Οι μονάδες βιομεθανίου αναδεικνύονται σε επόμενο κρίκο της πράσινης μετάβασης, αλλά χωρίς αποζημίωση από την Πολιτεία η αγορά δύσκολα θα απογειωθεί. Η παρέμβαση της ECO HELLAS ανοίγει τη συζήτηση για το πώς θα χρηματοδοτηθούν τα έργα και πώς θα διαμορφωθούν οι τιμές ενέργειας.
Οι μονάδες βιομεθανίου μπαίνουν στο επίκεντρο της ενεργειακής συζήτησης, καθώς θεωρούνται κρίσιμες για την αξιοποίηση αποβλήτων και την απανθρακοποίηση, αλλά παραμένουν οικονομικά εύθραυστες χωρίς σταθερή αποζημίωση. Η ECO HELLAS επισημαίνει ότι, παρά την πρόοδο στο ρυθμιστικό πλαίσιο με την ενσωμάτωση της Οδηγίας RED III, η βιωσιμότητα των επενδύσεων θα κριθεί από το αν το ΥΠΕΝ θεσπίσει προβλέψιμο μηχανισμό στήριξης.
Πώς θα στηριχθούν οι μονάδες βιομεθανίου στην ελληνική αγορά;
Η Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος της ECO HELLAS, Ελένη Μπαϊράμη, υπογράμμισε ότι «χρειαζόμαστε για τη δημιουργία της αγοράς κάποια ταρίφα, κάποια μορφή αποζημίωσης». Όπως σημείωσε, οι μονάδες είναι μικρής κλίμακας σε σχέση με το υδρογόνο, γεγονός που δεν επιτρέπει βιώσιμο επιχειρηματικό σχέδιο και τραπεζική χρηματοδότηση χωρίς σαφές ρυθμιστικό πλαίσιο και προβλεψιμότητα εσόδων.
Η ενσωμάτωση της Οδηγίας RED III φέρνει, σύμφωνα με την ίδια, «ρυθμίσεις καλές που αφορούν τον κλάδο και είναι απαραίτητες για να προχωρήσουμε στην υλοποίηση των έργων». Ωστόσο, η απουσία συγκεκριμένου μηχανισμού αποζημίωσης αφήνει μετέωρες τις τελικές επενδυτικές αποφάσεις, καθώς οι τράπεζες απαιτούν σταθερά τιμολόγια ή ισοδύναμες εγγυήσεις για να χρηματοδοτήσουν τις υποδομές.
Ποιο ρυθμιστικό μοντέλο δείχνει ο ευρωπαϊκός χάρτης;
Η εμπειρία άλλων χωρών της Ευρώπης δείχνει ότι η ανάπτυξη του βιομεθανίου στηρίζεται σε εθνικά σχήματα ενίσχυσης, προσαρμοσμένα στις ανάγκες κάθε αγοράς. Στη Γερμανία, όπως ανέφερε η κ. Μπαϊράμη, η ανταγωνιστικότητα χτίζεται μέσω ρυθμιστικών πλαισίων όπου «οι πετρελαϊκές αγοράζουν πιστοποιητικά από τις μονάδες βιομεθανίου», δημιουργώντας πρόσθετο έσοδο για τους παραγωγούς.
Στη Γαλλία, ο ρόλος αυτός καλύπτεται από συμβάσεις διαφοράς (CFDs), οι οποίες εξασφαλίζουν σταθερό εισόδημα στους επενδυτές ανεξάρτητα από τις διακυμάνσεις της αγοράς. Η ελληνική πλευρά αναμένει από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να αποσαφηνίσει ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσει, καθώς η επιλογή μοντέλου θα καθορίσει τόσο το ρίσκο των επενδύσεων όσο και την τελική επίπτωση στο κόστος ενέργειας.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Η ανάπτυξη του βιομεθανίου μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από εισαγόμενο φυσικό αέριο, δημιουργώντας μεσοπρόθεσμα πίεση για σταθερότερες ή και χαμηλότερες τιμές, εφόσον το κόστος στήριξης κατανέμεται ορθολογικά. Ωστόσο, η θέσπιση ταρίφας ή άλλης μορφής αποζημίωσης πιθανόν να ενσωματωθεί σε ρυθμιζόμενες χρεώσεις ή σε υποχρεώσεις προμηθευτών, με έμμεση αντανάκλαση στους λογαριασμούς ενέργειας.
Η ήδη θεσπισμένη υποχρέωση από το 2021 για μεταφορά αγροτικών και κτηνοτροφικών αποβλήτων στις πλησιέστερες μονάδες βιοαερίου, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα έγχυσης βιομεθανίου στο δίκτυο, μπορεί να δημιουργήσει νέες τοπικές αγορές ενέργειας. Αν ολοκληρωθούν τα ρυθμιστικά κενά για την έγχυση στο δίκτυο και διασφαλιστεί χρηματοδότηση, οι καταναλωτές σε αγροτικές περιοχές θα μπορούσαν να ωφεληθούν από μεγαλύτερη ασφάλεια εφοδιασμού και πιο ανταγωνιστικές τιμές σε βάθος χρόνου.
Σχόλιο 
: Η συζήτηση για τις μονάδες βιομεθανίου δεν είναι θεωρητική, αλλά άμεσα συνδεδεμένη με το ποιος θα πληρώσει το κόστος της πράσινης μετάβασης και πώς θα επιμεριστεί μεταξύ επενδυτών, κράτους και καταναλωτών. Η επιλογή του μοντέλου αποζημίωσης από το ΥΠΕΝ θα καθορίσει αν το βιομεθάνιο θα εξελιχθεί σε ανταγωνιστική εγχώρια πηγή ενέργειας που σταθεροποιεί τους λογαριασμούς ή σε ακόμη έναν μηχανισμό επιβάρυνσης χωρίς επαρκές όφελος για την αγορά και τον πολίτη.
#βιομεθάνιο #ECOHELLAS #ΥΠΕΝ #REDIII #αγροτικάαπόβλητα
