Σεργκέι Λαβρόφ κατηγόρησε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι «σφάλλουν» αν πιστεύουν πως μπορούν να απευθύνουν τελεσίγραφα προς τη Μόσχα. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στηρίζονται σε «ψευδαισθήσεις» για την πορεία του πολέμου στην Ουκρανία.
Σεργκέι Λαβρόφ κατηγόρησε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι «σφάλλουν» αν θεωρούν πως μπορούν να απευθύνουν τελεσίγραφα προς τη Ρωσία, συνδέοντας ευθέως τη στάση τους με την εκτίμηση ότι «η Ρωσία χάνει και η Ουκρανία κερδίζει». Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, μετά τη συνάντησή του με τον Αλεξάντρ Λουκασένκο, περιέγραψε τις ευρωπαϊκές κινήσεις ως «εσφαλμένους υπολογισμούς» και «παραπλανητικούς στόχους».
Πώς ο Σεργκέι Λαβρόφ ερμηνεύει τη στάση της Ευρώπης;
Ο Λαβρόφ υποστήριξε ότι οι Ευρωπαίοι καταλήγουν στο «λανθασμένο συμπέρασμα» πως η Μόσχα βρίσκεται σε μειονεκτική θέση, άρα μπορεί να πιεστεί να αποδεχθεί όρους που της επιβάλλονται. Κατά τον ίδιο, αυτή η ανάγνωση της σύγκρουσης οδηγεί σε τελεσίγραφα τα οποία η Ρωσία δεν προτίθεται να δεχθεί.
Αναφερόμενος στη συντονισμένη παρουσία των πρέσβεων της Μεγάλης Βρετανίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας στη Ρωσία, έκανε λόγο για «εμμονική» προσπάθεια να προσφερθούν ως διαμεσολαβητές. Τόνισε ότι οι τρεις ευρωπαϊκές δυνάμεις «δεν έφεραν τίποτα νέο», υπονοώντας πως η πολιτική τους παραμένει προσανατολισμένη στην πίεση και όχι στη διαπραγμάτευση.
Τι αποκαλύπτει η κριτική Λαβρόφ για τις ευρωπαϊκές επιδιώξεις;
Η απόρριψη των ευρωπαϊκών «υπολογισμών» ως «ψευδαισθήσεων» δείχνει ότι η Μόσχα επιδιώκει να απονομιμοποιήσει κάθε αφήγηση περί ρωσικής υποχώρησης στο ουκρανικό μέτωπο. Παράλληλα, η αναφορά σε «παραπλανητικούς στόχους» στοχεύει στο να εμφανίσει την ευρωπαϊκή διπλωματία ως αποκομμένη από την πραγματική ισορροπία δυνάμεων.
Η δημόσια κριτική προς Λονδίνο, Βερολίνο και Παρίσι, με αφορμή την επίσκεψη των πρέσβεων, φωτίζει τη δυσπιστία της Ρωσίας απέναντι σε κάθε πρωτοβουλία που δεν αναγνωρίζει ρητά τα ρωσικά αιτήματα ασφαλείας. Στο υπόβαθρο, η Μόσχα επιχειρεί να παρουσιάσει την Ευρώπη όχι ως αυτόνομο παράγοντα, αλλά ως μπλοκ που κινείται μέσα σε ένα πλαίσιο σταθερής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η κλιμάκωση της ρητορικής ανάμεσα στη ρωσική ηγεσία και τις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες επιβεβαιώνει ένα περιβάλλον παρατεταμένης έντασης στο οποίο η Αθήνα καλείται να κινηθεί ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Η εικόνα μιας Ρωσίας που απορρίπτει κατηγορηματικά τα ευρωπαϊκά τελεσίγραφα περιορίζει τα περιθώρια για ευρύτερες πρωτοβουλίες αποκλιμάκωσης από μικρότερες χώρες.
Η δημόσια στοχοποίηση της ευρωπαϊκής διπλωματίας σημαίνει ότι κάθε κοινή θέση της Ε.Ε., στην οποία συμμετέχει και η Ελλάδα, θα αντιμετωπίζεται από τη Μόσχα ως μέρος μιας ενιαίας γραμμής πίεσης. Σχόλιο
: Η Αθήνα οφείλει να συνυπολογίζει ότι η ρωσική πλευρά διαβάζει πλέον ακόμη και τις συμβολικές διπλωματικές κινήσεις ως στοιχείο αντιπαράθεσης με την Ευρώπη, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια για διακριτούς εθνικούς χειρισμούς.






