Το φορολογικό σύστημα στις ΗΠΑ βρέθηκε στο επίκεντρο σφοδρής κριτικής από Δημοκρατικούς γερουσιαστές, μετά την εκτόξευση του πλούτου του Έλον Μασκ στο επίπεδο του πρώτου «τρισεκατομμυριούχου» στον κόσμο. Η συζήτηση συνδέθηκε με την ανισότητα, τη φορολόγηση μεγάλων περιουσιών και τη βιωσιμότητα της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Το φορολογικό σύστημα στις ΗΠΑ βρέθηκε στο στόχαστρο κορυφαίων Δημοκρατικών, με αφορμή την είσοδο της SpaceX στο χρηματιστήριο και την εκρηκτική αύξηση της περιουσίας του Έλον Μασκ, που παρουσιάζεται πλέον ως ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος στον κόσμο. Η πολιτική αντιπαράθεση επικεντρώθηκε στο πώς η σημερινή φορολογική αρχιτεκτονική επιτρέπει τη συσσώρευση ακραίου πλούτου, την ώρα που οι μισθωτοί φορολογούνται με πολύ πιο αυστηρούς όρους.
Πώς οι Δημοκρατικοί συνδέουν το φορολογικό σύστημα με την ανισότητα;
Η γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν υποστήριξε ότι ένα μέσο νοικοκυριό θα χρειαζόταν «11 εκατομμύρια χρόνια» εργασίας για να φτάσει το επίπεδο πλούτου του Μασκ, προβάλλοντας ως απάντηση τη θέσπιση φόρου περιουσίας στους υπερπλούσιους. Με αυτή τη σύγκριση επιχειρεί να καταδείξει ότι η ψαλίδα μεταξύ συνηθισμένων εισοδημάτων και κορυφαίων περιουσιών δεν είναι απλώς μεγάλη, αλλά θεσμικά παγιωμένη.
Ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς έστρεψε το βλέμμα στην Κοινωνική Ασφάλιση, σημειώνοντας ότι ο Μασκ καταβάλλει εισφορές σαν εργαζόμενος με ετήσιο εισόδημα 184.500 δολαρίων λόγω ανώτατου ορίου στην ασφαλιστέα ύλη. Υποστήριξε ότι η κατάργηση αυτού του ορίου θα μπορούσε να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα του συστήματος για 75 χρόνια και να επιτρέψει αύξηση 2.400 δολαρίων στις ετήσιες παροχές.
Ποια πολιτική ατζέντα διαμορφώνεται γύρω από τον πλούτο του Μασκ;
Κοινός παρονομαστής στις παρεμβάσεις Γουόρεν και Σάντερς είναι ότι ο πλούτος του Μασκ δεν αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο φαινόμενο επιτυχίας, αλλά ως σύμπτωμα δομικής ανισότητας που το φορολογικό σύστημα δεν διορθώνει. Οι δύο γερουσιαστές αξιοποιούν το παράδειγμα του τρισεκατομμυριούχου για να πιέσουν υπέρ μεταρρυθμίσεων που αυξάνουν τη φορολόγηση υψηλών εισοδημάτων και μεγάλων περιουσιών.
Η στοχοποίηση του τρόπου που φορολογούνται τα πολύ υψηλά κέρδη και οι μετοχικές αποτιμήσεις ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση για το αν οι κανόνες γράφτηκαν με κριτήριο τη μέση οικογένεια ή την κορυφή της εισοδηματικής πυραμίδας. Η αντιπαράθεση προεξοφλεί ότι η φορολογική πολιτική θα αποτελέσει κεντρικό μέτωπο στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ, με άμεσες συνέπειες στη συζήτηση για κοινωνικές δαπάνες και συντάξεις.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η αμερικανική συζήτηση γύρω από το φορολογικό σύστημα και τον πλούτο του Μασκ λειτουργεί ως καθρέφτης για τα δικά της διλήμματα στη φορολόγηση κεφαλαίου και εργασίας. Η ανάδειξη της σχέσης μεταξύ φορολογίας, ανισότητας και βιωσιμότητας της Κοινωνικής Ασφάλισης στις ΗΠΑ τροφοδοτεί επιχειρήματα και στο εγχώριο πολιτικό πεδίο, όπου παρόμοια ζητήματα τίθενται με διαφορετικά μεγέθη αλλά ανάλογη ένταση.
Σχόλιο 
: Η στοχευμένη κριτική Γουόρεν και Σάντερς δείχνει πώς η προσωποποίηση σε μια εμβληματική φιγούρα, όπως ο Μασκ, μετατρέπεται σε μοχλό πίεσης για βαθύτερη αναθεώρηση φορολογικών κανόνων – μια τακτική που ήδη υιοθετείται και στην ευρωπαϊκή συζήτηση, στην οποία η Αθήνα δύσκολα θα μπορέσει να μείνει αμέτοχη όταν τεθεί ζήτημα ελάχιστης κοινής φορολογικής βάσης για τον πολύ υψηλό πλούτο.
Διαβάστε επίσης:
SpaceX, Μασκ και το πρώτο τρισεκατομμύριο που αλλάζει τους κανόνες
ΗΠΑ: Ιστορική δημόσια εγγραφή SpaceX με αποτίμηση 75 δισ. δολαρίων
#ΈλονΜασκ #ΕλίζαμπεθΓουόρεν #ΜπέρνιΣάντερς #ΗνωμένεςΠολιτείες #φορολογικήπολιτική
