Λονδίνο, Παρίσι και Βερολίνο επιχειρούν να μετατρέψουν τη στήριξη προς το Κίεβο σε δομημένη διπλωματική πρωτοβουλία. Το ερώτημα είναι αν η Μόσχα έχει κίνητρο να συνομιλήσει τώρα.
Τα Βασικά:
• Πρωτοβουλία Λονδίνου, Παρισιού και Βερολίνου υπέρ απευθείας συνομιλιών Ζελένσκι – Πούτιν
• Στόχος μια διαπραγμάτευση εκεχειρίας με συμμετοχή ΗΠΑ και Ευρώπης
• Παράλληλα, ρωσικό drone πλήττει εγκατάσταση αποθήκευσης πυρηνικών αποβλήτων κοντά στο Τσερνόμπιλ
Η πέμπτη χρονιά του πολέμου στην Ουκρανία βρίσκει την Ευρώπη να δοκιμάζει ένα νέο μείγμα πίεσης και διαμεσολάβησης. Ο Κιρ Στάρμερ, ο Φρίντριχ Μερτς και ο Εμανουέλ Μακρόν στηρίζουν δημόσια την πρόταση Ζελένσκι για απευθείας συνομιλίες με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, επιχειρώντας να μετατρέψουν τη στρατιωτική βοήθεια σε πολιτικό κεφάλαιο στο τραπέζι της εκεχειρίας.
Μπορεί η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία να μετατραπεί σε πραγματική διαπραγμάτευση;
Η κοινή δήλωση των τριών ηγετών υπέρ διαλόγου Ζελένσκι – Πούτιν, με συμμετοχή ΗΠΑ και Ευρώπης, δείχνει προσπάθεια θεσμοθέτησης ενός πλαισίου διαπραγμάτευσης όπου η Ουκρανία δεν θα είναι απομονωμένη. Η κίνηση αναγνωρίζει ότι η συνέχιση του πολέμου απορροφά τεράστιους ευρωπαϊκούς πόρους, από αμυντικούς προϋπολογισμούς έως ενεργειακές επιδοτήσεις, και ότι η ήπειρος χρειάζεται ορατό ορίζοντα αποκλιμάκωσης.
Ωστόσο, η αρχική απόρριψη της επιστολής Ζελένσκι από τον Πούτιν, με το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει ακόμη βάση συμφωνίας, υπογραμμίζει την ασυμμετρία προθέσεων. Η Μόσχα δείχνει να επιδιώκει πρώτα τετελεσμένα στο πεδίο και μετά πολιτική διαπραγμάτευση, ενώ το Κίεβο, πιεζόμενο από φθορά πόρων και πληθυσμού, αναζητά παράλληλα στρατιωτική ενίσχυση και διέξοδο μέσω διπλωματίας.
Πώς επηρεάζουν οι επιθέσεις σε πυρηνικές υποδομές και υποδομές μεταφορών το διακύβευμα;
Το πλήγμα με drone σε εγκατάσταση αποθήκευσης χρησιμοποιημένων πυρηνικών καυσίμων κοντά στο Τσερνόμπιλ, έστω και χωρίς διαρροή ραδιενέργειας, αναδεικνύει τον συστημικό κίνδυνο του πολέμου για την ευρωπαϊκή πυρηνική ασφάλεια. Η επανάληψη επιθέσεων σε πυρηνικές ζώνες και στη Ζαπορίζια αυξάνει τον κίνδυνο ατυχήματος με διασυνοριακές επιπτώσεις, που θα μπορούσε να επηρεάσει οικονομικά την Ευρώπη πολύ πέρα από την Ουκρανία.
Παράλληλα, η ουκρανική επίθεση με drone σε επιβατική αμαξοστοιχία στη διαδρομή Μόσχα – Συμφερούπολη δείχνει ότι ο πόλεμος υποδομών βαθαίνει και στην πλευρά της Ρωσίας. Η στοχοποίηση σιδηροδρομικών γραμμών και ενεργειακών υποδομών εντείνει τις διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες της περιοχής, με δευτερογενείς επιπτώσεις σε μεταφορικό κόστος, ασφάλιστρα κινδύνου και εμπορικές ροές.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η ευρωπαϊκή στροφή σε πιο ενεργό ρόλο διαμεσολάβησης στην Ουκρανία συνδέεται άμεσα με τη σταθερότητα των ενεργειακών τιμών και του κόστους χρηματοδότησης. Μια ελεγχόμενη πορεία προς εκεχειρία θα μείωνε το γεωπολιτικό ασφάλιστρο στην ευρωπαϊκή ενέργεια, περιορίζοντας τις ανάγκες για κρατικές παρεμβάσεις και στηρίζοντας τα δημοσιονομικά περιθώρια.
Ταυτόχρονα, η κλιμάκωση των επιθέσεων σε πυρηνικές και μεταφορικές υποδομές αυξάνει τη σημασία της Ελλάδας ως ασφαλούς διαδρόμου για ενέργεια και εμπόριο στην ανατολική Μεσόγειο. Αν η Ευρώπη κινηθεί προς μια πιο θεσμοθετημένη αρχιτεκτονική ασφάλειας με την Ουκρανία, η Αθήνα θα κληθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυξημένες συμμαχικές υποχρεώσεις και στην ανάγκη διαχείρισης κινδύνου στην εγχώρια οικονομία και στις εξαγωγικές επιχειρήσεις.
Σχόλιο 
: Η ελληνική στρατηγική οφείλει να επενδύσει στον ρόλο της χώρας ως σταθερού ευρωπαϊκού κόμβου ενέργειας, μεταφορών και χρηματοδότησης, αξιοποιώντας την πιθανή αποκλιμάκωση για να προσελκύσει κεφάλαια που αναζητούν χαμηλότερο γεωπολιτικό κίνδυνο, αλλά χωρίς να υποτιμά τον διαρκή κίνδυνο ενός πυρηνικού ή υβριδικού ατυχήματος στην ευρύτερη περιοχή.
Διαβάστε επίσης:
Ουκρανία: Ρωσικό drone πλήττει εγκατάσταση αποθήκευσης πυρηνικών καυσίμων
Ουκρανία αναφέρει πλήγμα ρωσικού drone σε αποθήκη πυρηνικών
#Ουκρανία #Ρωσία #Ευρώπη #Ενέργεια
