Ο στόχος 5% άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου μπαίνει στο μικροσκόπιο της Ουάσιγκτον, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ εκφράζει ανησυχίες για πιθανή υπαναχώρηση από τον Άντι Μπέρναμ. Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται επιφυλακτικός για τις δεσμεύσεις και άλλων συμμάχων στο ΝΑΤΟ, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο απουσίας του από τη σύνοδο στην Τουρκία.
Ο στόχος 5% άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της αμερικανικής ανησυχίας, με την κυβέρνηση Τραμπ να θεωρεί ότι ο επικρατέστερος για την πρωθυπουργία Άντι Μπέρναμ ενδέχεται να μην τον τηρήσει. Την ίδια στιγμή, στον Λευκό Οίκο καταγράφεται αυξανόμενη δυσπιστία για τις αμυντικές δαπάνες και άλλων συμμάχων, γεγονός που συνδέεται με την παρουσία ή μη του Ντόναλντ Τραμπ στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία στις 7 και 8 Ιουλίου.
Πώς επηρεάζει το ΝΑΤΟ ο στόχος 5% άμυνας του Λονδίνου;
Η πιθανότητα το Λονδίνο να απομακρυνθεί από τον στόχο 5% άμυνας εγείρει ερωτήματα για τη συνοχή των δεσμεύσεων εντός της Συμμαχίας, ιδίως όταν η Ουάσιγκτον ζητά διαρκώς υψηλότερη συμμετοχή από τους Ευρωπαίους εταίρους. Η αμφιβολία για τις προθέσεις του Άντι Μπέρναμ εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κλίμα πίεσης προς τους συμμάχους να ευθυγραμμιστούν με τις αμερικανικές προσδοκίες ως προς τις στρατιωτικές δαπάνες.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο να μην παραστεί στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, εάν κρίνει ότι οι δεσμεύσεις παραμένουν ανεπαρκείς. Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε ισχυρό πολιτικό μήνυμα προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, υπογραμμίζοντας ότι η αμερικανική υπομονή απέναντι σε καθυστερήσεις ή αποκλίσεις στους στόχους δαπανών έχει περιοριστεί σημαντικά.
Γιατί ο Τραμπ στοχοποιεί την ηγεσία του ΝΑΤΟ;
Η κριτική του Τραμπ προς τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, ότι δεν έχει «καταφέρει να παραδώσει» αύξηση των συνεισφορών, δείχνει μετατόπιση της πίεσης από τις κυβερνήσεις προς τον ίδιο τον θεσμικό πυρήνα της Συμμαχίας. Η αναφορά ότι «οι δικαιολογίες του Ρούτε είναι απλώς δικαιολογίες» αποτυπώνει μια αμερικανική γραμμή που αντιμετωπίζει τη διοίκηση του ΝΑΤΟ περισσότερο ως διαχειριστή υποχρεώσεων παρά ως ανεξάρτητο πολιτικό παράγοντα.
Η επίκριση ότι «τα μέλη του ΝΑΤΟ δεν βοήθησαν τις ΗΠΑ στο Ιράν» συνδέει ευθέως τις οικονομικές δεσμεύσεις με τη διάθεση συμμετοχής σε αμερικανικές πρωτοβουλίες εκτός του στενού ευρωατλαντικού πλαισίου. Έτσι, η συζήτηση για ποσοστά δαπανών μετατρέπεται σε μοχλό πίεσης για ευρύτερη ευθυγράμμιση με την αμερικανική εξωτερική πολιτική, με πιθανές επιπτώσεις στην αυτονομία αποφάσεων των ευρωπαϊκών κρατών.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, που ήδη διατηρεί από τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες εντός ΝΑΤΟ, η ένταση γύρω από τον στόχο 5% άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου ενισχύει τον ρόλο της ως «συνεπούς» συμμάχου. Ωστόσο, η πιθανή απουσία Τραμπ από τη σύνοδο στην Τουρκία και η αμφισβήτηση της ηγεσίας Ρούτε δημιουργούν ένα πιο ρευστό περιβάλλον, στο οποίο η Αθήνα θα χρειαστεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις αμερικανικές απαιτήσεις και στις ευρωπαϊκές προτεραιότητες.
Σχόλιο 
: Η ελληνική διπλωματία καλείται να αξιοποιήσει την εικόνα αξιοπιστίας της στις αμυντικές δαπάνες, χωρίς να εγκλωβιστεί σε μια στενά διμερή λογική ικανοποίησης αμερικανικών αιτημάτων. Η πραγματική πρόκληση είναι να ενισχυθεί η θέση της Ελλάδας στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, διατηρώντας ταυτόχρονα περιθώρια αυτόνομης κρίσης σε ζητήματα όπως η Μέση Ανατολή και η Ανατολική Μεσόγειος.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ: Τραμπ ανακοινώνει αποκαταστάσεις μνημείων στην Ουάσινγκτον
ΗΠΑ: Τραμπ επαναλαμβάνει προειδοποίηση για βανδαλισμούς μνημείων
#ΝτόναλντΤραμπ #ΆντιΜπέρναμ #ΗνωμένοΒασίλειο #ΝΑΤΟ #ΜαρκΡούτε
