Πλήθος μικρομεσαίων παραγωγών φωτοβολταϊκών οδεύει σε οριακή κατάσταση ενόψει της πληρωμής τόκων στις 30 Ιουνίου. Οι τράπεζες αναζητούν εξατομικευμένες λύσεις ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος δημιουργίας νέων «κόκκινων» δανείων στον κλάδο.
Η χρηματοοικονομική αντοχή των μικρομεσαίων φωτοβολταϊκών δοκιμάζεται, καθώς η 30η Ιουνίου, ημερομηνία πληρωμής τόκων δανείων, λειτουργεί ως πρώτο κρίσιμο ορόσημο για τον κλάδο. Η έντονη μείωση των εσόδων λόγω περικοπών παραγωγής και αρνητικών ή μηδενικών τιμών έχει στενέψει τα ταμειακά περιθώρια, ιδιαίτερα για έργα που συνδέθηκαν στο δίκτυο τα τελευταία δύο χρόνια.
Πώς οι περικοπές παραγωγής πιέζουν τα δάνεια των έργων;
Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, η στενότητα ρευστότητας είναι πλέον διάχυτη στα περισσότερα πάρκα, με τα νεότερα έργα να εμφανίζουν τη μεγαλύτερη ευπάθεια, καθώς δεν πρόλαβαν να δημιουργήσουν αποθεματικά. Αντίθετα, έργα που συνδέθηκαν την περίοδο 2020-2022 λειτούργησαν για κάποια χρόνια σε ευνοϊκότερες συνθήκες και ενδέχεται να διαθέτουν ένα «μαξιλαράκι» ασφαλείας για την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών τους.
Οι περικοπές παραγωγής έχουν ήδη κινηθεί σε νέο ιστορικό υψηλό, φθάνοντας από τον Φεβρουάριο τα επίπεδα του 2025 και συνεχίζοντας με παρόμοια ένταση την άνοιξη. Ενδεικτικά, τον Απρίλιο το «ψαλίδι» έφτασε τις 475 GWh, ανατρέποντας την παραδοσιακά ευνοϊκή περίοδο για τα φωτοβολταϊκά, όταν η αυξημένη ηλιοφάνεια στήριζε τον τζίρο και τη δυνατότητα αποπληρωμής δανείων.
Ποιες άμυνες ενεργοποιούν οι τράπεζες και ποιο είναι το ρίσκο;
Στελέχη της αγοράς επισημαίνουν ότι τα επιχειρηματικά σχέδια είχαν καταρτιστεί με πρόβλεψη περικοπών γύρω στο 8%, ενώ σήμερα οι περικοπές κινούνται ήδη στο 15% και εκτιμάται ότι μπορεί να φθάσουν το 20% σε ετήσια βάση. Το κενό αυτό μεταξύ προβλέψεων και πραγματικότητας συμπιέζει τις ροές εσόδων, οδηγώντας σε «κύμα» πωλήσεων έργων και αυξημένο κίνδυνο καθυστερήσεων στην εξυπηρέτηση δανείων.
Σε πρώτη φάση, οι τράπεζες προσανατολίζονται στην ενεργοποίηση των λογαριασμών DSRA (Debt Service Reserve Account), που συνοδεύουν τα δάνεια και καλύπτουν κεφάλαιο και τόκους για περίπου έξι μήνες. Παράλληλα, παρακολουθούν στενά κάθε έργο, επεξεργάζονται «γραμμές άμυνας» και αποφεύγουν μια ενιαία λύση, επιλέγοντας αξιολόγηση «έργο προς έργο» ανάλογα με την πιστοληπτική ικανότητα του εκάστοτε παραγωγού.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Οι τράπεζες εκτιμούν ότι οι μπαταρίες δεν θα προσφέρουν άμεσα τη λύση στο μέγεθος που είχε αρχικά προσδοκηθεί, άρα οι περιορισμοί στις ροές εσόδων των φωτοβολταϊκών φαίνεται ότι θα διατηρηθούν, με διακυμάνσεις στο ύψος τους. Η πρόθεσή τους, όπως διαβεβαιώνουν αρμόδια στελέχη, είναι να αποφευχθεί η μετατροπή των δανείων σε «κόκκινα» και η μεταβίβασή τους σε εταιρείες διαχείρισης, καθώς ένα τέτοιο σενάριο θα επιβάρυνε τόσο το προφίλ των τραπεζών όσο και τις ίδιες τις αποδόσεις των έργων.
Για τον καταναλωτή, η πίεση στα μικρομεσαία φωτοβολταϊκά σημαίνει αυξημένο ρίσκο συγκέντρωσης της αγοράς σε ισχυρότερους παίκτες και πιθανή επιβράδυνση μικρών επενδύσεων που ενισχύουν τον ανταγωνισμό. Βραχυπρόθεσμα, οι σημερινές περικοπές και οι αρνητικές τιμές δεν μεταφράζονται αυτόματα σε χαμηλότερους λογαριασμούς, καθώς η αστάθεια στην παραγωγή και οι χρηματοοικονομικές πιέσεις ενσωματώνονται στο συνολικό κόστος του συστήματος και στη διάθεση νέων κεφαλαίων για έργα ΑΠΕ.
Σχόλιο 
: Η 30η Ιουνίου λειτουργεί ως πραγματικό «crash test» για τη βιωσιμότητα των μικρομεσαίων φωτοβολταϊκών και την αντοχή των τραπεζικών χαρτοφυλακίων πράσινων δανείων. Αν οι εξατομικευμένες λύσεις δεν επαρκέσουν, ο κίνδυνος αναγκαστικών πωλήσεων και συγκέντρωσης της αγοράς αυξάνεται, με έμμεσες επιπτώσεις στον ανταγωνισμό, στις μελλοντικές τιμές ρεύματος και στη διάθεση επενδυτών να χρηματοδοτήσουν νέα έργα σε ένα περιβάλλον με υψηλότερο αντιληπτό ρίσκο.
Διαβάστε επίσης:
Μηχανισμός Αναδιανομής αυξάνει έσοδα για μεγάλα φωτοβολταϊκά
#φωτοβολταϊκά #μικρομεσαίοιπαραγωγοί #τράπεζες #δάνεια #περικοπέςπαραγωγής
