Επτά Πολιτείες στις ΗΠΑ στρέφονται δικαστικά κατά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για τη συμφωνία αποζημίωσης της TotalEnergies. Η υπόθεση αγγίζει τον πυρήνα της ενεργειακής μετάβασης, των δημοσίων πόρων και του ρόλου των ορυκτών καυσίμων.
Έντονη θεσμική σύγκρουση για την κατεύθυνση της ενεργειακής πολιτικής προκαλεί στις ΗΠΑ η αγωγή επτά Πολιτειών κατά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, με αφορμή συμφωνία αποζημίωσης της TotalEnergies για αποχώρηση από υπεράκτια αιολικά έργα. Η συμφωνία προβλέπει καταβολή περίπου 1 δισ. δολαρίων στην εταιρεία, με πλήρη επιστροφή κόστους 928 εκατ. δολαρίων και δέσμευση διοχέτευσης των κεφαλαίων σε επενδύσεις σε ορυκτά καύσιμα.
Οι Πολιτείες, με επικεφαλής τη Νέα Υόρκη και συμμετοχή του Κονέκτικατ, του Μέιν, της Μασαχουσέτης, του Νιου Τζέρσεϊ, του Ρόουντ Άιλαντ και του Βερμόντ, χαρακτηρίζουν τη συμφωνία «κατάφωρα παράνομη». Ζητούν την ακύρωσή της, υποστηρίζοντας ότι συνιστά λανθασμένη χρήση ομοσπονδιακών πόρων και υπονομεύει τον σχεδιασμό τους για καθαρή ενέργεια.
Τι αμφισβητούν οι Πολιτείες και ποιο είναι το διακύβευμα
Στην αγωγή τονίζεται ότι η ακύρωση των υπεράκτιων αιολικών έργων πλήττει τις τοπικές οικονομίες, τις μελλοντικές ανάγκες ηλεκτροδότησης και τους κλιματικούς στόχους των Πολιτειών. Επισημαίνεται ότι η συμφωνία παραβιάζει τον Νόμο για τις Εκτάσεις της Εξωτερικής Ηπειρωτικής Υφαλοκρηπίδας και συνιστά αθέμιτη χρήση του ταμείου αποζημιώσεων του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Η κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Κάθι Χότσουλ μιλά για σύστημα «πληρώνω για να μην συμμετέχω», περιγράφοντας μια πρακτική όπου δημόσιο χρήμα κατευθύνεται ώστε μια ξένη εταιρεία να εγκαταλείψει έργα υπεράκτιας αιολικής ενέργειας υπέρ γεωτρήσεων φυσικού αερίου και πετρελαίου. Κατά την ίδια, αυτό συνιστά «κατάχρηση των χρημάτων των φορολογουμένων».
Πολιτική σύγκρουση για αιολικά και ορυκτά καύσιμα
Η υπόθεση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αντιπαράθεσης στις ΗΠΑ για τον ρόλο της αιολικής ενέργειας. Ο Λευκός Οίκος έχει ταχθεί κατά της τεχνολογίας αυτής, με τον Πρόεδρο Τραμπ να χαρακτηρίζει τις ανεμογεννήτριες «άσχημες» και «τη χειρότερη πηγή ενέργειας». Η κυβέρνηση επικαλείται λόγους εθνικής ασφάλειας για να εμποδίσει την ανάπτυξη περισσότερων από 150 έργων, δημιουργώντας κλίμα αβεβαιότητας για επενδύσεις σε υπεράκτια αιολικά.
Η μεταφορά κεφαλαίων από ώριμα ή σχεδιασμένα έργα ανανεώσιμων πηγών σε ορυκτά καύσιμα, μέσω μιας κρατικά εγγυημένης αποζημίωσης, στέλνει σήμα προτεραιότητας στο παραδοσιακό ενεργειακό μίγμα. Αυτό επηρεάζει τις προσδοκίες των αγορών για την ταχύτητα της ενεργειακής μετάβασης και το ρίσκο σε μεγάλα έργα καθαρής ενέργειας.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, η δικαστική αυτή σύγκρουση λειτουργεί ως προειδοποίηση για τη σημασία σταθερού ρυθμιστικού πλαισίου σε μεγάλα υπεράκτια αιολικά, τα οποία σχεδιάζονται και στο Αιγαίο και στο Ιόνιο. Η αβεβαιότητα γύρω από αποζημιώσεις, ακυρώσεις ή αλλαγές πολιτικής μπορεί να αυξήσει το κόστος κεφαλαίου και τελικά να μετακυλιστεί σε υψηλότερες τιμές ρεύματος. Αντίστροφα, σαφείς κανόνες για το πώς αντιμετωπίζονται ακυρώσεις συμβάσεων και η σχέση με τα ορυκτά καύσιμα είναι κρίσιμοι για να προσελκυσθούν επενδύσεις που θα μειώσουν τη μακροπρόθεσμη εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και τη μεταβλητότητα των λογαριασμών.
#ΗΠΑ #TotalEnergies #ΑιολικήΕνέργεια #ΟρυκτάΚαύσιμα #Ενέργεια
