Η αποχώρηση της Γερμανίας από το πρόγραμμα του μελλοντικού ευρωπαϊκού μαχητικού ανοίγει νέο γύρο ισορροπιών στην αμυντική βιομηχανία της Ευρώπης. Το διακύβευμα ξεπερνά την τεχνολογία: αφορά την ίδια την αρχιτεκτονική στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ.
Τα Βασικά:
• Αποχώρηση Γερμανίας από το πρόγραμμα FCAS για νέο ευρωπαϊκό μαχητικό
• Εμπλοκή Airbus, Dassault, κυβερνήσεων Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας
• Αναδιαμόρφωση ισορροπιών στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία και στρατηγική αυτονομία
Η Γερμανία σταματά τη συμμετοχή της στην ανάπτυξη και προμήθεια του μελλοντικού μαχητικού αεροσκάφους FCAS, μετά από αδιέξοδο για το ποια εταιρεία θα ηγείται του προγράμματος. Η απόφαση δεν ακυρώνει συνολικά τη γαλλογερμανική συνεργασία στην άμυνα, αλλά μετατοπίζει το κέντρο βάρους προς άλλα υποσυστήματα, όπως το ψηφιακό «combat cloud».
Τι αλλάζει στην ισορροπία δυνάμεων της ευρωπαϊκής άμυνας;
Η αποχώρηση από το σκέλος του μαχητικού σημαίνει ότι η Ευρώπη χάνει, προς το παρόν, την πιο φιλόδοξη προσπάθεια κοινής ανάπτυξης επόμενης γενιάς αεροσκάφους. Η Γαλλία διατηρεί την πρωτοκαθεδρία μέσω της Dassault, ενώ η Γερμανία πιθανότατα θα ενισχύσει εναλλακτικές επιλογές, συμπεριλαμβανομένων αμερικανικών πλατφορμών.
Η συνέχιση της συνεργασίας σε τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη και τα διασυνδεδεμένα συστήματα μάχης δείχνει ότι η βιομηχανική σύγκλιση δεν καταρρέει, αλλά αναπροσαρμόζεται. Ωστόσο, το μήνυμα προς τις αγορές είναι ότι τα μεγάλα, πολυεθνικά αμυντικά έργα της ΕΕ παραμένουν ευάλωτα σε εταιρικές αντιπαλότητες και εθνικούς σχεδιασμούς.
Πώς εντάσσεται η κίνηση στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο;
Το FCAS είχε παρουσιαστεί ως απάντηση στην εξάρτηση της Ευρώπης από αμερικανικά και βρετανικά συστήματα, σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων. Η σημερινή εξέλιξη υπονομεύει την ιδέα μιας ενιαίας «ευρωπαϊκής άμυνας» και ενισχύει τα παράλληλα, ανταγωνιστικά σχήματα.
Η αναμενόμενη συνάντηση Γάλλων και Γερμανών αξιωματούχων τον Ιούλιο θα κρίνει αν η συνεργασία θα ανασχεδιαστεί με νέα έργα ή αν θα παγιωθεί μια πιο κατακερματισμένη αρχιτεκτονική. Για τις κυβερνήσεις, το δίλημμα είναι ανάμεσα στην εθνική βιομηχανική ισχύ και στη συλλογική διαπραγματευτική δύναμη της Ευρώπης.
Τι σημαίνει για τις επιχειρήσεις
Για την ελληνική αγορά άμυνας, η εξέλιξη ανοίγει παράθυρο για πιο ευέλικτες διμερείς συνεργασίες με επιμέρους βιομηχανικούς παίκτες, ειδικά σε ηλεκτρονικά, λογισμικό και υποσυστήματα. Η ενίσχυση του «combat cloud» και των δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων δημιουργεί ζήτηση για εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, όπου ελληνικές μικρομεσαίες μπορούν να τοποθετηθούν ως εξειδικευμένοι υπεργολάβοι.
Παράλληλα, η αποδυνάμωση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού προγράμματος αυξάνει την πιθανότητα πολλαπλών προτύπων και πλατφορμών, κάτι που απαιτεί από την Ελλάδα προσεκτική στρατηγική επιλογή συστημάτων για να αποφύγει τεχνολογικό κατακερματισμό και υψηλότερο κόστος κύκλου ζωής. Η εγχώρια αμυντική βιομηχανία καλείται να επενδύσει σε διαλειτουργικότητα, πιστοποιήσεις και ψηφιακές δυνατότητες.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, η συζήτηση για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία δεν είναι θεωρητική αλλά αφορά άμεσα το κόστος εξοπλισμών, τη μεταφορά τεχνογνωσίας και τη δυνατότητα συμμετοχής της σε αλυσίδες αξίας υψηλής τεχνολογίας. Η αποχώρηση της Γερμανίας από το FCAS επιβεβαιώνει ότι η Αθήνα χρειάζεται πολυεπίπεδη στρατηγική: συμμετοχή σε ευρωπαϊκά σχήματα όπου υπάρχει σταθερότητα, αλλά και στοχευμένες διμερείς συμφωνίες που εξασφαλίζουν βιομηχανικό αποτύπωμα και όχι μόνο προμήθειες.
Διαβάστε επίσης:
Γερμανία: Εμπρησμός σε υποσταθμό αναδεικνύει νέα ενεργειακά ρίσκα
Γερμανία: Βουτιά βιομηχανικών παραγγελιών τον Απρίλιο ανησυχεί την Ευρώπη
#Γερμανία #Άμυνα #ΑμυντικήΒιομηχανία #Ευρώπη #Ελλάδα
