Οι νέες γονιδιωματικές τεχνικές γίνονται νέο πεδίο σύγκρουσης για τον έλεγχο της τροφής και των σπόρων στην Ευρώπη. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μιλά για θεσμική οπισθοδρόμηση και ιδιωτικοποίηση κρίσιμων κοινών αγαθών.
Οι νέες γονιδιωματικές τεχνικές γίνονται, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, το εργαλείο με το οποίο η ευρωπαϊκή νομοθεσία μεταφέρει κρίσιμη ισχύ από τους αγρότες και τους καταναλωτές στις πολυεθνικές σπόρων και αγροχημικών. Η υιοθέτηση του σχετικού Κανονισμού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χωρίς πλήρη ιχνηλασιμότητα, σήμανση και απαγόρευση πατεντών στα φυτά, χαρακτηρίζεται ως «σοβαρή πολιτική οπισθοδρόμηση».
Πώς αλλάζουν οι νέες γονιδιωματικές τεχνικές τον χάρτη της τροφής;
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με πρωταγωνιστικές τις δυνάμεις της Δεξιάς, προτίμησε τις πιέσεις της βιομηχανίας σπόρων και αγροχημικών αντί της προστασίας αγροτών, καταναλωτών και βιοποικιλότητας. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η απόρριψη τροπολογιών της Αριστεράς που ζητούσαν πλήρη διαφάνεια σε όλη την αλυσίδα παραγωγής και σαφές φρένο στην πατεντοποίηση φυτικού γενετικού υλικού.
Για την Αριστερά, όπως διατυπώνεται, το διακύβευμα είναι θεσμικό: αν το γενετικό υλικό των φυτών και τα χαρακτηριστικά τους μετατραπούν σε ιδιωτική ιδιοκτησία λίγων εταιρειών, τότε ο έλεγχος της τροφής μετακινείται από τη δημόσια σφαίρα σε κλειστά εταιρικά χαρτοφυλάκια. Οι «πατέντες στα φυτά» δεν αντιμετωπίζονται ως ουδέτερη τεχνολογική εξέλιξη, αλλά ως «μηχανισμός ελέγχου της τροφής» που επιταχύνει τη συγκέντρωση της αγοράς.
Ποιο θεσμικό ρήγμα βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στον νέο Κανονισμό;
Η ανακοίνωση συνδέει τον νέο Κανονισμό με μια αλυσίδα εξαρτήσεων: αυξημένο κίνδυνο δικαστικών διώξεων για αγρότες, περιορισμό της ελευθερίας των βελτιωτών σπόρων και ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσης λίγων πολυεθνικών. Περιβαλλοντικές οργανώσεις, οργανώσεις βιολογικής γεωργίας, αγρότες, μικροί βελτιωτές σπόρων και καταναλωτικές ενώσεις παρουσιάζονται να έχουν προειδοποιήσει εγκαίρως για την απώλεια του δικαιώματος επιλογής και της παραγωγικής ανεξαρτησίας.
Κεντρικό σημείο της κριτικής είναι ότι η βιολογική και μη μεταλλαγμένη παραγωγή δεν μπορεί να προστατευθεί με «αόριστες υποσχέσεις» και εθελοντικούς κώδικες δεοντολογίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητά δεσμευτικό πλαίσιο, δημόσιο έλεγχο και εφαρμογή της προληπτικής αρχής, θεωρώντας πως χωρίς αυτά η ιδιωτικοποίηση του σπόρου και της διατροφικής αλυσίδας θα προχωρήσει θεσμικά θωρακισμένη.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον καταναλωτή, η απουσία υποχρεωτικής σήμανσης και πλήρους ιχνηλασιμότητας σημαίνει ότι γίνεται δυσκολότερο να γνωρίζει τι ακριβώς φτάνει στο πιάτο του και με ποια τεχνική έχει παραχθεί. Για τον παραγωγό, η πατεντοποίηση φυτικού υλικού μπορεί να μεταφραστεί σε αυξημένο κόστος, νομικούς κινδύνους και εξάρτηση από εταιρικά δικαιώματα για την πρόσβαση σε σπόρους.
Σε επίπεδο διακυβέρνησης, το ζήτημα αγγίζει τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη ρυθμίζει τη σχέση τεχνολογίας, αγοράς και δημόσιου συμφέροντος στην αγροδιατροφή. Αν ο σπόρος αντιμετωπιστεί ως εμπόρευμα προς πατεντάρισμα και όχι ως «κληρονομιά των λαών και των αγροτικών κοινοτήτων», όπως τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τότε οι εθνικές πολιτικές θα κληθούν να λειτουργήσουν σε ένα πεδίο όπου οι βασικοί κανόνες έχουν ήδη γραφτεί από την αγορά.
Σχόλιο 
: Η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δείχνει ότι η μάχη για τον έλεγχο της τροφής μεταφέρεται από τα χωράφια στα θεσμικά κείμενα και τις πατέντες. Η ελληνική πολιτική σκηνή καλείται πλέον να τοποθετηθεί όχι μόνο απέναντι στην τεχνολογία, αλλά απέναντι στο ποιος θα κατέχει τον στρατηγικό μοχλό των σπόρων στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Διαβάστε επίσης:
Φάμελλος ζητά αποφυγή αντιπαραθετικού ψηφοδελτίου στην ΕΛ.Α.Σ
ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταγγέλλει ότι το «Πόσο Κάνει» νομιμοποιεί την ακρίβεια
#ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ #ΕυρωπαϊκόΚοινοβούλιο #νέεςγονιδιωματικέςτεχνικές #αγρότες #καταναλωτές
