Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία αναδεικνύεται σε βασικό «όπλο» της Ευρώπης απέναντι στην κρίση ελλείψεων φαρμάκων, με 51 εργοστάσια που μπορούν να στηρίξουν την υγειονομική αυτονομία της ΕΕ. Στο ετήσιο συνέδριο της Medicines for Europe στην Αθήνα, η Ελλάδα παρουσιάστηκε ως στρατηγικός κόμβος παραγωγής και έρευνας.
Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία αναδεικνύεται σε βασικό «όπλο» της Ευρώπης απέναντι στην κρίση ελλείψεων φαρμάκων, με 51 εργοστάσια που μπορούν να στηρίξουν την υγειονομική αυτονομία της ΕΕ. Στο ετήσιο συνέδριο της Medicines for Europe στην Αθήνα, η Ελλάδα παρουσιάστηκε ως στρατηγικός κόμβος παραγωγής και έρευνας, σε μια περίοδο που η ήπειρος ανησυχεί για την εξάρτησή της από τρίτες χώρες.
Γιατί η ελληνική φαρμακοβιομηχανία είναι κρίσιμη για την Ευρώπη;
Οι ελλείψεις βασικών φαρμάκων έχουν φανερώσει πόσο ευάλωτη είναι η ευρωπαϊκή εφοδιαστική αλυσίδα. Στο συνέδριο της Medicines for Europe, που συνδιοργανώθηκε με την Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας στην Αθήνα, τονίστηκε ότι η ισχυρή εγχώρια παραγωγή μπορεί να λειτουργήσει ως «ασφαλές απόθεμα» για όλη την ΕΕ.
Η Ελλάδα διαθέτει 51 σύγχρονες παραγωγικές μονάδες, που λειτουργούν με τα αυστηρότερα ευρωπαϊκά πρότυπα ποιότητας. Η συνεχής ροή επενδύσεων σε έρευνα, καινοτομία και υποδομές, αλλά και οι χιλιάδες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης, καθιστούν τη χώρα έναν από τους πιο δυναμικούς παίκτες στον ευρωπαϊκό χάρτη του φαρμάκου.
Πώς διαμορφώνεται ο ευρωπαϊκός χάρτης του φαρμάκου;
Σε επίπεδο ΕΕ, η φαρμακοβιομηχανία είναι από τους πιο ισχυρούς κλάδους. Περισσότερες από 400 παραγωγικές μονάδες λειτουργούν στην Ευρώπη, προσφέροντας περίπου 190.000 άμεσες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης. Τα φάρμακα εκτός πατέντας –γενόσημα, βιοομοειδή και φάρμακα προστιθέμενης αξίας– καλύπτουν περίπου το 70% των συνταγογραφήσεων.
Μέσα σε αυτό το οικοσύστημα, η Ελλάδα ξεχωρίζει: οι 51 μονάδες παραγωγής που διαθέτει αντιστοιχούν σε σημαντικό μερίδιο της ευρωπαϊκής ισχύος. Ο κλάδος δεν περιορίζεται μόνο στην κάλυψη της εσωτερικής ζήτησης, αλλά ενισχύει την εξωστρέφεια της οικονομίας με εξαγωγές και προσέλκυση διεθνών επενδύσεων.
Ο πρόεδρος της ΠΕΦ και αντιπρόεδρος της Medicines for Europe, κ. Θεόδωρος Τρύφων, υπογράμμισε ότι η βιομηχανία γενοσήμων και βιοομοειδών «αποδεικνύεται καθημερινά ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των Ευρωπαίων ασθενών και να στηρίξει τα συστήματα υγείας», τονίζοντας πως η Ελλάδα «πρέπει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο» στη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική.
Ποια είναι η πολιτική και στρατηγική διάσταση για την Ελλάδα;
Ο Υπουργός Επικρατείας κ. Άκης Σκέρτσος συνέδεσε την εγχώρια παραγωγή με τη γεωπολιτική στρατηγική της ΕΕ, σημειώνοντας ότι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής φαρμακευτικής παραγωγής «δεν αποτελεί μόνο οικονομική επιλογή, αλλά και ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας και ασφάλειας». Έθεσε μάλιστα ορίζοντα την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ το 2027, ως ευκαιρία να προωθηθεί αυτή η ατζέντα.
Ο Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης στάθηκε στην ανάγκη συνεκτικών ευρωπαϊκών πολιτικών, προειδοποιώντας ότι η Ευρώπη «δεν μπορεί να επιδιώκει μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία και ταυτόχρονα να υιοθετεί πολιτικές που μειώνουν την ανταγωνιστικότητα της φαρμακευτικής παραγωγής». Ο πρόεδρος της Medicines for Europe, κ. Steffen Saltofte, υπενθύμισε ότι ο κλάδος των φαρμάκων εκτός πατέντας παρέχει περίπου το 70% των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη, άρα είναι στρατηγικός εταίρος για την αντιμετώπιση των ελλείψεων.
Τι σημαίνει αυτό για εσάς
Για τον Έλληνα ασθενή, η ενίσχυση της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας σημαίνει πιο σταθερή πρόσβαση σε βασικά φάρμακα, λιγότερες ελλείψεις στο φαρμακείο και μικρότερη εξάρτηση από εισαγωγές που μπορεί να «σπάσουν» σε περιόδους κρίσης. Σημαίνει επίσης μεγαλύτερη διαθεσιμότητα οικονομικότερων θεραπειών, όπως τα γενόσημα, που μειώνουν τη συμμετοχή από την τσέπη.
Για την ελληνική οικονομία, πρόκειται για έναν κλάδο που φέρνει επενδύσεις υψηλής αξίας, κρατά στη χώρα επιστήμονες και δημιουργεί καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Για το ΕΣΥ, μια ισχυρή εγχώρια παραγωγή μπορεί να λειτουργήσει ως «δίχτυ ασφαλείας» σε μελλοντικές υγειονομικές ή γεωπολιτικές κρίσεις, διασφαλίζοντας ότι τα νοσοκομεία και τα φαρμακεία δεν θα μείνουν χωρίς κρίσιμα φάρμακα.
Σχόλιο
: Η ανάδειξη της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας σε ευρωπαϊκό παίκτη δεν είναι μόνο θέμα ανάπτυξης, αλλά και ζήτημα εθνικής υγειονομικής ασφάλειας. Αν το κράτος αξιοποιήσει σωστά αυτό το πλεονέκτημα, με σταθερό πλαίσιο τιμολόγησης και κίνητρα για παραγωγή κρίσιμων σκευασμάτων, το ΕΣΥ μπορεί να θωρακιστεί ουσιαστικά απέναντι σε νέες κρίσεις ελλείψεων.






