Η αποπομπή αρχηγού στρατού στην Ουκρανία ανοίγει νέο κύκλο πολιτικής και στρατιωτικής αβεβαιότητας στο Κίεβο. Η κίνηση Ζελένσκι, υπό την πίεση μαζικών διαδηλώσεων, επαναφέρει στο προσκήνιο τα όρια της πολιτικής ηγεσίας πάνω στη στρατιωτική διοίκηση εν καιρώ πολέμου.
Η αποπομπή αρχηγού στρατού στην Ουκρανία σηματοδοτεί την πιο βαθιά αναδιάταξη στην ανώτατη στρατιωτική ηγεσία από την έναρξη της ρωσικής εισβολής. Η απόφαση Ζελένσκι έρχεται μετά την εκρηκτική απομάκρυνση του υπουργού Άμυνας Φέντοροφ και τις μαζικές διαδηλώσεις νέων σε Κίεβο και μεγάλες πόλεις.
Πώς η αποπομπή αρχηγού στρατού αποτυπώνει ρήγμα στην ουκρανική ηγεσία;
Η σύγκρουση μεταξύ του μέχρι πρότινος αρχηγού Γενικού Επιτελείου Ολεξάντρ Σίρσκι και του πρώην υπουργού Άμυνας Μιχαΐλο Φέντοροφ ανέδειξε βαθιές διαφωνίες για τη στρατηγική του πολέμου. Ο Σίρσκι, βετεράνος της σοβιετικής σχολής, βρέθηκε απέναντι σε ένα πιο τεχνολογικό, «ψηφιακό» δόγμα πολέμου που προωθούσαν οι μεταρρυθμιστές γύρω από τον Φέντοροφ, με έμφαση στα drones και στα πληροφοριακά συστήματα.
Η αρχική επιλογή Ζελένσκι να στηρίξει τον Σίρσκι και να θυσιάσει τον νεότερο υπουργό Άμυνας προκάλεσε έντονη κοινωνική και πολιτική αντίδραση. Οι διαδηλώσεις, με κυρίαρχη παρουσία νεότερων ηλικιών, δεν στόχευαν μόνο στην προσωπική αποκατάσταση του Φέντοροφ αλλά και στην αμφισβήτηση ενός μοντέλου στρατιωτικής διοίκησης που κατηγορείται για υπερβολικά υψηλό ανθρώπινο κόστος.
Ποιο είναι το γεωπολιτικό και στρατιωτικό πλαίσιο της κρίσης;
Η αποπομπή Σίρσκι έρχεται σε μια φάση όπου το μέτωπο παραμένει στατικό, οι απώλειες βαριές και η δυτική βοήθεια πιο αβέβαιη σε σχέση με το 2022. Ο Σίρσκι συνδέθηκε με κρίσιμες επιτυχίες, όπως η άμυνα του Κιέβου και η αντεπίθεση στο Κουρσκ, αλλά και με κατηγορίες ότι επιδίωκε αποτελέσματα με τίμημα μεγάλες απώλειες προσωπικού.
Η επιλογή του Μιχαΐλο Ντραπάτι ως νέου αρχηγού δείχνει προσπάθεια εξισορρόπησης ανάμεσα στη «παραδοσιακή» στρατιωτική εμπειρία και την ανάγκη προσαρμογής σε έναν πόλεμο υψηλής τεχνολογίας. Ωστόσο, η συχνή εναλλαγή προσώπων στην κορυφή της στρατιωτικής ιεραρχίας ενέχει κίνδυνο αποσταθεροποίησης της διοίκησης και αμφισβήτησης της αξιοπιστίας της ουκρανικής ηγεσίας στα μάτια των συμμάχων.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η εσωτερική πολιτικο-στρατιωτική ένταση στην Ουκρανία προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας. Ενδεχόμενη αποδυνάμωση της ουκρανικής διαπραγματευτικής θέσης ή καθυστέρηση σε στρατιωτικό σχεδιασμό μπορεί να παρατείνει τον πόλεμο, με συνέπειες στο ενεργειακό κόστος, στις αμυντικές δαπάνες και στην πίεση για περαιτέρω συνεισφορά κρατών-μελών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.
Σχόλιο 
: Η Αθήνα οφείλει να παρακολουθεί στενά τη θεσμική ισορροπία στο Κίεβο, καθώς οποιαδήποτε παράταση ή κλιμάκωση του πολέμου ανατροφοδοτεί πιέσεις στον ελληνικό προϋπολογισμό για άμυνα και ενέργεια και επηρεάζει τον σχεδιασμό επενδύσεων σε υποδομές, ναυτιλία και logistics στην Ανατολική Μεσόγειο.
Διαβάστε επίσης:
Ουκρανία προειδοποιεί ότι η Ρωσία απειλεί όλη τη Μαύρη Θάλασσα
ΕΕ: Ο Κόστα χαιρετίζει την πρώτη επαφή με τον Μπέρναμ
#Ουκρανία #Ζελένσκι #Πόλεμος #Γεωπολιτική #Ευρωπαϊκήασφάλεια
