Μήνυμα μηδενικής αποδοχής τετελεσμένων στο Αιγαίο έστειλε από τη Βουλή ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης. Η αντιπαράθεση με τον βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας Αλέξανδρο Καζαμία ανέδειξε το ερώτημα αν η κυβέρνηση κινείται προληπτικά ή απλώς αντιδρά σε τουρκικές πρωτοβουλίες.
Σε υψηλούς τόνους αλλά με σαφή θεσμική στόχευση, ο Γιώργος Γεραπετρίτης διακήρυξε στη Βουλή ότι «μονομερείς ενέργειες στο πεδίο του δικαίου της θάλασσας δεν παράγουν δίκαιο, ούτε δημιουργούν τετελεσμένα». Αφορμή, η επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας Αλέξανδρου Καζαμία για τον υπό συζήτηση τουρκικό νόμο, με τον οποίο η Άγκυρα επιχειρεί να ενισχύσει την προβολή διεκδικήσεων στο Αιγαίο.
Ο υπουργός Εξωτερικών μίλησε για «εξαιρετικά μεγάλο γεωπολιτικό κεφάλαιο» της χώρας, διαβεβαιώνοντας ότι «καμία παραχώρηση στα εθνικά μας δίκαια και συμφέροντα» δεν είναι στο τραπέζι. Ταυτόχρονα κάλεσε σε αποφυγή «εντυπώσεων εκ του μη όντος» όσο δεν είναι γνωστό το ακριβές περιεχόμενο του τουρκικού νομοσχεδίου.
Προληπτική πολιτική ή καθυστερημένη αντίδραση;
Η Πλεύση Ελευθερίας, διά του Αλέξανδρου Καζαμία, αμφισβήτησε τη χρονική στόχευση της κυβερνητικής τακτικής. Αναγνώρισε ότι οι μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν διεθνές δίκαιο, προειδοποίησε όμως για «de facto καταστάσεις» που μπορεί να δυσκολέψουν την επιβολή των ελληνικών θέσεων στο Αιγαίο.
Ο βουλευτής κατηγόρησε την κυβέρνηση για «laissez faire στάση» όσο η Άγκυρα επεξεργάζεται το νομοθέτημα, ζητώντας «κινητοποίηση σε όλα τα επίπεδα»: διμερώς, ενόψει συνάντησης Γεραπετρίτη – Φιντάν στη Σόφια, σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, σε διεθνείς οργανισμούς και μέσω δημόσιας διπλωματίας. Επικαλέστηκε μάλιστα τη σχετική προτροπή του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.
Η κυβερνητική αφήγηση για «ενεργώς προληπτική» διπλωματία
Ο Γιώργος Γεραπετρίτης αντέτεινε ότι η Ελλάδα «και προληπτικώς δρα», αξιοποιώντας τη θέση της «στον σκληρό πυρήνα όλων των διεθνών οργανισμών». Επικαλέστηκε ως παραδείγματα τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, τα θαλάσσια πάρκα, την έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων, την παρουσία της χώρας ως μη μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας και την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων.
Περιέγραψε μια Ελλάδα που «απλώνει το γεωπολιτικό της αποτύπωμα» από τις ΗΠΑ και τη Βόρεια Αφρική έως τα δυτικά Βαλκάνια, τις χώρες του Κόλπου, το Ισραήλ, την Ινδία και την Ασία, με όραμα να καταστεί «οικουμενική δύναμη». Κατά τον ίδιο, η σημερινή εξωτερική πολιτική «δεν περιμένει την αντίδραση αλλά προκαλεί τη δράση», μετατρέποντας ζητήματα που δεν είχαν αναδειχθεί στη μεταπολίτευση σε «δεδομένα» με στήριξη σε κανόνες ανώτερης τυπικής ισχύος.
Σχόλιο 
: Για τον πολίτη, η σύγκρουση Γεραπετρίτη – Καζαμία δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, αλλά αφορά τον τρόπο με τον οποίο η χώρα διαχειρίζεται τον κίνδυνο σταδιακής «γκριζοποίησης» στο Αιγαίο. Η κυβερνητική έμφαση στο διεθνές δίκαιο και στις συμμαχίες προσφέρει θεσμική ασφάλεια, αλλά η αντιπολιτευτική πίεση για πιο ορατή, δημόσια και προληπτική διπλωματία αντανακλά την ανησυχία ότι οι νομικές θέσεις πρέπει να συνοδεύονται από συνεχή πολιτική και επιχειρησιακή παρουσία. Στην πράξη, το διακύβευμα είναι αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να επενδύει κυρίως στο θεσμικό της κεφάλαιο ή αν θα αναβαθμίσει περαιτέρω την ενεργό της εμπλοκή σε όλα τα φόρα, ώστε κάθε τουρκική κίνηση να συναντά άμεση και πολυεπίπεδη απάντηση.
#Γεραπετρίτης #ΠλεύσηΕλευθερίας #Αιγαίο #ΕξωτερικήΠολιτική #Ελληνοτουρκικά
