Υπόθεση δανειολήπτριας από τον Βόλο αναδεικνύει αδικαιολόγητες πρόσθετες απαιτήσεις servicer μετά από πλειστηριασμό. Το ζήτημα επαναφέρει στο προσκήνιο τα κενά εποπτείας και τον ρόλο της Τράπεζας της Ελλάδος.
Η υπόθεση δανειολήπτριας από τον Βόλο, η οποία έχασε την κατοικία της σε πλειστηριασμό το 2022 και σήμερα αντιμετωπίζει νέες, αδικαιολόγητες οικονομικές αξιώσεις, φωτίζει εκ νέου τις αυθαιρεσίες των εταιρειών διαχείρισης κόκκινων δανείων. Η κριτική επικεντρώνεται τόσο στις πρακτικές των servicers όσο και στον τρόπο που ασκείται η εποπτεία από την Τράπεζα της Ελλάδος.
Πώς προέκυψαν οι νέες οικονομικές αξιώσεις μετά τον πλειστηριασμό;
Στην περίπτωση της Ε.Β. από τον Βόλο, ο πρώτος servicer προχώρησε σε πλειστηριασμό τον Οκτώβριο του 2022 με καταγεγραμμένη απαίτηση 28.920 ευρώ, όπως προκύπτει από το έγγραφο κατανομής της συμβολαιογράφου. Από τα στοιχεία της υπόθεσης προκύπτει ότι το ανεξόφλητο υπόλοιπο του δανείου καλύφθηκε πλήρως από το προϊόν του πλειστηριασμού.
Τέσσερα χρόνια μετά, όταν η δανειολήπτρια ζήτησε επίσημη ενημέρωση για την εξόφληση, ενημερώθηκε τηλεφωνικά ότι η απαίτηση είχε εκχωρηθεί σε νέο servicer. Ο δεύτερος servicer διατύπωσε επιπλέον οικονομικές αξιώσεις ύψους 12.000 ευρώ, χωρίς να μπορεί να τεκμηριώσει με έγγραφα πώς προέκυψε η νέα οφειλή.
Γιατί οι δανειολήπτες καταγγέλλουν κενά στην εποπτεία και στον Κώδικα Δεοντολογίας;
Η δανειολήπτρια καταγγέλλει ότι η ενημέρωση για τις πρόσθετες απαιτήσεις έγινε αποκλειστικά τηλεφωνικά και ότι της αρνήθηκαν συνάντηση με εκπρόσωπο της εταιρείας. Η τεκμηρίωση των απαιτήσεων ήρθε μόνο μετά από παρέμβαση μέσου ενημέρωσης, τέσσερα χρόνια μετά τον πλειστηριασμό, γεγονός που αναδεικνύει σοβαρό έλλειμμα διαφάνειας.
Δανειολήπτες και φορείς ασκούν σκληρή κριτική στην Τράπεζα της Ελλάδος, υποστηρίζοντας ότι οι servicers εμφανίζονται ως εποπτευόμενοι φορείς αλλά στην πράξη λειτουργούν με «ασυλία». Ο Κώδικας Δεοντολογίας της ΤτΕ χαρακτηρίζεται από τους ίδιους ως «λευκή σελίδα», καθώς θεωρούν ότι οι εταιρείες διαχείρισης τον εφαρμόζουν κατά το δοκούν, με βάση τα δικά τους συμφέροντα.
Τι σημαίνει για καταθέτες και επενδυτές
Για τους δανειολήπτες, η συγκεκριμένη υπόθεση επιβεβαιώνει ότι χωρίς πλήρη έγγραφη ενημέρωση για κάθε στάδιο της οφειλής, κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με μη τεκμηριωμένες απαιτήσεις, ακόμη και μετά την απώλεια του ακινήτου. Για τους επενδυτές σε χαρτοφυλάκια κόκκινων δανείων, η συσσώρευση τέτοιων περιστατικών αυξάνει τον κίνδυνο ρυθμιστικών παρεμβάσεων που μπορούν να επηρεάσουν αποδόσεις και στρατηγικές ανάκτησης.
Σχόλιο 
: Οι καταθέτες δεν επηρεάζονται άμεσα κεφαλαιακά από τις πρακτικές των servicers, αλλά η κοινωνική πίεση για αυστηρότερη εποπτεία μπορεί να οδηγήσει σε νέους κανόνες διαφάνειας που θα αλλάξουν τον τρόπο διαχείρισης των κόκκινων δανείων. Οι δανειολήπτες οφείλουν να ζητούν πάντα αναλυτικές γραπτές καταστάσεις οφειλής, ενώ οι μέτοχοι τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης πρέπει να συνυπολογίζουν ότι η ενδεχόμενη αυστηροποίηση του πλαισίου μπορεί να περιορίσει τις ακραίες πρακτικές, αλλά και να σταθεροποιήσει μακροπρόθεσμα την αγορά.
#κόκκιναδάνεια #servicers #πλειστηριασμοί #ΤράπεζατηςΕλλάδος #δανειολήπτες
