Η «δικτατορία μετριοτήτων» στο δημόσιο πανεπιστήμιο αναδεικνύεται σε κεντρικό πολιτικό επιχείρημα της Νέας Δημοκρατίας στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Η κυβερνητική πλειοψηφία συνδέει ευθέως τη στάση μέρους του πανεπιστημιακού προσωπικού με τη διατήρηση του κρατικού μονοπωλίου στην ανώτατη εκπαίδευση.
Η «δικτατορία μετριοτήτων» στο δημόσιο πανεπιστήμιο αναδεικνύεται σε κεντρικό πολιτικό επιχείρημα της Νέας Δημοκρατίας στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Η κυβερνητική πλειοψηφία περιγράφει ένα «ιδιοποιημένο» πανεπιστήμιο, όπου μικρές ομάδες διδασκόντων και παραγόντων φέρονται να μπλοκάρουν άξιους επιστήμονες και θεσμικό εκσυγχρονισμό.
Πώς χρησιμοποιείται η «δικτατορία μετριοτήτων» στο άρθρο 16;
Ο γενικός εισηγητής της ΝΔ Ευριπίδης Στυλιανίδης επιμένει στον όρο «δικτατορία μετριοτήτων», ζητώντας μάλιστα να καταγραφεί «με κεφαλαία γράμματα» στα πρακτικά, ως περιγραφή ενός μικρού αλλά επιδραστικού τμήματος διδασκόντων. Κατά τον ίδιο, αυτό το τμήμα «έδιωξε χιλιάδες άξιους επιστήμονες» από το δημόσιο πανεπιστήμιο, για λόγους συμπλέγματος και φόβου απώλειας εξουσίας απέναντι σε καλύτερους διδάσκοντες από το εξωτερικό.
Η ΝΔ συνδέει αυτή την εικόνα με την ανάγκη αναθεώρησης του άρθρου 16, υποστηρίζοντας ότι το κρατικό μονοπώλιο στην ανώτατη εκπαίδευση ευνοεί κλειστά συστήματα χωρίς λογοδοσία. Η επιχειρηματολογία μετατοπίζει τη συζήτηση από το δίλημμα «δημόσιο ή ιδιωτικό» στο ερώτημα ποιος πραγματικά ελέγχει και διαχειρίζεται το δημόσιο πανεπιστήμιο.
Ποιο είναι το πολιτικό διακύβευμα για το δημόσιο πανεπιστήμιο;
Ο βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Καιρίδης μιλά για «ιδιοποιημένο» πανεπιστήμιο, όπου μεγαλοσυνδικαλιστές, μεγαλοκαθηγητές και υπάλληλοι δρουν «ερήμην του ελληνικού λαού» και χωρίς λογοδοσία, κρύβοντας ιδιωτικά συμφέροντα. Αντιπαραθέτει σε αυτό την εικόνα που, όπως λέει, προβάλλει η Αριστερά, ενός πανεπιστημίου σχεδόν αγγελικού, κατηγορώντας την ότι ζει «στον κόσμο της Πολυάννας».
Παράλληλα, ο Καιρίδης χαρακτηρίζει την απαγόρευση μη κρατικών πανεπιστημίων «παγκόσμια εξαίρεση» και «αναχρονιστική», σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει σε κανένα άλλο δημοκρατικό σύνταγμα. Η μη αλλαγή του άρθρου 16, κατά την κυβερνητική ανάγνωση, οδήγησε όσους είχαν οικονομική δυνατότητα στο εξωτερικό, ενώ η Ελλάδα παραμένει με κρατικό μονοπώλιο σε μια περίοδο διεθνοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Η κυβερνητική γραμμή παρουσιάζει τη συνταγματική αναθεώρηση ως διπλή κίνηση: ενίσχυση και εκσυγχρονισμός του δημόσιου πανεπιστημίου, αλλά και «άνοιγμα χώρου» για ελευθερία εκπαιδευτικής επιλογής, ιδίως για όσους δεν μπορούν να σπουδάσουν στο εξωτερικό ή ξεκινούν σπουδές σε μεγαλύτερη ηλικία. Για τον πολίτη αυτό μεταφράζεται σε πιθανή μελλοντική συνύπαρξη ισχυρού δημόσιου συστήματος με νέες, μη κρατικές δομές ανώτατης εκπαίδευσης.
Η αναφορά στην «προσέλκυση ξένων φοιτητών» δείχνει επίσης στόχευση σε ένα διαφορετικό χρηματοδοτικό και αναπτυξιακό μοντέλο για τα ΑΕΙ, με επίδραση στις τοπικές κοινωνίες και την αγορά εργασίας. Ωστόσο, η σκληρή γλώσσα περί «δικτατορίας μετριοτήτων» και «ιδιοποιημένου» πανεπιστημίου προαναγγέλλει όξυνση της πολιτικής αντιπαράθεσης, πριν ακόμη φανεί στην πράξη πώς θα διασφαλιστεί η ποιότητα και η ισότητα πρόσβασης.
Σχόλιο 
: Η επιλογή της Νέας Δημοκρατίας να μιλήσει για «δικτατορία μετριοτήτων» και «ιδιοποιημένο» πανεπιστήμιο δείχνει ότι η μάχη για το άρθρο 16 δεν είναι απλώς θεσμική, αλλά βαθιά πολιτισμική και αξιακή. Η Βουλή μετατρέπεται σε πεδίο όπου συγκρούονται δύο αφηγήσεις για το ποιος νομιμοποιείται να ορίζει το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης: το κράτος, οι πανεπιστημιακές ελίτ ή οι ίδιοι οι πολίτες μέσω της διεύρυνσης των επιλογών τους.
Διαβάστε επίσης:
Στυλιανίδης δηλώνει σύγκλιση με ΠΑΣΟΚ για άρθρο 16
Σία Αναγνωστοπούλου καταγγέλλει ιδιωτικά πανεπιστήμια ως απειλή
#ΝέαΔημοκρατία #ΕυριπίδηςΣτυλιανίδης #ΔημήτρηςΚαιρίδης #άρθρο16 #δημόσιοπανεπιστήμιο
