Από τη Λαμία, ο Δημήτρης Κουτσούμπας παρουσίασε ιστορική έρευνα για το Έκτακτο Στρατοδικείο και επιτέθηκε συνολικά στην κυβερνητική και «αστική» αντιπολίτευση. Ανέδειξε το ΚΚΕ ως «πραγματικό αντίπαλο» κάθε αντιλαϊκής κυβέρνησης, ζητώντας ενίσχυση του κόμματος σε αγώνες και εκλογές.
Στη Λαμία, σε μια εκδήλωση με σαφές ιστορικό αλλά και πολιτικό φορτίο, ο Δημήτρης Κουτσούμπας αξιοποίησε την παρουσίαση μιας αρχειακής έρευνας για το Έκτακτο Στρατοδικείο Λαμίας προκειμένου να επανατοποθετήσει το ΚΚΕ στο σημερινό πολιτικό σκηνικό. Η αναφορά στους εκτελεσμένους αγωνιστές της περιόδου 1946-1950 συνδέθηκε ευθέως με τη σημερινή κριτική του προς την κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με κεντρικό μήνυμα ότι το ΚΚΕ αποτελεί τον «πραγματικό αντίπαλο» κάθε αντιλαϊκής διακυβέρνησης.
Η μνήμη του εμφυλίου ως πολιτικό εργαλείο σήμερα
Αφετηρία της ομιλίας αποτέλεσε η παρουσίαση της έκδοσης της αρχειακής έρευνας του φιλολόγου και πρώην προϊστάμενου των Γενικών Αρχείων του Κράτους Φθιώτιδας, Δημήτρη Θ. Νάτσιου, με τίτλο «Το έκτακτον Στρατοδικείον Λαμίας 1946 – 1950». Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στάθηκε ιδιαίτερα στο μέγεθος της καταστολής εκείνης της περιόδου, σημειώνοντας ότι «στα χρόνια 1946-1949, οι εκτελεσμένοι αγωνιστές υπερβαίνουν τους 3.300» και ότι «ανάμεσα στους εκτελεσθέντες συγκαταλέγονται και 374 που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο από τα κακουργιοδικεία».
Υπογράμμισε ότι ο κατάλογος των εκτελεσμένων σε όλη τη χώρα παραμένει ελλιπής, αναδεικνύοντας την ανάγκη για παραπέρα ιστορική έρευνα. Για τη συγκεκριμένη έκδοση τόνισε πως «το βιβλίο του αγαπητού Δημήτρη Νάτσιου αποτελεί μια πολύτιμη συμβολή, καθώς χάρη στην άοκνη προσπάθειά του, έχουμε τον κατάλογο των 200 εκτελεσμένων εδώ, στην Ξηριώτισσα». Με αυτό τον τρόπο, η μνήμη του εμφυλίου και της μετεμφυλιακής καταστολής αξιοποιείται από το ΚΚΕ ως θεμέλιο για τη σύγχρονη πολιτική του ταυτότητα και τη διεκδίκηση ιστορικής και πολιτικής νομιμοποίησης.
Δύο κόσμοι στο σημερινό πολιτικό τοπίο;
Περνώντας από την ιστορική μνήμη στο παρόν, ο Δημήτρης Κουτσούμπας περιέγραψε το σημερινό πολιτικό σκηνικό ως σύγκρουση «δύο κόσμων». Από τη μία, όπως είπε, βρίσκεται «ο κόσμος της εκμετάλλευσης, των πολέμων, των σκανδάλων και της σαπίλας, που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ με την πολιτική της» και, από την άλλη, «η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία». Στο σχήμα αυτό, η κυβέρνηση εμφανίζεται ως εκφραστής ενός συνολικού «συστήματος», ενώ η κοινωνική πλειοψηφία παρουσιάζεται ως δυνητική βάση συσπείρωσης γύρω από το ΚΚΕ.
Ο ΓΓ του ΚΚΕ δεν περιορίστηκε στην κριτική προς τη Νέα Δημοκρατία. Υποστήριξε ότι «αυτή την πολιτική υπηρετούν όλα τα κόμματα του συστήματος. Και η κυβέρνηση και τα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης και κάποια προσωποπαγή που ξανασυστήνονται». Η έννοια της «αστικής αντιπολίτευσης» λειτουργεί ως ομπρέλα που, κατά την κριτική του ΚΚΕ, περιλαμβάνει τόσο τα παραδοσιακά κόμματα του κοινοβουλίου όσο και νέα σχήματα που εμφανίζονται ως εναλλακτικές επιλογές.
Στόχος η ήττα κυβέρνησης και «αστικής» αντιπολίτευσης
Στο πολιτικό δια ταύτα, ο Δημήτρης Κουτσούμπας υποστήριξε ότι για να ηττηθούν στο σύνολό τους οι σημερινές πολιτικές επιλογές «πρέπει να μη δοθεί άλλη ευκαιρία στην κυβέρνηση Μητσοτάκη να αλωνίζει, δεν πρέπει να του δοθεί καμία νέα πίστωση χρόνου…». Παράλληλα, πρόσθεσε ότι «πρέπει να ηττηθούν και τα υπόλοιπα κόμματα που υπηρετούν τα βάθρα αυτής της πολιτικής, που ορκίζονται στον ίδιο, τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, στις ίδιες διεθνείς συμμαχίες του κεφαλαίου…».
Η τοποθέτηση αυτή επαναφέρει την κλασική θέση του ΚΚΕ περί στρατηγικής διαφοροποίησης του από τον υπόλοιπο κομματικό χάρτη. Το μήνυμα προς τους ψηφοφόρους είναι ότι η εναλλαγή διαχειριστών στην κυβέρνηση, είτε από τη ΝΔ είτε από άλλα κόμματα που αποδέχονται τον ίδιο οικονομικό και διεθνή προσανατολισμό, δεν συνιστά ουσιαστική αλλαγή πολιτικής. Έτσι, η κάλπη αλλά και οι κοινωνικοί αγώνες παρουσιάζονται ως πεδία όπου ο πολίτης καλείται να μην επιλέξει απλώς «άλλο κόμμα», αλλά «άλλο δρόμο».
Σκληρή κριτική σε Τσίπρα και παλιό ΣΥΡΙΖΑ
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε ο Δημήτρης Κουτσούμπας στην κριτική προς τον Αλέξη Τσίπρα και το πολιτικό σχήμα που επιχειρεί να συγκροτήσει. Ανέφερε ότι κόμματα «σαν αυτό του κ. Τσίπρα» δεν κομίζουν «τίποτα το ‘νέο’, εκτός από κάποιο ίσως ευτελές περιτύλιγμα». Υπενθύμισε ότι ο πρώην πρωθυπουργός «έγινε πρωθυπουργός εμπορευόμενος τις ελπίδες ενός λαού, και τελικά του φόρτωσε ένα τρίτο βάρβαρο μνημόνιο, ξέπλυνε και υπηρέτησε τις συμμαχίες με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου, έσπειρε την απογοήτευση και έφερε τον Μητσοτάκη ‘καβάλα στ’ άλογο’».
Κατά την ανάλυσή του, η σημερινή προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να «ανακαινίσει το ‘μαγαζί’ του παλιού ΣΥΡΙΖΑ» γίνεται «με την απροκάλυπτη στήριξη της ίδιας της κυβέρνησης και άλλων επιτελείων του συστήματος». Στόχος, όπως είπε, είναι «να μαζέψει τα κομμάτια του, μήπως και καταφέρει να εγκλωβίσει μέρος της λαϊκής δυσαρέσκειας…». Η κριτική αυτή εντάσσεται στη σταθερή επιδίωξη του ΚΚΕ να αποτρέψει τη μετατόπιση δυσαρεστημένων ψηφοφόρων προς σχήματα που θεωρεί ότι αναπαράγουν την ίδια στρατηγική, παρά τις διαφορές στο ύφος ή στη ρητορική.
Παρέμβαση για το κόμμα της Καρυστιανού και το έγκλημα στα Τέμπη
Στο στόχαστρο του Δημήτρη Κουτσούμπα βρέθηκε και «το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού». Όπως είπε, «το οποίο, πίσω από θολές και γενικόλογες διακηρύξεις, επιχειρεί να θολώσει τον συγκλονιστικό αγώνα για να υπάρξει δικαίωση των αθώων θυμάτων για το έγκλημα των Τεμπών, και να τον μετατρέψει σε μια αυταπάτη για τη δήθεν ‘κάθαρση’ με ημίμετρα όλης αυτής της εγγενούς βρωμιάς και της εκμετάλλευσης ενός συστήματος».
Την ίδια στιγμή, αναγνώρισε ότι η προσπάθεια αυτή, κατά την εκτίμησή του, δεν μπορεί να ευοδωθεί, διότι «αυτός ο αγώνας ανήκει σε όλον τον λαό και τη νεολαία…». Η αναφορά στα Τέμπη δεν είναι τυχαία: το ΚΚΕ επιχειρεί να συνδέσει ένα κορυφαίο τραυματικό γεγονός της πρόσφατης επικαιρότητας με τη συνολική του κριτική στο μοντέλο οργάνωσης του κράτους και της οικονομίας, επιμένοντας ότι η απάντηση δεν μπορεί να είναι μεμονωμένα μέτρα «κάθαρσης», αλλά αλλαγή πορείας.
Το ΚΚΕ ως «πραγματικός αντίπαλος» και το κάλεσμα ενίσχυσης
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Δημήτρης Κουτσούμπας επανέφερε στο προσκήνιο τον ρόλο που διεκδικεί το ΚΚΕ στο πολιτικό σύστημα. Τόνισε ότι το κόμμα «δίνει σταθερά όλες τις δυνάμεις του με τον κόσμο της δουλειάς και της αξιοπρέπειας» και ότι «αυτός είναι και ο πραγματικός αντίπαλος κάθε αντιλαϊκής κυβέρνησης». Η έννοια του «πραγματικού αντιπάλου» λειτουργεί ως κεντρικό πολιτικό σύνθημα, διαφοροποιώντας το ΚΚΕ από τα υπόλοιπα κόμματα που, σύμφωνα με την κριτική του, περιορίζονται σε εναλλαγή ρόλων εντός του ίδιου πλαισίου.
Παράλληλα, απηύθυνε σαφές κάλεσμα για ενίσχυση του ΚΚΕ «το επόμενο διάστημα στους αγώνες, στις βουλευτικές εκλογές, παντού». Η διπλή στόχευση –κοινωνικοί αγώνες και εκλογική κάλπη– αποτυπώνει τη σταθερή στρατηγική του κόμματος: η κοινοβουλευτική παρουσία να συνδέεται με την οργάνωση και τη διεύρυνση κινητοποιήσεων σε χώρους δουλειάς, εκπαίδευσης και γειτονιές.
Σχόλιο
: Για τον πολίτη, η παρέμβαση Κουτσούμπα στη Λαμία λειτουργεί σε δύο επίπεδα. Πρώτον, επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο τη μνήμη του εμφυλίου και της μετεμφυλιακής καταστολής, όχι ως αμιγώς ιστορική αναφορά, αλλά ως υπόμνηση ότι οι συγκρούσεις για δικαιώματα και δημοκρατία έχουν κόστος και συνέχεια. Δεύτερον, επιχειρεί να οριοθετήσει εκ νέου το ΚΚΕ ως ξεχωριστό πόλο απέναντι τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην υπόλοιπη αντιπολίτευση, στέλνοντας μήνυμα σε όσους αναζητούν διέξοδο από τη δυσαρέσκεια: ότι η επιλογή δεν είναι απλώς ποιος θα κυβερνήσει, αλλά ποια πολιτική κατεύθυνση θα νομιμοποιηθεί. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η πίεση για κοινωνικές και θεσμικές αλλαγές θα εκφραστεί μέσα από εντονότερη πόλωση ανάμεσα σε κόμματα που αποδέχονται τον σημερινό οικονομικό και διεθνή προσανατολισμό και σε εκείνα που τον αμφισβητούν συνολικά. Για την ελληνική πολιτική σκηνή, η γραμμή αυτή προμηνύει προεκλογικές αντιπαραθέσεις με έμφαση όχι μόνο στη διαχείριση της καθημερινότητας, αλλά και στη θεμελιώδη κατεύθυνση του κράτους, της οικονομίας και των διεθνών συμμαχιών.






