Οι «ανεμογεννήτριες πυρκαγιές» επιστρέφουν ως ερμηνεία κάθε μεγάλης καταστροφής, αυτή τη φορά με αφορμή τη φωτιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Η πολιτική στοχοποίηση της αιολικής ενέργειας αναδεικνύεται σε εργαλείο λαϊκισμού με άμεσες επιπτώσεις για τον ενεργειακό σχεδιασμό και τις επενδύσεις.
Οι «ανεμογεννήτριες πυρκαγιές» επιστρέφουν στον δημόσιο λόγο, καθώς η συζήτηση για τη φωτιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης συνδέθηκε άμεσα με υποτιθέμενες αιτήσεις εγκατάστασης αιολικών. Η αυτόματη ταύτιση πυρκαγιών με επενδύσεις σε αιολική ενέργεια δείχνει πώς ο ανορθολογισμός επηρεάζει πλέον και τον τρόπο που η κοινωνία αντιλαμβάνεται την ενεργειακή μετάβαση.
Πώς οι ανεμογεννήτριες πυρκαγιές γίνονται «βεβαιότητα» στον δημόσιο λόγο;
Το ερώτημα για το αν υπάρχουν αιτήσεις ανεμογεννητριών στο Ωραιόκαστρο διατυπώνεται ως απλή απορία, αλλά λειτουργεί σαν υπαινιγμός ενοχής. Η υπόνοια μετατρέπεται σε λανθάνουσα βεβαιότητα, καθώς οι φυσικές καταστροφές παύουν να αντιμετωπίζονται ως φυσικά φαινόμενα και αποδίδονται σε σκοτεινά επιχειρηματικά σχέδια.
Στο αφήγημα αυτό ακόμη και ένας ηλικιωμένος, που φέρεται να ευθύνεται για τη συγκεκριμένη πυρκαγιά, μπορεί να παρουσιαστεί ως «ενεργούμενο» όσων επενδύουν στην αιολική ενέργεια. Ακόμη κι αν δεν υπάρχουν πραγματικές αιτήσεις, η έλλειψη στοιχείων θεωρείται «ασήμαντη λεπτομέρεια» για ένα κοινό που έχει ήδη πειστεί ότι πίσω από κάθε φωτιά κρύβονται ανεμογεννήτριες.
Πώς διαμορφώνεται το ιδεολογικό πακέτο γύρω από τις πυρκαγιές;
Η δαιμονοποίηση των ανεμογεννητριών εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πακέτο αντιλήψεων, που ξεκίνησε στα χρόνια των μνημονίων και κορυφώθηκε στην πανδημία. Από την «Τράπεζα της Ανατολής» ως λύση για το χρέος, μέχρι τα τσιπ στις νέες ταυτότητες, διαμορφώνεται μια συνεκτική ιδεολογική ατζέντα που βλέπει παντού συνωμοσίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι πυρκαγιές αποσυνδέονται από την κλιματική κρίση, την έλλειψη πρόληψης και τις πραγματικές ανθρώπινες ευθύνες και συνδέονται με ένα αφηρημένο σχήμα «μεγάλων συμφερόντων». Οι ίδιες ομάδες που απορρίπτουν την επιστημονική τεκμηρίωση για εμβόλια ή ταυτότητες, μεταφέρουν την ίδια λογική και στην ενεργειακή πολιτική.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Η στοχοποίηση της αιολικής ενέργειας ως αιτίας για τις πυρκαγιές μπορεί να επιβραδύνει ή να αποθαρρύνει επενδύσεις σε ανεμογεννήτριες, περιορίζοντας την ανάπτυξη φθηνότερης εγχώριας παραγωγής ρεύματος. Όσο η κοινωνική πίεση μετατρέπει τις αδειοδοτήσεις σε πεδίο πολιτικής σύγκρουσης, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος η χώρα να παραμείνει περισσότερο εξαρτημένη από ακριβότερες και πιο ρυπογόνες μορφές ενέργειας, με συνέπεια πιέσεις στους λογαριασμούς ρεύματος.
Σχόλιο 
: Η ταύτιση «ανεμογεννήτριες πυρκαγιές» δεν είναι απλώς μια θεωρία συνωμοσίας, αλλά παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει πραγματικές επενδυτικές αποφάσεις και τον ρυθμό της ενεργειακής μετάβασης. Αν ο δημόσιος διάλογος συνεχίσει να κυριαρχείται από παραδοξολογίες, το κόστος θα μεταφερθεί τελικά στον πολίτη, είτε μέσω ακριβότερης ενέργειας είτε μέσω καθυστερήσεων σε έργα που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την ασφάλεια εφοδιασμού και να σταθεροποιήσουν τις τιμές.
Διαβάστε επίσης:
ΕΛΕΤΑΕΝ διαψεύδει σύνδεση δασικών πυρκαγιών με ανεμογεννήτριες
#Ανεμογεννήτριες #Αιολικήενέργεια #Πυρκαγιές #Ωραιόκαστρο #Ενεργειακήμετάβαση
