπείας και οι σχέσεις στελεχών της φιλορωσικής αντιπολίτευσης με ρωσικές υπηρεσίες τροφοδοτούν την εσωτερική αντιπαράθεση για το εύρος της ρωσικής ανάμειξης.
Οικονομικές επιπτώσεις και νέες ισορροπίες ισχύος
Για την αρμενική οικονομία, η επιλογή κατεύθυνσης συνεπάγεται διαφορετικά ρίσκα. Η διατήρηση της ένταξης στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση προσφέρει πρόσβαση στη ρωσική αγορά και ευνοϊκούς ενεργειακούς όρους, αλλά εγκλωβίζει τη χώρα σε ένα πλαίσιο κυρώσεων και χαμηλής ανάπτυξης. Αντίστροφα, η εμβάθυνση της σχέσης με την ΕΕ μπορεί να ανοίξει δρόμους για επενδύσεις, τεχνική βοήθεια και σταδιακή πρόσβαση στην ενιαία αγορά, με κόστος όμως βραχυπρόθεσμες αναταράξεις στο εμπόριο και την αγορά εργασίας, όπου η ρωσική οικονομία παραμένει σημαντικός πόλος απορρόφησης Αρμενίων εργαζομένων.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, η εκλογική αναμέτρηση στην Αρμενία συνδέεται με τη σταθερότητα στον Νότιο Καύκασο, κρίσιμο διάδρομο για ενεργειακές και εμπορικές ροές προς την Ευρώπη. Μια πιο ευρωπαϊκά προσανατολισμένη Αρμενία ενδέχεται να ενισχύσει τον ρόλο της ΕΕ στην περιοχή, με έμμεσο όφελος για ελληνικές επιχειρήσεις υποδομών, ενέργειας και logistics που αναζητούν πρόσβαση σε αγορές της Κεντρικής Ασίας. Ταυτόχρονα, η κλιμάκωση της έντασης Μόσχας–Ερεβάν υπενθυμίζει τον κίνδυνο γεωπολιτικών διαταραχών σε διαδρομές που επηρεάζουν και τον ελληνικό ναυτιλιακό και εξαγωγικό τομέα, καθιστώντας αναγκαία τη στενή παρακολούθηση των εξελίξεων.
