Η εκεχειρία στον Λίβανο τίθεται στο επίκεντρο, καθώς ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκιντεόν Σαάρ δηλώνει ότι το Ισραήλ θα τη σεβαστεί εφόσον το πράξει και η Χεζμπολάχ. Την ίδια στιγμή, η Ουάσιγκτον πιέζει την Τεχεράνη για τον ρόλο των ένοπλων συμμάχων της και στηρίζει τις διπλωματικές προσπάθειες για τερματισμό της σύγκρουσης.
Η εκεχειρία στον Λίβανο δοκιμάζεται πολιτικά και επιχειρησιακά, μετά τη δήλωση του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών Γκιντεόν Σαάρ ότι το Ισραήλ θα τη σεβαστεί εφόσον το πράξει και η Χεζμπολάχ. Η τοποθέτηση συνοδεύεται από σκληρή κριτική προς τον ρόλο του Ιράν και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ενώ οι ΗΠΑ επιχειρούν να συγκρατήσουν την κλιμάκωση με δημόσιες προειδοποιήσεις προς την Τεχεράνη.
Πώς επηρεάζει η εκεχειρία στον Λίβανο τις ισορροπίες;
Ο Σαάρ υποστήριξε ότι «η κυριαρχία του Λιβάνου έχει παραβιαστεί για δεκαετίες μέχρι και σήμερα από την έμμεση κατοχή του Ιράν μέσω της Χεζμπολάχ», αποδίδοντας σε αυτήν την κατάσταση την αποσταθεροποίηση της χώρας. Πρόσθεσε ότι «είναι προς το συμφέρον τόσο του Λιβάνου όσο και του Ισραήλ να διαλυθεί το τρομοκρατικό κράτος της Χεζμπολάχ», συνδέοντας ευθέως την προοπτική σταθερότητας με την αποδυνάμωση της οργάνωσης.
Η δήλωση έρχεται λίγες ημέρες μετά τη συμφωνία νέας εκεχειρίας, την οποία η Χεζμπολάχ αντιμετώπισε με καχυποψία, καταγγέλλοντας τις απευθείας διαπραγματεύσεις ΗΠΑ–λιβανικής κυβέρνησης ως ευνοϊκές για το Ισραήλ. Σε αυτό το πλαίσιο, η αναφορά του Σαάρ σε «διάλυση» της Χεζμπολάχ λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολιτικό μήνυμα προς τη Βηρυτό και ως προειδοποίηση ότι η ισραηλινή ανοχή στην εκεχειρία παραμένει υπό όρους.
Ποιος είναι ο ρόλος ΗΠΑ και Ιράν στη λιβανική κρίση;
Η Ουάσιγκτον παρεμβαίνει ανοικτά, με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να καλεί το Ιράν να σταματήσει τους «εντολοδόχους» του στον Λίβανο από το να «δημιουργούν προβλήματα», διαφορετικά να αναμένει νέες επιθέσεις. Η ρητορική αυτή επιβεβαιώνει ότι η σύγκρουση στον Λίβανο δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως τοπική κρίση, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης με την Τεχεράνη.
Παράλληλα, μετά από συνάντηση στο Μπίργκενστοκ της Ελβετίας, οι εμπλεκόμενες πλευρές διακήρυξαν τη βούλησή τους να στηρίξουν τις προσπάθειες για τερματισμό της ένοπλης σύγκρουσης στον Λίβανο. Η διπλωματική αυτή διατύπωση αφήνει ανοιχτό το ερώτημα κατά πόσο οι πολιτικές δεσμεύσεις μπορούν να μεταφραστούν σε ουσιαστικό περιορισμό των ένοπλων οργανώσεων και σε σεβασμό της εκεχειρίας επί του πεδίου.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, κάθε αναζωπύρωση ή σταθεροποίηση της σύγκρουσης στον Λίβανο επηρεάζει άμεσα το περιφερειακό περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Αθήνα επιδιώκει ρόλο προβλέψιμου εταίρου. Η στάση Ισραήλ, Λιβάνου, ΗΠΑ και Ιράν γύρω από την εκεχειρία διαμορφώνει το πλαίσιο ασφάλειας σε μια ζώνη κρίσιμη για τις θαλάσσιες οδούς, την ενεργειακή ασφάλεια και τις μεταναστευτικές ροές.
Σχόλιο 
: Η Αθήνα οφείλει να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, καθώς μια πιο σταθερή εκεχειρία στον Λίβανο ενισχύει τα περιθώρια ελληνικής διπλωματικής παρουσίας σε περιφερειακές πρωτοβουλίες, ενώ τυχόν κατάρρευσή της θα αναδείξει ξανά την Ανατολική Μεσόγειο ως πεδίο πολλαπλών κρίσεων με άμεσες επιπτώσεις στην ελληνική ασφάλεια.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ: Διπλωμάτες μιλούν για «παραγωγικές» συνομιλίες με Ιράν
Ισραήλ: Ο Νετανιάχου δηλώνει ότι προκάλεσε την πτώση Ιράν
#Ισραήλ #Λίβανος #Χεζμπολάχ #ΓκιντεόνΣαάρ #ΝτόναλντΤραμπ
