Ο πρόεδρος του Λιβάνου Τζόζεφ Αούν διαχώρισε δημόσια τη θέση του από τη Χεζμπολάχ, αμφισβητώντας την εκπροσώπηση του λιβανικού λαού. Παράλληλα κατήγγειλε τον ρόλο του Ιράν, κατηγορώντας την Τεχεράνη ότι χρησιμοποιεί τον Λίβανο ως διαπραγματευτικό χαρτί με τις ΗΠΑ.
Με ασυνήθιστα ευθύ τρόπο, ο πρόεδρος του Λιβάνου Τζόζεφ Αούν έστειλε σαφές μήνυμα προς τη Χεζμπολάχ και το Ιράν, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει ποιος μιλά εξ ονόματος του λιβανικού λαού. Μιλώντας σε συνέντευξη στο διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο CNN, ξεκαθάρισε ότι η οργάνωση δεν μπορεί να εμφανίζεται ως μοναδικός εκφραστής της χώρας.
Αφορμή στάθηκε η απόρριψη από τον γενικό γραμματέα της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κάσεμ, συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου. Ο Αούν απάντησε με τη φράση «ο λιβανικός λαός δεν είναι ο λαός σας», υπογραμμίζοντας ότι η πολιτική και στρατιωτική γραμμή της οργάνωσης δεν ταυτίζεται με τις ανάγκες της κοινωνίας.
Τι σημαίνει η σύγκρουση με τη Χεζμπολάχ
Ο πρόεδρος επέμεινε ότι ο Κάσεμ «δεν εκπροσωπεί τον λιβανικό λαό», φέρνοντας στο προσκήνιο το ζήτημα της νομιμοποίησης μη κρατικών ένοπλων δυνάμεων σε ένα ήδη εύθραυστο κράτος. Υπενθύμισε ότι οι πολίτες του Λιβάνου «αξίζουν να μη βλέπουν τα σπίτια τους να καταστρέφονται κάθε πέντε με δέκα χρόνια», περιγράφοντας έναν φαύλο κύκλο επαναλαμβανόμενων συγκρούσεων.
Η τοποθέτηση αυτή λειτουργεί ως έμμεση κριτική σε μια στρατηγική διαρκούς έντασης στα σύνορα με το Ισραήλ, η οποία συχνά υπερβαίνει τις δυνατότητες του λιβανικού κράτους να ελέγξει την κλιμάκωση. Ο Αούν επιχειρεί να επαναφέρει στο επίκεντρο την έννοια της κρατικής κυριαρχίας, σε αντιδιαστολή με την παράλληλη στρατιωτική δομή της Χεζμπολάχ.
Μήνυμα προς Ιράν και ΗΠΑ
Εξίσου αιχμηρή ήταν η κριτική του προς την Τεχεράνη. Ο Λιβανέζος πρόεδρος κατηγόρησε το Ιράν ότι χρησιμοποιεί τη χώρα του «ως διαπραγματευτικό χαρτί στις διαπραγματεύσεις τους με τις ΗΠΑ», απορρίπτοντας την εικόνα του προστάτη ή συμμάχου. Τόνισε ότι τα συμφέροντα Λιβάνου και Ιράν «δεν συμπίπτουν», στέλνοντας το μήνυμα «δεν είναι η χώρα σας, είναι η δική μας χώρα».
Η δήλωση αυτή αναδεικνύει την προσπάθεια της λιβανικής προεδρίας να αποστασιοποιηθεί από περιφερειακές αντιπαραθέσεις που υπερβαίνουν τις αντοχές της λιβανικής κοινωνίας. Θέτει επίσης ζήτημα για το κατά πόσο εξωτερικοί δρώντες μπορούν να διαμορφώνουν την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική μιας χώρας ήδη επιβαρυμένης από οικονομική κρίση και θεσμική αστάθεια.
Σχόλιο
: Για την Ελλάδα, οι δηλώσεις Αούν επιβεβαιώνουν ότι ο Λίβανος παραμένει πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ περιφερειακών και διεθνών δυνάμεων, με άμεσες συνέπειες για τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα, που επενδύει σε μια αρχιτεκτονική ασφάλειας με έμφαση στο διεθνές δίκαιο και την κρατική κυριαρχία, παρακολουθεί στενά κάθε κίνηση που μπορεί να επηρεάσει τις θαλάσσιες διαδρομές, τις ενεργειακές προοπτικές και τις ισορροπίες με Ισραήλ και αραβικές χώρες. Η εσωτερική σύγκρουση για το ποιος εκπροσωπεί τον λιβανικό λαό λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η ενίσχυση θεσμών και κρατικών δομών είναι κρίσιμη προϋπόθεση για οποιαδήποτε βιώσιμη περιφερειακή συνεργασία.





