Η πολυεθνική δύναμη Λιβάνου που προτείνουν Παρίσι και Ρώμη έλαβε την επίσημη στήριξη του προέδρου Τζόζεφ Αούν, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα φάση διεθνούς παρουσίας στη χώρα. Η αποχώρηση της UNIFIL στο τέλος του έτους μετατρέπει τη συζήτηση για την ασφάλεια στα σύνορα σε ζήτημα άμεσης πολιτικής προτεραιότητας.
Η πολυεθνική δύναμη Λιβάνου που σχεδιάζουν Γαλλία και Ιταλία εμφανίζεται πλέον ως ο βασικός μηχανισμός διαδοχής της UNIFIL στον Νότιο Λίβανο, έπειτα από τη δημόσια στήριξη του προέδρου Τζόζεφ Αούν. Η πρωτοβουλία παρουσιάζεται από τη Βηρυτό ως εγγύηση κυριαρχίας και σταθερότητας, αλλά και ως αναγνώριση του ρόλου των λιβανικών ενόπλων δυνάμεων στην ασφάλεια και την άσκηση κρατικής εξουσίας.
Πώς αλλάζει ο ρόλος της πολυεθνικής δύναμης Λιβάνου μετά την UNIFIL;
Ο Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε ότι Παρίσι και Ρώμη επιδιώκουν μια νέα συμμαχία που θα διαδεχθεί την UNIFIL με στόχο, όπως είπε, «να ενισχύσει την κυριαρχία του Λιβάνου και των ενόπλων δυνάμεών του». Η γαλλοϊταλική πρόταση δεν περιγράφεται ως κλασική ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ, αλλά ως πολιτικο-στρατιωτικός συνασπισμός χωρών που θα λειτουργεί περισσότερο ως στήριγμα του λιβανικού στρατού παρά ως αυτόνομος παράγοντας ασφάλειας.
Ο Αούν χαιρέτισε την κίνηση ως «ειλικρινή έκφραση της διεθνούς δέσμευσης» για στήριξη της λιβανικής κυριαρχίας, υπογραμμίζοντας ιδιαίτερα τον ρόλο του στρατού στις νότιες παραμεθόριες περιοχές. Η έμφαση στην «επέκταση της κρατικής εξουσίας σε όλη την επικράτεια» δείχνει ότι η Βηρυτός επιχειρεί να εμφανίσει την πρωτοβουλία ως ενίσχυση των θεσμών της, σε ένα πεδίο όπου παραδοσιακά δρα και η Χεζμπολάχ.
Ποιος είναι ο πολιτικός στόχος Παρισιού και Ρώμης;
Ο Μακρόν μίλησε ρητά για αποτροπή μετατροπής του λιβανικού εδάφους σε «προγεφύρωμα για περιφερειακή κλιμάκωση», δείχνοντας τον φόβο για νέα ανάφλεξη στα σύνορα με το Ισραήλ. Για τη Γαλλία και την Ιταλία, η διαδοχή της UNIFIL από μια πολυεθνική δύναμη Λιβάνου λειτουργεί ως εργαλείο ελέγχου των εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς τη βραδύτητα των διαδικασιών του ΟΗΕ.
Για τον Λίβανο, η στήριξη στην πρωτοβουλία λειτουργεί και ως μήνυμα ότι η χώρα επιδιώκει να παραμείνει συνομιλητής της Ευρώπης σε θέματα ασφάλειας, σε μια περίοδο εσωτερικής πολιτικής και οικονομικής πίεσης. Η ανάδειξη των ενόπλων δυνάμεων ως βασικού εταίρου της νέας δύναμης αποσκοπεί στην ενίσχυση της νομιμοποίησής τους, αλλά και στη διατήρηση ισορροπιών με τις ένοπλες οργανώσεις στο εσωτερικό.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Αθήνα, η γαλλοϊταλική πρωτοβουλία σε έναν κρίσιμο γειτονικό θαλάσσιο χώρο ενισχύει τον ρόλο της Ευρώπης ως ρυθμιστή ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η σταθεροποίηση του Νότιου Λιβάνου περιορίζει τον κίνδυνο ευρύτερης ανάφλεξης που θα επηρέαζε θαλάσσιες οδούς, ενεργειακά σχέδια και τις ισορροπίες με χώρες της περιοχής με τις οποίες η Ελλάδα έχει αναπτύξει στενότερη συνεργασία.
Σχόλιο 
: Η ανάληψη πρωτοβουλίας από Γαλλία και Ιταλία επιβεβαιώνει ότι η ευρωπαϊκή παρουσία στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου οργανώνεται πλέον γύρω από συγκεκριμένους πυλώνες ασφάλειας, στους οποίους η Ελλάδα οφείλει να τοποθετηθεί με σαφήνεια. Η μελλοντική μορφή και σύνθεση της νέας δύναμης στον Λίβανο θα αποτελέσει κρίσιμο δείκτη για το πώς οι ευρωπαϊκές χώρες αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους στις κρίσεις της περιοχής.
Διαβάστε επίσης:
Λίβανος: Η Χεζμπολάχ προειδοποιεί και ζητά άνευ όρων αποχώρηση Ισραήλ
Γαλλία: Μακρόν προειδοποιεί για αλλαγή στάσης ΗΠΑ στην Ουκρανία
#Λίβανος #ΤζόζεφΑούν #ΕμανουέλΜακρόν #Γαλλία #Ιταλία
