Σε δημόσια διαβούλευση τίθεται το νέο ειδικό χωροταξικό για βιομηχανία και εφοδιαστική αλυσίδα, με στόχο οργανωμένη ανάπτυξη. Η κυβέρνηση επιχειρεί να συνδέσει παραγωγή, logistics και περιβάλλον σε ενιαίο στρατηγικό σχέδιο.
Σε δημόσια διαβούλευση έως τις 10 Ιουλίου 2026 βρίσκεται το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα, το οποίο αντικαθιστά το πλαίσιο του 2008. Η κυβέρνηση επιχειρεί να προσαρμόσει τον χωρικό σχεδιασμό στις νέες συνθήκες της ευρωπαϊκής και ελληνικής οικονομίας, όπου η ενεργειακή ασφάλεια, οι κρίσιμες πρώτες ύλες και οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες έχουν αναδειχθεί σε κεντρικούς παράγοντες βιομηχανικής πολιτικής. Η βιομηχανία και τα logistics αντιμετωπίζονται πλέον ως κρίσιμες υποδομές στρατηγικής ανθεκτικότητας και όχι ως αποσπασματικές δραστηριότητες.
Από την άναρχη δόμηση στην οργανωμένη χωροθέτηση
Κεντρικός άξονας του νέου πλαισίου είναι η μετάβαση από τη διάσπαρτη εκτός σχεδίου εγκατάσταση σε οργανωμένους υποδοχείς, επιχειρηματικά πάρκα και περιοχές με σαφώς θεσμοθετημένες χρήσεις γης. Για πρώτη φορά η εφοδιαστική αλυσίδα εντάσσεται οργανικά στον χωρικό σχεδιασμό: παραγωγή, αποθήκευση, μεταφορές, εμπορευματικά κέντρα, λιμένες και δίκτυα διανομής αντιμετωπίζονται ως ενιαίο παραγωγικό σύστημα. Στόχος είναι η μείωση συγκρούσεων χρήσεων γης, η περιβαλλοντική εξυγίανση υφιστάμενων συγκεντρώσεων και η αναβάθμιση των υποδομών, ιδιαίτερα σε Αττική και Θεσσαλονίκη, όπου η πίεση στον χώρο είναι οξύτερη.
Το πλαίσιο ενσωματώνει τη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για βιώσιμη βιομηχανική ανάπτυξη, κρίσιμες πρώτες ύλες και ασφάλεια εφοδιασμού, ευθυγραμμίζοντας τον ελληνικό σχεδιασμό με την ατζέντα στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης. Η περιβαλλοντική προστασία δεν τίθεται απέναντι στην παραγωγική δραστηριότητα, αλλά ως προϋπόθεση για τη λειτουργία σύγχρονων, οργανωμένων και περιβαλλοντικά συμβατών βιομηχανικών ζωνών.
Επιπτώσεις για επενδύσεις, γη και υποδομές
Η προτεραιότητα στους οργανωμένους υποδοχείς αναμένεται να επηρεάσει τόσο το επενδυτικό ενδιαφέρον όσο και τις αξίες γης σε βιομηχανικές και παραβιομηχανικές περιοχές. Για τις επιχειρήσεις, η ύπαρξη σαφέστερων κανόνων χωροθέτησης μπορεί να μειώσει τον κανονιστικό κίνδυνο και τις καθυστερήσεις αδειοδότησης, αλλά και να αυξήσει την πίεση για μετεγκατάσταση από άτυπες συγκεντρώσεις σε οργανωμένα πάρκα. Παράλληλα, η σύνδεση βιομηχανίας και logistics δημιουργεί πλαίσιο για στοχευμένες επενδύσεις σε εμπορευματικά κέντρα και διατροπικές υποδομές, κρίσιμες για τη θέση της Ελλάδας στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους μεταφορών.
Σχόλιο
: Για την ελληνική αγορά, το νέο χωροταξικό πλαίσιο αποτελεί προϋπόθεση για να περάσει η συζήτηση από την «επενδυτική πρόθεση» στην υλοποίηση βιομηχανικών και logistics projects με κλίμακα. Εφόσον συνοδευθεί από σταθερή φορολογική πολιτική και επαρκή χρηματοδότηση υποδομών, μπορεί να ενισχύσει τον ρόλο της χώρας ως περιφερειακού κόμβου παραγωγής και διαμετακόμισης. Η δημόσια διαβούλευση είναι κρίσιμη, καθώς θα κρίνει αν ο σχεδιασμός θα ισορροπήσει μεταξύ περιβαλλοντικής προστασίας, τοπικών αντιδράσεων και ανάγκης για πραγματική παραγωγική ανασυγκρότηση.





