Οι εικόνες βίας σε Μπέλφαστ και αγγλικές πόλεις τροφοδοτούν μια κλιμακούμενη ρητορική «εμφυλίου» γύρω από τη μετανάστευση. Πίσω από τα συνθήματα αναδεικνύονται βαθύτερες κοινωνικές και πολιτικές ρωγμές στο βρετανικό μοντέλο.
Η δημόσια συζήτηση στο Ηνωμένο Βασίλειο μετατοπίζεται επικίνδυνα, καθώς μεμονωμένα επεισόδια βίας συνδέονται με μια ολοένα και πιο διαδεδομένη αφήγηση περί επερχόμενου «εμφυλίου πολέμου». Πολιτικοί, σχολιαστές και διαδικτυακά δίκτυα αξιοποιούν την ανησυχία για τη μετανάστευση και την εγκληματικότητα, διαμορφώνοντας ένα κλίμα μόνιμης κρίσης που υπερβαίνει τα πραγματικά δεδομένα της καθημερινότητας.
Πώς η ρητορική της κατάρρευσης έγινε κεντρικό πολιτικό εργαλείο;
Από τα γεγονότα στο Σάουθπορτ το 2024 έως τα πρόσφατα επεισόδια στο Μπέλφαστ, η βία σε τοπικό επίπεδο παρουσιάζεται ως προοίμιο γενικευμένης σύγκρουσης. Δημοσκοπήσεις κατέγραψαν ήδη από το 2024 ότι σημαντικό ποσοστό Βρετανών θεωρεί πιθανό έναν «εμφύλιο», ένδειξη βαθιάς δυσπιστίας προς τους θεσμούς και το πολιτικό σύστημα.
Παράλληλα, πρόσωπα της αντισυστημικής Δεξιάς αλλά και τμήματα του παραδοσιακού συντηρητικού χώρου υιοθετούν λεξιλόγιο «κοινωνικής κατάρρευσης» και «μαζικής ανυπακοής». Η μετανάστευση και ειδικά το άσυλο παρουσιάζονται ως κεντρική αιτία αποσταθεροποίησης, με τρόπο που συχνά υποκαθιστά την ουσιαστική συζήτηση για ανισότητες, περιφερειακές ανισορροπίες και υποχρηματοδότηση δημόσιων υπηρεσιών.
Ποιος είναι ο ρόλος των κοινωνικών δικτύων και των «επιστημονικοφανών» σεναρίων;
Στο κενό εμπιστοσύνης προς τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, αναπτύσσεται ένα παράλληλο οικοσύστημα δεξιών podcast και καναλιών στο διαδίκτυο που αναπαράγουν σενάρια επικείμενης σύγκρουσης. Ακαδημαϊκές φιγούρες και «αναλυτές» προβάλλουν υπολογισμένα ποσοστά πιθανότητας εμφυλίου και χιλιάδες υποθετικά θύματα, ντύνοντας ιδεολογικές θέσεις με μανδύα κοινωνικής επιστήμης.
Κεντρική ιδέα αυτών των αφηγήσεων είναι η διάσπαση των δυτικών κοινωνιών σε «ζώνες» με εθνοτικά κριτήρια, όπου οι πόλεις εμφανίζονται ως μελλοντικά «άγρια» περιβάλλοντα. Η προσέγγιση αυτή, πέρα από τις σοβαρές επιστημονικές ενστάσεις που προκαλεί, λειτουργεί ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία: κανονικοποιεί τη σύγκρουση ως πιθανό και σχεδόν αναπόφευκτο σενάριο.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η βρετανική εμπειρία λειτουργεί ως προειδοποίηση για το πώς η εργαλειοποίηση της μετανάστευσης μπορεί να διαβρώσει θεσμούς και κοινωνική συνοχή. Σε μια χώρα με έντονο δημογραφικό πρόβλημα και ανάγκη για εργατικό δυναμικό, η υιοθέτηση ρητορικής «ασύμβατων πληθυσμών» θα υπονόμευε τόσο την αναπτυξιακή στρατηγική όσο και τη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος.
Σχόλιο 
: Η ελληνική δημόσια σφαίρα βρίσκεται ήδη υπό πίεση από την πόλωση και την παραπληροφόρηση, ιδίως στα κοινωνικά δίκτυα. Η εμπειρία του Ηνωμένου Βασιλείου δείχνει ότι η έγκαιρη θεσμική θωράκιση, η διαφάνεια στη μεταναστευτική πολιτική και η επένδυση σε τοπικές κοινωνικές υποδομές είναι κρίσιμες για να αποφευχθεί η παγίδα μιας διαρκούς «πολιτικής έκτακτης ανάγκης» που τελικά επιβαρύνει την οικονομία, τις επενδύσεις και την κοινωνική εμπιστοσύνη.
Διαβάστε επίσης:
Ρωσία: Λαβρόφ δηλώνει έτοιμος να ακούσει την Ευρώπη
Ηνωμένο Βασίλειο: Επίθεση στο Μπέλφαστ τροφοδοτεί νέο κύμα ξενοφοβίας
#ΗνωμένοΒασίλειο #Μετανάστευση #Κοινωνικήσυνοχή #Πολιτικήπόλωση #Ευρωπαϊκήπολιτική
