Η πρώτη επίσκεψη του νέου πρωθυπουργού της Ουγγαρίας στο Βερολίνο σηματοδοτεί προσπάθεια επαναπροσέγγισης με τον ευρωπαϊκό πυρήνα. Ωστόσο, η στάση της Βουδαπέστης στο ουκρανικό παραμένει μερικώς διαφοροποιημένη.
Η Γερμανία επιχειρεί να κλειδώσει μια στρατηγική επανεκκίνηση με την Ουγγαρία, μετά την εκλογική επικράτηση του Πέτερ Μάγιαρ και την ήττα του Βίκτορ Όρμπαν. Η πρώτη επίσημη επίσκεψη του νέου Ούγγρου πρωθυπουργού στο Βερολίνο συνοδεύτηκε από σαφή πολιτική στήριξη εκ μέρους του Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος μίλησε για επιστροφή της Βουδαπέστης στον «πυρήνα της Ευρώπης». Το μήνυμα είναι διπλό: αποκατάσταση εμπιστοσύνης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και σταδιακή άρση της εικόνας θεσμικής ιδιορρυθμίας που είχε διαμορφωθεί τα προηγούμενα χρόνια.
Η θεσμική επαναφορά της Ουγγαρίας και τα όρια στη στροφή
Ο Μάγιαρ επιχειρεί να επανατοποθετήσει την Ουγγαρία ως «αξιόπιστο και έντιμο εταίρο» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποστασιοποιούμενος από τη συστηματική χρήση βέτο που χαρακτήρισε την περίοδο Όρμπαν. Η δέσμευση ότι η Βουδαπέστη δεν θα μπλοκάρει «κατ’ αρχήν» ευρωπαϊκές αποφάσεις στοχεύει στην αποσυμφόρηση κρίσιμων φακέλων, όπως η χρηματοδότηση της Ουκρανίας και η λειτουργία των ευρωπαϊκών ταμείων. Παράλληλα, η άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία του κόμματός του δημιουργεί περιθώριο για θεσμικές μεταρρυθμίσεις, ιδίως σε ζητήματα κράτους δικαίου, που συνδέονται άμεσα με την εκταμίευση παγωμένων ευρωπαϊκών κονδυλίων προς τη Βουδαπέστη.
Ωστόσο, η μετατόπιση δεν είναι πλήρης. Ο Μάγιαρ διατηρεί κόκκινες γραμμές στο ουκρανικό, αποκλείοντας την αποστολή όπλων ή στρατευμάτων και συνδέοντας ρητά την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Ουκρανίας με εγγυήσεις για τα δικαιώματα της ουγγρικής μειονότητας στην Τρανσκαρπαθία. Η στάση αυτή συνδυάζει ευρωπαϊκή ρητορική με εθνικά προαπαιτούμενα, επιδιώκοντας να μετατρέψει ένα διμερές ζήτημα μειονοτικής πολιτικής σε διαπραγματευτικό μοχλό στο ευρωπαϊκό τραπέζι, χωρίς όμως να υπονομεύσει τη συνολική γραμμή στήριξης προς το Κίεβο.
Επιπτώσεις για την ΕΕ, τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας και τις αγορές
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, μια πιο συνεργάσιμη Ουγγαρία μειώνει τον θεσμικό κίνδυνο παράλυσης σε κρίσιμες αποφάσεις, από τη διεύρυνση έως τη δημοσιονομική αρχιτεκτονική και την κοινή άμυνα. Η προοπτική σταθερότερης συναίνεσης ενισχύει την προβλεψιμότητα του ευρωπαϊκού πλαισίου για τις αγορές, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη συνεχή χρηματοδότηση της Ουκρανίας και τη λειτουργία των ευρωπαϊκών ταμείων. Αν επιτευχθεί γρήγορη συμφωνία για τα δικαιώματα της ουγγρικής μειονότητας, περιορίζεται ο κίνδυνος νέων καθυστερήσεων στις ενταξιακές διαδικασίες του Κιέβου, στοιχείο κρίσιμο για την αξιοπιστία της ευρωπαϊκής πολιτικής διεύρυνσης και για τη γεωπολιτική σταθερότητα στην ανατολική πτέρυγα.
Σχόλιο 
: Για την ελληνική οικονομία, μια πιο ευθυγραμμισμένη Ουγγαρία μειώνει τον κίνδυνο παρατεταμένων ευρωπαϊκών αδιεξόδων σε θέματα προϋπολογισμού, συνοχής και άμυνας, όπου η Ελλάδα έχει άμεσο συμφέρον. Η σταθεροποίηση του πλαισίου στήριξης προς την Ουκρανία περιορίζει γεωπολιτικούς κραδασμούς στην περιοχή, με έμμεσο όφελος για τον τουρισμό, τη ναυτιλία και τις ροές επενδυτικού κεφαλαίου προς τη Νότια Ευρώπη. Παράλληλα, η επαναφορά της συζήτησης για κράτος δικαίου και θεσμική ποιότητα στην ΕΕ ενισχύει το αφήγημα της Ελλάδας ως αξιόπιστου, θεσμικά ευθυγραμμισμένου επενδυτικού προορισμού, σε μια περίοδο που ο ανταγωνισμός για κεφάλαια εντός της Ένωσης εντείνεται.
#Γερμανία #Ουγγαρία #ΕΕ #Ουκρανία #γεωπολιτική
