Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι ενδεχόμενη θανάτωση Αμερικανών στρατιωτών από το Ιράν θα αρκούσε για επανέναρξη πολεμικών επιχειρήσεων. Παράλληλα, μίλησε για επαφές των ΗΠΑ με Χεζμπολάχ και κυβέρνηση Λιβάνου, συνδέοντας την ασφάλεια της περιοχής με την αμερικανική στρατιωτική παρουσία.
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επανέναρξης πολεμικών επιχειρήσεων με το Ιράν, εάν υπάρξει επίθεση που θα οδηγήσει σε θανάτους Αμερικανών στρατιωτών. Μιλώντας σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, συνέδεσε ευθέως την ασφάλεια των αμερικανικών δυνάμεων με την απόφαση για επιστροφή σε ένοπλη σύγκρουση.
Πότε ο Τραμπ θεωρεί ότι δικαιολογείται πολεμική απάντηση;
Ο Τραμπ ρωτήθηκε για σενάρια στα οποία η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να επανεξετάσει τη στάση της απέναντι στην Τεχεράνη. Απαντώντας, ανέφερε ότι η θανάτωση Αμερικανών στρατιωτών από ιρανικές ενέργειες θα αποτελούσε «καλό λόγο» για επανέναρξη των εχθροπραξιών.
«Αν σκότωναν Αμερικανούς στρατιώτες; Θα το έκανα πολύ γρήγορα», είπε, σκιαγραφώντας ένα χαμηλό κατώφλι για τη μετάβαση από την ένταση στη στρατιωτική δράση. Η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται σε ένα περιβάλλον διαρκούς πίεσης προς το Ιράν, όπου η ρητορική συχνά λειτουργεί ως εργαλείο αποτροπής αλλά και κλιμάκωσης.
Λίβανος, Χεζμπολάχ και η αμερικανική μεσολάβηση
Ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε και στην κρίση στον Λίβανο, υποστηρίζοντας ότι έχει σημειωθεί πρόοδος. Επισήμανε ότι οι ΗΠΑ έχουν έρθει σε επαφή τόσο με τη Χεζμπολάχ όσο και με την κυβέρνηση του Λιβάνου, γεγονός που καταδεικνύει μια ταυτόχρονη διαχείριση κρατικών και μη κρατικών δρώντων.
Ο Τραμπ περιέγραψε τον Λίβανο ως χώρα που «βρίσκεται υπό επίθεση για πολλά χρόνια» και «πάντα σαν αουτσάιντερ», εκφράζοντας την επιθυμία του να υπάρξει ειρήνη. Η διατύπωση αυτή υπογραμμίζει την αμερικανική αναγνώριση της χρόνιας αστάθειας, αλλά και τον ρόλο της Ουάσινγκτον ως συνομιλητή σε ένα περίπλοκο μωσαϊκό περιφερειακών συγκρούσεων.
Σχόλιο
: Για την Ελλάδα, η σύνδεση της αμερικανοϊρανικής έντασης με τις εξελίξεις στον Λίβανο έχει άμεση γεωπολιτική σημασία, καθώς αφορά μια ευρύτερη ζώνη αστάθειας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Περσικό Κόλπο. Η Αθήνα, ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και νατοϊκός σύμμαχος, παρακολουθεί στενά τις αμερικανικές κόκκινες γραμμές, καθώς ενδεχόμενη κλιμάκωση θα επηρέαζε τις θαλάσσιες οδούς, τις ενεργειακές διαδρομές και τον ρόλο της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή.






